Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.
Муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:
Шаръий душманшиносий (5) душманларни даражаларга ажратиш.
Шайх Абу Хамза хўромийнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(20- қисм)
Рустам фарахзодни лашкари йўлида давом этади ва қодисияга яқин минтақага етиб келишади, бу ерлар эронни минтақаси бўлган эди, улар фасод ва талончиликни бошлашади. Одамларни мол-дунёсини,фарзандларини тортиб олишади. Аёлларни иффатини яксон қилишади, шароб ичишни бошлашиб бақир-чақир қилишади. Бу минтақадаги эронликлар йиғлаб илтимос қилиб рустамни хузурига келишади ва унга шикоят қилишади. Рустам фарахзод лашкарни орасига келиб уларга айтадики: “ эй форс одамлари! Аллохга қасамки ўша араб асири рост айтган экан! Бизларни нобуд бўлишимизга хуник ишларимиз сабаб бўлади. Аллохга қасамки, араблар мана бу одамларга нисбатан жанг холатида бўлишига қарамасдан, уларни баробарида бизларга қараганда яхшироқ рафтор қилишяпти. Уларнинг сийрати сизларнинг ишларингиздан кўра яхшироқ”. Ха мажусларнинг лашкари мусулмонлар билан жанг қилишдан олдин эронлик одамларга хам рахм қилмайди ва одамларни молларини,номусларини ер билан битта қилиб ташлайди, мана бу ишлар хилма-хил тарихий матнларда ёзиб қолдирилган. [1]
Ана ўша мужохид асир рохимахуллох рост айтган эди: мажус сосонийларининг хуник ишлари уларни нобуд бўлишларига сабаб бўлди, аллох хам уларнинг хуник ишларини хақиқатига дучор қилди.
Энди бошқа бир сахнага эътибор беринглар, чунки бу ерда мусулмонларнинг хуник ишлари қандай қилиб уларни нобуд бўлишларига сабаб бўлганини тушуниб оласизлар: аббосийларнинг охирги подшохи муғул халокухонни қўлига тушган пайтида холокухон аббосий халифани бошига фарёд уриб айтадики: қасрнинг хар бир хонасида ўнталаб нозик баданли канизлар ўтирибди. Сен нечта хотинни ихтиёр қила оласан? Ошхонангда нечта мохир ошпаз таом пиширади? Мана бу баланд шифтлардан,мустахкам деворлардан, бахмал пардалардан нима фойда бор? Мен халоку муғулларни сардори бўлиб туриб лашкарим истемол қилган таомдан истемол қиламан ва аскарим минган отга минаман ва аскарларим ётган ерда ётаман.
Шунда бир чол киши уни жавобига айтадики: агар шундай бўлмаганда, сен бугун осонлик билан мусулмонларни хилофатини қўлга кирита олмаган бўлардинг ва уни рохат фатх қила олмасдинг.
Кўрдингларми? Аббосийларни лашкари мағлубиятга учраган ва нобуд бўлган, мағлуб бўлган сабабга кўра форс лашкари хам нобуд бўлиб мағлубиятга учради. Демак бу ерда бир тенглама мавжуд бўлиб унга диққат билан эътибор берилиши керак. Яъни барча гурухлар ва фирқалар ғайри шаръий ва хуник ишларни қилишдан эхтиёт бўлишлари керак, чунки мана бу хуник ишлар уларни нобуд бўлишларига сабаб бўлади ва аллох таоло хам уларни хуник ишларини хақиқатига мубтало қилади.
