admin – برگه 384 – وَاعْتَصِمُوا

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

( 8 – قیسم)

مَکَّه فَتح بُولگن پَیتِیدَه هَم رَسُول الله صلی الله علیه وسلم قوُیِیدَگِی خَبَرگه کوُرَه: اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه بُوگوُن رَحمَت وَ کِیچِیرِیش کوُنِیدِیر، اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1] قوُلِی مُسُلمانلَرنِی قانِیگه بِیلَنگن وَ مُسُلمانلَرنِی عَذابلَگن وَ مُسُلمانلَرنِی اِقتِصادِی مُخاصَرَه قِیلگن، بُوندَن باشقَه یوُزلَب جِنایَتلَرنِی عَمَلگه آشِیرگن اَصل کافِرلَرنِی کِیچِیرَدِی، اَمّا اوُلَرنِی آرَسِیدَگِی اِیککِی گوُرُوه اَگردَه کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن تَقدِیردَه هَم اوُلدِیرِیشگه بُویُورَدِی:

اَصل کافِرلَرنِی آرَسِیدَه شِعر، آهَنگ، قوُشِیقنِی قالِیبِیدَه مُؤمِنلَرگه وَ دارُ الاِسلامگه قَرشِی فَعالِیَت قِیلِیب رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارگن کِیمسَه لَر، اَگر مَنَه بُو کِیمسَه لَر عَیاللَر، کَنِیزلَر بوُلگن تَقدِیردَه هَم اوُلدِیرِیشگه بُویُورِیلَدِی. [2]
اَوَّل مُسُلمان بُولِیب سوُنگ اِسلامگه وَ دارُ الاِسلامگه خِیانَت قِیلِیب مُرتَد بوُلگن کِیمسَه لَر، عَبدُالله اِبنِ سَرَحگه اوُحشَش، اوُ اَوَّل مُسُلمان بُولَدِی، حَتّی وَحِینِی کاتِیبِی بوُلگن، اَمّا اوُندَن سُونگ اِسلامدَن چِیقِیب یَنَه قَیتَه دَن سِکوُلار مُشرِک بوُلَدِی. بوُنگه اوُحشَش کِیمسَه لَر دارُ الاِسلامنِی تَشلَب دارُ الکُفردَن پَناه تاپِیشَدِی، اوُلَر مُؤمِنلَرنِی مَکَّه نِی فَتح قِیلمَسلِیکلَرِیدَن اِیلگرِی تَوبَه هَم قِیلِیشمَیدِی، دارُالکُفرگه قوُشِیلِیش بِیلَن اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی مُؤمِنلَردَن جُودا قِیلِیب آلِیشَدِی. [3]

کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن اِبنِ خَطَل رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی بُویرُوقلَرِیگه کوُرَه اوُلدِیرِیلَدِی، عَبدُالله اِبنِ سَرَح اِیسَه اوُنگه اوُچ مَرتَه بَیعَت بِیرِیش طَلَب قِیلِینگندَن سوُنگ هَم قَبوُل قِیلمَیدِی، اَمّا بَعضِی بِیر مَصلَحَتلَرگه کوُرَه وَ عُثمان اِبن عَفّان اوُرتَگه توُشگنلِیگِی بائِث بَیعَتنِی قَبوُل قِیلِیشگه مَجبُور بوُلَدِی، اَمّا رسول الله صلی الله علیه وسلم یارانلَرِیگه آشکارَه اَیتَدِیلَرکِی: [4]

أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5] رسول الله صلی الله علیه وسلم اوُچ مَرتَه بُو سُوزنِی اَیتِیب کوُتِیب توُرگنلِیکلَرِینِی سَبَبِی، اَصحابلَردَن بِیرِی توُرِیب عَبدُالله اِبنِ سَرَحنِی اوُلدِیرِیشِینِی اوُمِید قِیلگن اِیدِیلَر. شوُنِیسِی نِهایَتدَه قِیزِیقکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی کِیچِیرِیم پَیتِیدَگِی کوُتِیب توُرِیشلَرِینِی اوُزِیگه یَرَشَه دَلِیلِی بار اِیدِی. عَبدُالله ابن سَرَح عُثمان اِبنِ عَفّاننِی اِیمِیشگن بِرادَرِی بُولگنِیگه وَ عَثماننِی خِلافَتِی پَیتِیدَه اوُ مِصرنِی حاکِیمِی هَم بوُلگنِیگه قَرَمَسدَن، اَمّا عُثماننِی اوُلدِیرِیلِیشِی مَسَلَه سِیدَه بِیطَرَف بوُلِیب توُرگن وَ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی اوُنِی اِیمِیشگن بِرادَرِی بوُلِیب توُرِیب اوُنِی دُشمَنلَرِینِی بَرابَرِیدَه تَشلَب قوُیَه دِی وَ اوُنِی اوُلِیمِیدَن سُونگ کِییِینگِی خَلِیفَه عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبگه هَم بَیعَت بِیرمَیدِی. شَرعِی دارُ الاِسلام رَهبَرِیَتِی مَوجُود بوُلگنِیگه قَرَمَسدَن اوُنِی قَبُول قِیلِیشدَن باش تارتَدِی وَ اوُزِینِی قوُیِیدَگِی سوُزلَرگه لایِیق قِیلِیب آلَدِی: [6]

«مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7] بُو یِیردَگِی دارُ الاِسلامدَه مَوجُود بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ اَخبارات واسِیطَه لَرِینِی قوُزغَتِیشلَرِی وَ توُرلِی –هِیل خَبَرلَرنِی خَطَرِیدَن قاچِیب یوُرگن مُنافِقلَرنِی، مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی، اِیمانِی ضَعِیف مُؤمِنلَرنِی خائِنلَر وَ مُرتَدلَر دائِرَه سِیگه کِیرمَسلَرِیدَن آلدِین تَوبَه قِیلِیشگه دَعوَت قِیلَیلِیک، اَلبَتَّه اَلله تَعالی مَنَه بُولَرگه تَأیِین قِیلگن تَوبَه سِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

« إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا * اَلبَتَّه، مُنافِقلَر دُوزَحنِینگ اِینگ توُبَن جایِیدَه بُولوُرلَر. وَ اوُلَر اوُچُون بِیران مَدَدکار تاپَه آلمَیسِیز.

إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145)

مَگر تَوبَه قِیلِیب اوُزلَرِینِی اوُنگلَگن وَ اَلله گه باغلَنِیب دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلگن ذاتلَر- اَنَه اوُشَه لَرگِینَه مُؤمِنلَر بِیلَن بِیرگه بُولوُرلَر. یَقِیندَه اَلله مُؤمِنلَرگه اوُلوُغ اَجر عَطا اِیتَجَک!

اَصل کافِرلَر تَنها تَوبَه قِیلِیش وَ اِسلامگه کِیرِیش بِیلَنگِینَه پاک بوُلِیشَدِی، مَنَه بُو آیَت آچِیق- آیدِین مَرحَمَت قِیلِیب توُرگنِیدِیک، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر اوُچُون تَوبَه قِیلِیش اِمکانِی مَوجُود، اَمّا تَنها تَوبَه نِی اوُزِی کِفایَه قِیلمَیدِی، چُونکِی اوُلَر مُفسِد بُولِیشگن وَ تَوبَه دَن سُونگ “اِصلاح” بُولِیشلَرِی لازِم وَ قِیلگن فَسادلَرِینِی یُووِیشلَرِی کِیرَک، اوُچِینچِی مَرحَلَه دَه اِیسَه تَوَکُّللَرِی، اوُمِیدلَرِی اَمِیرِکَه گه، اَنگلِیَه گه، راسسِیَه گه، حِتایگه یا جَهاندَگِی باشقَه طاغوُتلَرگه یا توُرکِیَه دَگِی، پاکِستاندَگِی، اوُزبِیکِستاندَگِی، تاجِکِستاندَگِی، اِمارَتدَگِی، قَطَردَگِی، آلِی سَعُوددَگِی مَحَلِّی طاغوُتلَرگه اِیمَس، بَلکِی اَلله نِی اوُزِیگه بوُلِیشِی شَرط. کِییِینگِی مَرحَلَه دَه اِیسَه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، یَعنِی دِیننِی توُرت مَفهُومِینِی 1- حُکوُمَت قُدرَتِی،2- قانُون وَ دَستوُرلَر،3- جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیشنِی فَقَط اَلله نِی اوُزِی اوُچُون خالِص قِیلِیشِی وَ بَرچَه سِکوُلارِیستِیک صِیفَتلَردَن اوُزِینِی پاکلَشِی کِیرَک.

