Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(62- қисмат)
Замоники насли гузаштайи ноогох, бехирад, фариб хурда ва сухтайи мо абзори дар дасти секуляристхойи муртад шуданд ва масири миллати моро аз рохи аслий ислом ба самт ва суйи дини секуляризм ва мазохиби мухталифи он тағйир доданд, ва масири зиллат ва новкарийи барои куффори секуляри жахоний ва тоғутхойи мантақаийро бар миллати мо тахмил карданд, моро аз иззатики аллох бароимон дар назар гирифта буд махрум карданд:
: وَلِلَّهِالْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ .
Ва моро залил ва табдил ба абзори дар дасти душманонимон карданд, манобеъи зер заминийи заминхойи мусалмоннишинро таррож карданд, ва манбаъи барои қудратгири душманон ва тахмили фақр ва махрумиятхойи тоқат фарсо бар миллати мусалмони худ карданд.
Барои хамин, мумкин аст мо хийли аз корхонахо ва аслахахоро надошта бошем аммо мо дар аваз қалбхойи худимонро дорем, иймони росихи худимон ба ваъдахойи аллох дар дунё ва қиёматро дорем, дастхойи худимонро, торихи худимонро, бародарон ва хохарони худимонро, ва болотар аз хамма қонуни шариати аллох ва хадафи вохиди худимонро дорем. Хамин иймон ва иродайи росихи ба қонуни шариати аллох ва хадафи вохид ва муштарак хамони астки куффори секуляр ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахойи хоин аз мо гирифтанд.
Бо чанин огохий ва бо чанин хадафи муштарак ва аллох пасанди имруза миллати мо бедор шуда аст ва қасд дорад бо лагади жононайи ба муртаддини секуляри махаллий ва дур рехтани онон, мисли соири миллатхойи бедор барои ба даст овардани иззат ва хуқуқи поймол шудашон даст ба кор бишаванд ва бори дигар бо табаъият аз қонуни шариати аллох ба саодати худишон баргарданд, онхам бар пояхои худишон ва бо васоили худишон ва бо вахдат бо тамоми ахли қибла ва аз тариқи фидо кардан ва қурбоний кардани худишон.
Ин хамон огохихо ва илми лозим ва хамон хадафи ровшани астки бояд бори дигар барои вахдати огохона, хадафманд ва харакатий ба унвони ек пеш ниёз ва муқаддама барои муслимин зинда бишаванд.
Дувумин поя ва пеш заминайи асосий ин вахдати огохона, хадафманд ва харакатий шинохт, хаммасир шудан, муроқибат ва мухофизат аз тоифа ва гурухи аз муслимин астки аллох таоло баъди аз нусрати худиш онхоро ба унвони тақвият кунанда ва пуштибони муслимин маърифий мекунад:
هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ (انفال/62)
У хамон каси астки туро бо ёри худ ва тавассути мўъминон тақвият ва пуштибоний кард.
Албатта нусрати аллох таоло хам шарт дорад ва он хам табаъияти бечун ва чиро аз қонуни шариати аллох, ва дар пеш гирифтани сиёсати самиъна ва атоъна, ва адами табаъият аз хутуватиш шайтон ва хостахойи гумрохгар аст:
: وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ (بقره/120)
Ва агар аз хостахо ва орзухойи ишон пейравий кунид, баъди аз онки илм ба ту расида аст, хеч сарпараст ва ёвари аз жониби худо барои ту нахохад буд.
Инро аллох таоло бидуни таоруф ба азизтарин махлуқотиш мегуяд то дигарон хисоби худишонро бидонанд. Дигарон бидонандки агар нусрати аллохро мехоханд бояд бидуни чун ва чиро тобеъи қонун ва шариати аллох ва равиши хидоятгарийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошанд. Илова бар ин, агар тақвият шудан аз тарафи мўъминин ва пуштибонийи ононро хам мехоханд боз бояд муқаддамотиро риоят кунанд ва худишон хам ба мавориди пойбанд бишаванд.
Инро медонемки жомеъайи муслимин ба сурати умумий аз ду дастайи комилан мутамойиз ташкил шуда аст: дастайи мўъмининики инон хам худишон ба даражоти мухталифи тақсим мешаванд ва дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахоки инон хам боз ба даражоти мухталифи тақсим мешаванд.
Он дастайи аз муслиминики аллох таоло ононро пас аз нусрати худиш боиси тақвият ва пуштибоний медонад бидуни шак мунофиқин ва секулярзадахо нестанд. Агар дарси мунофиқин ва секулярзадахоро ба хуби мурур карда бошид мутаважжих мешавидки инон худишон ек офат ва хатто ек душмани дохилий барои жиход ва мубориза ва муслимин хастандки бояд азашон хазар бишавад:
هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ (منافقن/4)
Онон душмананд ва аз ишон бар хазар бош. Худо бикушадишон! Чигуна (аз хақ ) баргардонда мешаванд ( ва мунхариф мегарданд?!).
(идома дорад…….)
