Исломий хукуматни ташкил қилинишига хужжат борми? Агар бўлса нимага кўрмаганга олинади? Жиходий ташкилотлар мана бу сўзларга қанчалик хамжихат бўлишган? (1)
Текшириб кўрилганда қуръонни кўз-қараши бўйича хукуматни шаръий келиб чиқиши; қуръондаги очиқ бир неча оятлар шуни кўрсатадики, қуръони карим қонун чиқариш ва хукмронликни аллох таолонинг махсус сифатларидан,деб билади:
– إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ. ( انعام/ 57).
Хукм қилиш фақат аллохнинг ўзига хосдир. У фақат хақни сўйлар. У (хақ билан нохақни) ажратгувчиларнинг энг яхшисидир.
– وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَى وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ. ( قصص/ 70)
У (ёлғиз) аллохдир. Хеч қандай илох йўқ, магар унинг ўзигина бордир. аввалу- охирда (яъни дунёйи охиратда) хамду- сано (ёлғиз) унинг учундир. Хукм унинг (хукмидир). Ва (барчаларингиз) ёлғиз унга қайтарилурсизлар.
– أَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ.( انعام /62)
Огох бўлингизким, хукм қилиш унинг ўзигагина хосдир ва у жуда тез хисоб-китоб қилгувчидир.
– إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ. (یوسف/ 40)
Хукм-хокимлик фақат аллохникидир. У зот сизларни фақат ўзигагина ибодат қилишга буюргандир. Энг тўғри дин мана шудир. Лекин одамларнинг кўплари буни билмайдилар.
– لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ. (رعد/11)
Унинг( яъни хар бир инсоннинг) олдида хам,ортида хам таъқиб қилгувчи (фаришталар) бўлиб, улар аллохнинг амри билан уни сақлаб-мухофаза қилиб турурлар. Аниқки, то бирон қавм ўзларини ўзгартирмагунларича аллох уларнинг ахволини ўзгартирмас. Қачон аллох бирон қавмга ёмонлик –бало юборишни ирода қилса, бас, уни қайтариб бўлмас. Ва улар учун ундан ўзга хоким йўқдир.
Мана бу оятда худованд хукм ва хукмронликни фақат ўзига махсус қилиб таъйинлаган, қайсарга ўхшаш кимсалардан буни нафий қилган, хукм ва қонун чиқариш аллохники, хукуматни бошқариш эса инсон тарафидандир.