Янги асрдаги дорул исломни намуналари (9) (эрон исломий жумхурияти (2)) ( 34- бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(19- қисм)
Навоб Сафавий бутун жахондаги миллатларни ўртасида вахдатни ижод қилиш йўлида 9 банддан иборат дастурни девон қилган:
1-Миллатларни ва исломий хукуматларни ўртасида шўро анжумани ижод қилишлик ва мана бу миллатлар,хукуматлар томонидан таъйинланган вакиллар бу анжуманни марказида хамиша хозир бўлишлари лозим.
2-Мана бу анжуманни ахкомлари умумий жихатга эга бўлишлари ва исломий мулкларни барчасида ижро қилиниши керак.
3-Турли- хил мазхабларни ва фирқаларни хар бирида ихтилофга эга бўлмаган исломнинг зарурий ахкомлари, мана бу анжуманни дастурига биноан исломий мулкларни хаммасида ижро қилиниши лозим.
4-Мана бу анжуманни дастурига биноан барча мухолифларни, фасодчиларни олдини тўсилиши керак.
5-Анжуман мусулмон шахсларни хуқуқини,худудини дифоъ қилиш лозим.
6-Исломнинг олий таълимлари исломий мулкларнинг хаммасида қуръоннинг олий илмлари ва маъорифлари бўйича исломий маданият орқали ижро қилиниши керак.
7-Анжумандаги исломий миллатларнинг хеч қайси бири турли-хил мазхаблар ва фирқаларнинг хусусий вазифаларига аралашмасин.
8-Исломий миллатларни ва мусулмонларни ўртасидаги бахслар,сўзлашувлар мана бу анжуманни назари остида бўлишлиги ва хеч қачон далил,мантиқ ва биродарлик,мухаббат асосидаги ўзаро эхтиром чегарасидан тажовуз қилмаслиги лозим.
9-Анжуман исломий миллатларни ўртасидаги янги асрни харбий ва санъатий базаси сифатида бўлиши ва мана бу санъатда исломий миллатларни хамкорлигини кучайтириши керак.[1]
“Навоб Сафавий” 1332 шамсий йилда “ Қуддусдаги исломий конференцияни” котиби “Саййид Қутбни” таклифига кўра, Қуддусдаги озодлик конференциясида иштирок этиш учун Иордания давлатига сафар қилади. Мана бу конференциянинг ишини охирида “Саййид Қутб” “Навоб Сафавийни” биргаликда “Мисрга” сафар қилишлари учун таклиф қилади ва “ихвонул муслимин” ва мисрнинг мусулмон одамлари билан яқиндан танишишга чақиради. “Навоб Сафавий” қалбидаги мисрга сафар қилиш истагига қарамасдан, сафар харажатларига қодир бўлмаганлиги сабабли, таклифни қабул қилиш билан бирга бу сафарни бошқа вақтга қолдиради ва Ироқга мурожаъат қилгандан сўнг (сафарни харажатларини мухайё қилгач) мисрга харакат қилади. [2]
Хасан Хузайбийни ўринбосари Умар Талмасоний Навоб Сафавий хақида айтадики: мен у кишини хозирги пайтда женевада яшаётган устоз Саъид Рамазонни манзилида Қохирада кўрган эдим, у киши билан ёнма-ён ўтириб сухбатлашганман, у кишининг исломга дилсўз эканига ва исломий шахоматга эга эканига гувох бўлганман.” [3]
Мустафо Машхур хам Навоб Сафавий хақида айтадики: мен шахсан Навоб Сафавийни исломий азаматга,шижоатга,шахоматга эга шахс эканини кўрганман…… у иймонга ва ақидага эга эркак эди ва ўзини “ихвонийларни фидоийси” деб биларди ва ислом хамда қуддуси шарифни озодлиги йўлида ва душманларга қарши жиходда жонини фидо қилишга хозир шахс эди, уни оқибати кейинчалик хабар топганимиздек шундай бўлди хам , у шахидлик даражасига етган эди.
Мен шу нарсага гувох бўлдимки, Навоб Сафавий иймонли,мустахкам шиъа бўлиш билан бирга ўзининг сунний биродарларини ўзига ўхшаган деб санарди ва ахли “суннат” ва “шиъа”ни орасига фарқ қўймасди. У бизларни мехмонимиз бўлган кунларда жамоат намозларини “муслимунни” дафтарида иқома қиларди, гохида у жамоатга имомлик қилса бошқа намозларда бизларни биродарларимиз имомлик қиларди….. у хақиқий мусулмон эди ва исломни иззати,озодлиги ва мусулмонларни истиқлолидан бошқа мақсади хам йўқ эди, у шахид имом Хасанул Банога ўхшаб шахидларни карвонига қўшилди…….” [4]
(давоми бор……..)
[1] سیدحسین خوش نیت، سید مجتبی نواب صفوی اندیشه ها، مبارزات و شهادت او، تهران، انتشارات منشور برادری 1360 ص 134 / کيهان، شماره 3304، مورخ 24/ 3/ 1333 / نشريه 15 خرداد شماره 23
[2] www.khosroshahi.org/main/definitioncontent.php?UID=7561 خسرو شاهی ، ویژه نامه ی سفر نواب به مصر
[3] تلمسانی ، عمر ، آراء فى الدين والسياسه، چاپ دوم، ايتاليا 1406هـ، ص 14 و 16.
[4] سیدهادى خسروشاهى، زندگی و مبارزات نواب./ همچنین سخنرانی خسرو شاهی در تهران: 29/10/85
