“ Татаррус” истелохи жихати касби маслахатий “ зарурий, қатъий, ва куллий”; ё абзори жихати тўвжихи “ инхироф” ва “ жиноят” (1)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(6-қисмат)
Боз аллох таоло еки аз сифоти ибадур рохманро ингуна зикр мекунад:
وَلَا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ (فرقان/68)
Ва инсонироки худованд хунишро харом карда аст, ба қатл намерасонанд магар ба хақ. Ва тахдид мекунадки агар каси дучори ин журм шавад:
یُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَیَخْلُدْ فِیهِ مُهَاناً (فرقان/69)
Азоби у дар қиёмат музоаф мегардад, ва хўр ва залил, жовдона дар азоб мемонад. Илла :
مَنْ تَابَ وَآمَنَ ،
Магар касики тўвба кунад ва иймон овард ( яъни бо ин журмхойи “ огохона ва амдий ва ихтиёрий” ширк ва зино ва қатл ба нохақи шахс аз доирайи мўъминин хориж мешавад ва бояд дубора иймон биёварад ва аз доирайи васиъи муслимин ба доирайи хосси мўъминин баргардад. Хамчунонки росулуллох салаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«لا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ».[1]
“зинокор, хенгоми иртикоби амали зино, мўъмин нест. Шаробхўр, хенгоми хурдани шароб, мўъмин нест ва сориқ хам хенгоми сирқат, мўъмин нест.
وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا (فرقان/70)
Ва амали солих анжом дихад ( амали солих мутаносиб бо ин журм анжом диханд яъни амали солихики аз ин журм болотар бошад ва битавонад ин журмро пок кунад ) ва дар аходиси амали солих барои ин журм қатли амд ба нохақи мўъмининро нез маърифий карда аст. Шаходатики аллох таоло бо шаходат дар фарзи айн осори ин журмро пок мекунад.
Росулуллох салаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:
کُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ.[2]
Хун ва мол ва шараф ва номуси хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст”.
« فإنَّ دِماءَكُمْ وأَمْوالَكُمْ وأَعْراضَكُمْ علَيْكُم حَرامٌ ،
…… ба дунболи он саришро боланд кард ва фармуд:
اللهمَّ هل بلَّغتُ؟، اللهمَّ هل بلَّغتُ؟»[3]… اللَّهُمَّ اشْهَدْ. [4]
أَبْغَضُ النَّاسِ إلى اللَّهِ ثَلاثَةٌ
(мабғузтарин мардум назди худованд се гуруханд:)
مُلْحِدٌ في الحَرَمِ،
( мулхиди дар харам. Секуляристхо ( мушрикин) аксаран аллохро қабул доранд ва ибодатхойи таркибийи хоссиро нез анжом медиханд аммо дастайи иқлият дар миёни онхо вужуд дорандки аллохро қабул надорандки дар истелохи арабий муодили мулхид ва дахрий аст ва имруза ба чанин мовжуди секулярий,отеист ё материалист ва …… гуфта мешавад)
ومُبْتَغٍ في الإسْلامِ سُنَّةَ الجاهِلِيَّةِ،
( касоники дар ислом бадунболи ихёйи суннатхо ва одоб ва русуми дўврони жохилият бошанд. Мисли тамоми касоники бо номи бостон ва бостонгароий ё тахти унвони мод ва имрузий будан дунболи равишхо ва суннатхо ва сабкхойи мухталифи жохилий хастанд)
ومُطَّلِبُ دَمِ امْرِئٍ بغيرِ حَقٍّ لِيُهَرِيقَ دَمَهُ.[5]
Касоники ба нохақ дар садади куштани дигарон бароянд.
(идома дорад…….)
[1] بخارى:5578 – 6809-2475 / صحیح نسائی 4886 /
[2] بخاری/۶۰۶۴ – مسلم/۲۵۶۴
[3] البخاري (4406 )، ومسلم (1679) / صحيح الجامع 5077
[4] بخاری 7078-
[5] بخاری 6882
