Савол: мана бу дунёда ғалабага бўлган сиздаги мана шунча ишонч қаердан келиб чиққан? Аллохни шариатидаги қонунлар секуляризм қонунларини устидан ғалаба қозониши борасида сиз нималарга ишонасиз?
Жавоб: биринчи ўринда шуни айтиш лозимки, секуляристлар фақат ўзлари хоким бўлишлари ёки хокимиятни бир қисмини қўлга киритиш учун бутун харакатларини сарфлашади,бизлар эса буни тескарисини аллохни қонуни хокимиятга келиши ва уни ғалабасини хохлаймиз,бизларга ўзимиз мана бу қонунларни бошқаришимиз ёки бошқалар уни бошқариши ё хокимиятга хам бошқалар ўтириши мухим эмас.
Энди аллохни қонунларини албатта бошқа қонунлар устидан ғалаба қозонишига келсак, аллох таоло хар қандай суратда аллохни қонунлари ғалаба қозонишини мархамат қилган; кофирлар ва мушрикларни (секуляристлар) қаршиликлари ва уларни нафратлари мана бу ғалабага монеълик қила олмайди,аллох таоло мархамат қилади:
يُرِيدُونَ أَن يُطْفِؤُواْ نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّهُ إِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ . (التوبة:٣٢)
- يُرِيدُونَ لِيُطۡفُِٔواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَٱللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ ٨ هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُشۡرِكُونَ (الصف:٨و٩)
- هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيد (الفتح:٢٨)
Энг тўғри гапирувчи зот аллох таоло бўлгандан сўнг, у зотни ваъдалари рўёбга чиқиши айни хақиқатдир, у зот ғалабани ваъдасини ўзи каломида бизларга берган. Мана бу ваъдани далиллари ўнлаб очиқ ва махкам қатъий оятларда келтирилган, агар бизлар аллохни буйруқларига итоат қиладиган бўлсак албатта ғалаба бизларга насиб бўлади.
Уни эрта ё кеч бўлиши бизларнинг афзал “уч абзорни” канали орқали иттиход ва исломий вахдат ишларидаги лаёқатимизни мезонига ва душман билан қиладиган жиход,жангимизга боғлиқ бўлади. Жиходнинг тазалов корхонаси орқали бу иш, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ваъда берган жойга етиб боради,у киши мархамат қиладиларки:
” سيصير الأمر الى أن تكونوا فسطاطين فسطاط ايمان لا نفاق فيه وفسطاط كفر لا ايمان فيه “.
Иш шу даражага етиб борадики, икки дастага тақсим бўласизлар, биринчиси унда нифоқ мавжуд бўлмаган иймон дастаси, иккинчиси эса унда иймон топилмайдиган куфр гурухи бўлади.
Мана шунда сафлар осонлик билан бир-биридан ажрайди ва аллох таоло уларни яхши кўрадиган муттахид ва бирлашган жамоат юзага чиқади:
ان الله يحب الذين يقاتلون في سبيله صفا كانهم بنيان مرصوص .
Мана бу лойихани босиб ўтилгач ва мусулмонлар жанг,қитол лабараториясидан ўтгач, мана бу ваъда рўёбга чиқади:
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ (القمر:٤٥)
Яқинда ўша жамоат енгилиб,ортларига қараб қочиб қолурлар!
Яъни бизларнинг аллох таолони айтган каломига бўлган ишончимиз,иймонимиз,эътимодимиз ва иродамизни булоғи ва у зотни қудрати бизларни ғалабага етказиб олиб боради.
