
“ Татаррус” истелохи жихати касби маслахатийи “ зарурий,қатъий ва куллий” ; ё абзори жихати тўвжихи “ инхироф” ва “ жиноят” ( 4)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(24- қисмат)
Масалан мубох шудани жанг ва куштани ахли бағийки аллох таоло мефармояд:
وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ… (حجرات/9)
Ё мубох шудани жанг ва куштани рохзаноники аллох таоло дар мовридишон мефармояд:
إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ …. (مائده/33)
Ё мубох шудани куштани касики баъди аз интихоби рахбар еки аз “ се абзори” бартар иддаойи рахбарий кунад ва тафарруқ дуруст кунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди рахбарики баъди аз интихоби рахбар тавассути шўройи улил амри “ се абзор” интихоб шавад мефармояд:
إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ، فَاقْتُلُوا الْآخَرَ مِنْهُمَا:[1]
Замоники бо ду халифа байъат шуд халифа дувум аз ишонро бикушид.
Ё мефармояд:
مَن أتاكُمْ وأَمْرُكُمْ جَمِيعٌ علَى رَجُلٍ واحِدٍ، يُرِيدُ أنْ يَشُقَّ عَصاكُمْ، أوْ يُفَرِّقَ جَماعَتَكُمْ، فاقْتُلُوهُ.[2]
Хар каси ба суйи шумо ояд, дар холики хамма шумо бар ек шахс иттифоқи назар дорид ва у бихохад дар бейни шумо жудоий биндозад ва жамоати шуморо пароканда созад, пас уро бикушид.
Ё бо лафзи дигари мефармояд:
إنَّه سَتَكُونُ هَناتٌ وهَناتٌ، فمَن أرادَ أنْ يُفَرِّقَ أمْرَ هذِه الأُمَّةِ وهي جَمِيعٌ، فاضْرِبُوهُ بالسَّيْفِ كائِنًا مَن كانَ.[3]
Хамма чиз меояд ( яъни иттифоқоти мухталифи рух медихад) пас хар касики мехост ин “ уммат” ро фирқа фирқа кунад бо шамшир уро бизанид( яъни ба қатл бирасонид) хар касики бошад.
(идома дорад………)
[1]مسلم 1853
[2] مسلم 1852 / صحیح الجامع ۵۹۴۴
[3] صحیح مسلم: 4902/ سنن ابو داود: 4762/ سنن نسائی: 4020- 4021- 4022 / صحيح الجامع 2393