اوُ مَنَه بُو مَرحَلَه دَه قُدرَت وَ حاکِیمِیَتنِی تَنها اَلله نِی اوُزِینِیکِی، دِیب بِیلِیشِی کِیرَک، قانُون وَ دَستوُرلَرنِی هَم تَنها اَلله نِیکِی، دِییِیشِی لازِم، اِطاعَت قِیلِیشنِی هَم تَنها اَلله گه تِیگِیشلِی دِییِیشِی وَ اِطاعَتنِی اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مَخصُوص قِیلِیشِی کِیرَک وَ نِهایَت مُکافات بِیرِیشنِی، جَزالَشنِی هَم تَنها اَلله نِی دِینِیگه خاصلَشِی لازِم. مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن دِین خالِص اَلله نِیکِی بُولَدِی. شوُ شَکلدَه 1- تَوبَه قِیلِیب، 2- اوُزلَرِینِی اِصلاح قِیلِیب، 3- فَقَط اَلله نِی اوُزِیگه باغلَنِیب، 4- دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلِیشلَرِی کِیرَک.

اِیندِی رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرِی، مُنافِقلَرنِی تُودَه سِی، مُرتَدلَر سِکوُلار باسقِینچِیلَر بوُلمِیش اَمِیرِکَه وَ نَتانِی اَفغلنِستان توُپراغِیدَگِی آخِیرگِی لَهزَه لَرِیگچَه مُجاهِدلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشدِی، اَمِیرِکَه وَ باشقَه باسقِینچِیلَر تامانِیدَن تَشلَب کِیتِیلگندَن سوُنگ، تَسلِیم بُولِیشگه مَجبُور بوُلِیشَدِی؛ اَفغانِستان اِسلامِی اِمارَتِی هَم عَوف اِعلان قِیلَدِی وَ حَتّی مَنَه بُو مُرتَدلَر، مُنافِقلَر توُدَه سِینِی، رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرنِی حُکوُمَتنِی توُرلِی- هِیل تَشکِیلاتلَرِیگه مَخصُوصاً حَربِی قوُشِینگه اِیشگه آلَدِی وَ تَسلِیم بوُلگنلَرنِی یوُلِینِی آچِیق حالدَه قوُیِیب قوُیَدِی، اَصلِینِی آلگندَه عَوفِی عُمُومِی اَهلِی بَغِی بُولگن مُسُلمانلَرگه وَ اَصل کافِرلَرگه تِیگِیشلِی بوُلَدِی، مُرتَدلَرگه وَ رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرگه اِیسَه تِیگِیشلِی اِیمَس، مَنَه بُو تَسلِیم بوُلگنلَر ناچار بوُلگنلِیکلَرِی بائِث تَسلِیم بوُلِیشگن اِیدِی.

(دوامی بار…..)

[1] صحيح البخاري4280 / أسد الغابة، ج ۲، ص ۲۸۴،/ فتح الباري شرح صحيح البخاري،كتاب المغازي، باب أين ركز النبي صلى الله عليه وسلم الراية يوم الفتح ، ج 7، ص 597

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[3] النسائي 4069 وأبو داود 4358 / عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِى سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .

[4] صحيح أبي داود 2685 أخرجه البخاري (1846)، ومسلم (1357) باختلاف يسير./ أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ دَخَلَ عَامَ الفَتْحِ وعلَى رَأْسِهِ المِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقالَ: إنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بأَسْتَارِ الكَعْبَةِ، فَقالَ: اقْتُلُوهُ.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

[6] مغازی واقدی ص۶۳۱ / تاریخ طبری، ج ۳، ص ۱۱۸۷/ فتح الباری، ج ۸، ص ۱۱-۱۲٫ / خورشید نبوت؛ ترجمهٔ فارسی «الرحیق المختوم» تالیف: شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، ترجمه: محمد علی لسانی فشارکی، نشر احسان ۱۳۸۸

[7] مسلم1848 / مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً، ومَن قاتَلَ تَحْتَ رايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أوْ يَدْعُو إلى عَصَبَةٍ، أوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فقِتْلَةٌ جاهِلِيَّةٌ، ومَن خَرَجَ علَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّها وفاجِرَها، ولا يَتَحاشَى مِن مُؤْمِنِها، ولا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فليسَ مِنِّي ولَسْتُ منه. وفي رواية : لا يَتَحاشَ مِن مُؤْمِنِها.

