Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(7-қисмат)
Дар кинори инхоки зарурати ташкили хукумати исломийро фарёд мезананд, маллок ва меъёр ва маноти ташхиси дорул ислом аз дорул куфр “қонуни асосий” аст ва рахбарий хамки бар дорул ислом таъйин мешавад бояд доройи шурути бошад ва мужрийи қонуни шариати аллох бошадки танхо дар сояйи қудрати хукуматий метавонад ба ин вазоиф амал кунад ва ин хукумат хам бо шўро ва назорати умумий ба пеш меравад.
Дар ин сурат бисёри аз масоили шаръий аз қабили: ижройи худуд, қисос ва …..мавқуф ба мовжудияти дорул ислом ва довлат ва хукумати исломий ва имом ва рахбар баста аст, ва тибқи қоидайи:
“مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب”
Иқомайи довлат ва хукумати исломий ва таъйини рахбарияти мужтахид ва фақих барои дорул ислом нез вожиб аст.
Пас ташкили хукумати исломий дар дорул ислом вожиби аст мисли соири вожиботки бисёри аз вожибот хам бо вужуди ин вожиб анжом мешаванд. Яъни хамчунонки вузуъ ва намоз вожиб хастанд аммо намози вожиб бо вузуъ анжом мешавад ва хукумати исломий барои анжоми бисёри аз вожиботи хукм вузуъ ё таяммумро дорад. Аллох таоло мефармояд:
« فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيحْكُمَ بَينَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا»( بقره/ 213)
Пас худованд пайғамбаронро барангехт то ( мардумонро) башорат диханд ва батарсонанд. Ва китобки муштамил бар хақ буд ва ба суйи хақиқат даъват мекард, бар онон нозил кард то дар миёни мардумон рожеъ бидончи ихтилоф меварзиданд хукм кунанд.
Дар ин сурат қонуники бояд бо он хукм кард бояд қавонини бошандки аллох таоло нозил карда на қавонини башарийки пешниходи хоинин ба дини аллох ва бандагони аллох аст. Аллох таоло мефармояд:
«إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَينَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ و َلَاتَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا»( نساء/ 105)
мо китоби (қуръонро) ба хақ бар ту нозил кардем то миёни мардумон тибқи ончи худо ба ту нишон дода аст доварий куни, ва мудофеъи хоинон мабош.
пас хавосит ба хоинин бошад ва аз хоининики мехоханд қавонини дагариро жойгузини қонуни шариати аллох кунанд дифоъ накун, хар касики бихохад қонуни ғейри аз қонуни шариати аллохро жойгузини қонуни шариати аллох кунад хоин ба аллох ва дини аллох ва бандагони аллох аст. Пас аз хоинин дифоъ накун
«و َلَاتَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا»
(идома дорад……)