Ахли қибланинг тиши ва тирноғигача қуролланган бир неча миллионлик душманни рўбарўсидаги бўхронли мана бундай вазиятда турган пайтида, осмоний шариатларни ўртасидаги хар қандай мазхабий жанглар ислом муборазаси йўлидаги очиқ хато ва ошкор адашиш хисобланади. Ахли қиблани ўртасидаги хар қандай жанг хам дахшатли адашиш ва мусулмонларни энергияси бекорга кетказиш, хамда муштарак душманга хизмат қилиш ва душманни режалари бўйича бир йўлда харакат қилиш ва шайтон хутувотларини, яхудларнинг ва секуляристларнинг, муртадларнинг яъни бизларнинг бирлашган биринчи даражали душманларимизни макрга ва хийлага тўла сенарийсини ижро қилиш хисобланади. Бу аллохни динига ва аллохни бандаларига, ўзимизга нисбатан ошкор зулм бўлади, сосонийларни лашкари ислом лашкарини қаршисида қўлга киритган ёки охирги аббосийларни подшохи муғул секуяристларини қаршисида қўлга киритган натижадан бошқа нарсани кутмасак хам бўлаверади. Аллохнинг бандалари хақидаги собит суннатларини ва хақиқатларини баён қилиш, уларни хаспўшлаб ёпишдан кўра яхшироқдур. Агар мана буларни пинхон қилсангиз ва яна қайтадан бу хатоларни,гунохларни такрорласангиз, у вақтда худованд хам гунохларингиз сабабли мусибатларга дучор қилса, мана бу уят,шармандагарчилик саналади.
Хозирги пайтда ислом ўзини ғариблик даврини бошидан ўтказяпти, мусулмонлар яшайдиган диёрларни аксари исломий хукумат ё хукумат қудрати ва улил амр шўроси, уни вохид ижмоъсига ўхшаш неъматлардан махрум бўлишган, жуда кўп диёрлар ташқи босқинчи секуляр кофирлар ёки уларга ёлланган кишилар томонидан ишғол қилинган, мусулмонлар эса пароканда холда жиход ва мубораза қилиш билан машғул бўлишяпти ва ўзларининг худди шу биринчи даражали душманлари томонидан турли-туман зулмларга, қирғинларга, оворагарчиликларга, вайронгарчиликларга дучор бўлишяпти, баъзи шахслар ва гурухлар қайси ношаръий далилларга кўра насроний кофирлари ё шибхи ахли китоб ё исломий мазхаблар ё хатто ахли бидъат гурухлари билан жанг қилишга ўзларини қонеъ қилишган?
Хозирга келиб эса бутун жахон секуляристлар диктаторлиги ўзининг махаллий секуляр муртадларини химояси остида, хатто бизларнинг дастурхонларимизгача хам кириб келишган, жуда кўп хонадонларни шундай аъзолари борки, улар секуляризм динига тарафдорликларини,химояларини, ўзларини валоъ ва дўстликларини рўбарўйимизда туриб хурмат билан тилга олишади, улар ўзларининг миллатидаги исломий маданиятни, ишончларни бутун жахон секуляр кофирларни ва махаллий муртадларни оёғи остига тўшаб беришган ва секуляризм диктаторлиги мени,сизни ва бизларни аёлларимизни, болаларимизни,хонадонимизни, миллатимизни устида ижро бўлиши учун кўзларини олайтиришади, мана бу холатда бу умматдаги фирқайи ножияни ва салафи солихни қайси тафсири, аввало ўзингга яқин бўлган ва барча осмоний шариатларни, барча исломий фирқаларни ва мазхабларни биринчи даражали душмани хисобланган ва тўғридан – тўғри бутун жахон секуляр кофирлари томонидан химоя ва хидоят қилинадиган душманни ўз холига ташлаб қўйиб, буни қаршисида эса жумлаларнинг ўткир учини ва аслахани учини насронийларга, мажусийларга, собеинларга ё исломдаги ахли бидъатга ва адашган фирқаларга ё ўзинг билан бир йўлда кетаётганларга қаратгансан?
(давоми бор……..)
[1] محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (مشهور به تاريخ طبری)، ترجمه ابو القاسم پاينده، انتشارات اساطير، تهران ۱۳۷۵، ج 5، ص 1677 / ابن اثير جزرى، الكامل في التاريخ، ناشر: دار الصادر، بيروت 1965، ج 2، ص 459-460 ؛ ابن اثير جزرى، تاريخ كامل بزرگ اسلام و ايران، ترجمه: عباس خليلى و ابو القاسم حالت، ناشر: مؤسسه مطبوعات علمى، تهران 1371، ج 8، ص 229-228/ تاريخ ابن خلدون، ترجمه عبد المحمد آيتى، مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگى، تهران 1363، ج ،1 ص 512 ؛ ديوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، الناشر: دار الفكر، بيروت 1988، ج 2، ص