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

(8 – قسمت)

در زمان فتح مکه نیز با آنکه رسول الله صلی الله علیه وسلم با محتوای پیام: اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه (امروز، روز رحمت و گذشت است) به جای: اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1] کفار اصلی را بخشید که دستشان به خون مسلمین آلوده شده بود و مسلمین را شکنجه کرده بودند و مسلمین را محاصره اقتصادی کرده بودند و صدها جنایت دیگر مرتکب شده بودند اما با این وجود دستور داد دو گروه اگر به پرده های کعبه هم آویزان شده باشند باز کشته شوند و آنها را نبخشید:

در میان کفار اصلی، مجریان جنگ روانی که در قالب شعر و ترانه و غیره بر علیه مومنین و دارالاسلام فعالیت کرده بودند حتی اگر زنان و کنیزهایی ترانه خوان بوده باشند. [2]
مرتدین، که قبلاً مسلمان بوده و بعد با خیانت به اسلام و دارالاسلام مرتد شده بودند مثل عبداللَّه بن سعد بن ابی سَرح که ابتدا مسلمان شد و حتی کاتب وحی هم شد اما بعد از آن از اسلام برگشت و دوباره سکولار (مشرک) شد[3] و دارالاسلام را رها کرده بودند و به دارالکفرسکولار مکه پناه آورده بودند و قبل از آنکه مومنین با جنگ مسلحانه منطقه را فتح کنند و قبل از آنکه مومنین به آنها دست پیدا کنند توبه نکرده بودند و با پیوستن به دارالاسلام صف خود را از کفار جدا نکرده بودند.

اگر چه ابن خَطَل که به پرده ی کعبه آویزان شده بود به دستور رسول الله صلی الله علیه وسلم به قتل می رسد [4]و با آنکه بعد از سه بار امتناع از پذیرش بیعت مجدد مرتدینی چون عبدالله بن ابی سَرح به علت مصلحتهائی و با پادرمیانی عثمان بن عفان مجبور به پذیرش بیعت می شود اما رسول الله صلی الله علیه وسلم آشکارا به یارانش می گوید: أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5] رسول الله صلی الله علیه وسلم با سه بار درنگ کردن امیدوار بود یکی از اصحاب، عبدالله بن ابی سَرح را به قتل برساند.[6] اما جالب است بدانید درنگ رسول الله صلی الله علیه وسلم در بخشش مرتدین بی دلیل نیست . عبدالله بن ابی سَرح با آنکه با پادرمیانی عثمان بن عفان بخشیده شد و با آنکه برادر رضاعی عثمان بن عفان بود و در زمان خلافت عثمان حاکمیت مصر را نیز داشت اما در مساله ی قتل عثمان بی طرف ماند و رهبریت دارالاسلام که برادر رضاعی او هم بود را در برابر دشمنان رها کرد و بعد از قتل عثمان نیز به خلیفه بعدی مسلمین علی بن ابی طالب بیعت نداد و با وجود رهبریت شرعی دارالاسلام از دادن بیعت به او طفره رفت و کناره گیری کرد و خودش را مشمول: «مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7] کرد.

لازم است در اینجا منافقین و دارودسته ی منافقین و مومنین ضعیف الایمان موجود در دارالاسلام را که در معرض انواع اخبار و تحریکهای رسانه ای کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی و منافقین آشکار شده ی فراری هستند قبل از وارد شدنشان به دایره ی خائنین و مرتدین به توبه دعوت کنیم، البته توبه با لوازمی که الله تعالی برای اینها تعیین کرده که می فرماید: « إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا * بیگمان منافقان در اعماق دوزخ و در پائین‌ترین مکان آن هستند و هرگز یاوری برای آنان نخواهی یافت (تا به دادشان رسد)، إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145) مگر کسانی (از ایشان) که توبه کنند (تَابُوا) و برگردند و به اصلاح بپردازند (وَأَصْلَحُوا) و به الله متوسّل شوند (وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ) و دین خودشان را خالصانه از آن الله کنند (وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ). پس آنان از زمره مؤمنان خواهند بود و الله به مؤمنین پاداش بزرگی خواهد داد.‏

بر خلاف کفار اصلی که تنها با توبه و ورود به اسلام پاک می شوند، این آیه واضح می فرماید که برای منافقین و سکولارزده ها توبه وجود دارد اما تنها توبه کافی نیست، چون مفسد بوده اند باید بعد از توبه «أَصْلَحُوا» کنند و مفاسدشان را جبران کنند و در مرحله ی سوم، توکل و امیدشان به الله باشد دیگر توکلشان به این نباشد که آمریکا و انگلیس و روسیه و چین و سایر طاغوتهای جهانی و منطقه ای مثل ترکیه و پاکستان و ازبکستان و تاجیکستان و امارات و قطر و آل سعود و …از آن ها حمایت کنند. در مرحله ی بعدی و مهم ترین مرحله بعد از توبه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، یعنی همان چهار مفهوم دین 1- قدرت حکومتی 2- قانون و برنامه 3- اطاعت کردن 4- مجازات و پاداش را برای الله خالص کنند و از تمام صفات سکولاریستی که به آن آلوده بوده اند خودشان را پاک کنند.

در این مرحله ی «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، قدرت و حاکمیت را تنها مال دین الله بدانند، قانون و برنامه را تنها مال الله بدانند، اطاعت کردن را تنها مخصوص حکومت اسلامی و قانون شریعت الله بدانند و در نهایت، پاداش دادن ها و مجازات کردن هایشان (که آزاد و ممنوع برای آن ها قرار داده شده) را نیز تنها و تنها مختص دین الله بدانند. به این شیوه، دین، خالص مال الله می شود. و به این شکل بعد از 1- (تَابُوا) 2- (وَأَصْلَحُوا) 3- (وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ) این دستور چهارمِ«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ» هم انجام می شود.

حالا عده ای از این مرتدین و دارودسته ی منافقین و مجریان جنگ روانی که تا آخرین لحظات حضور اشغالگران سکولار آمریکا و ناتو در خاک افغانستان با مجاهدین جنگیدند، به دلیل رها شدن توسط آمریکا وسایر اشغالگران، مجبور به تسلیم شدند؛ امارت اسلامی افغانستان هم با عفو عمومی و حتی استخدام مرتدین و دارودسته ی منافقین و مجریان جنگ روانی در نهادهای مختلف حکومتی و بخصوص ارتش، راههای نفوذ این تسلیم شده ها را باز گذاشت در حالی که عفو عمومی شامل مسلمین اهل بغی و کفار اصلی می شود نه مرتدین و کفار مجری جنگ روانی که ناچاراً و در حین جنگ تسلیم شده اند.

(ادامه دارد…..)

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

(7- қисм)

Хар қандай суратда хам, дорул исломга “хиёнат қилиш” баданни бир ишораси билан бошланади ва пинхоний хабарларга ундан сўнг дорул куфр билан қуролли ва рухий жангларга ошкор қўшилишга етиб боради. Албатта бу ердаги хоин билан жосусни фарқи шуки, агар бир мусулмон ё дорул исломни аъзоси дорул исломни хабарларини,маълумотларини душманга етказадиган бўлса, “хиёнатга” дучор бўлган бўлади, аммо агар ташқи душман мана бу хабар,маълумотларни,дорул исломни сирларини ўғирласа уни ишига “жосуслик” дейилади.

Шу билан бирга шахсни “хиёнати” бошқаларни номусига нисбатан хам бўлиши мумкин ёки ўзи тузган ахд ва паймонга нисбатан ёки шахсий ва ижтимоъий доирада бўладиган турли-хил хиёнатлар бўлиши мумкин; аммо бу ердаги бизни назаримиздаги энг катта хиёнат аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилиниши бўляпти, омонатлар ё номусларга нисбатан бўлган “хиёнатларни” хаммасини шахснинг дорул ислом билан тузган ахд ва паймонига боғлиқ бўлади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оддий холатда ё хар қандай шароитда дорул исломга “хиёнат” қилган ва дорул куфрни ёнига ўтиб олган кимсаларни кечирмаган; бани назир,бани қайнақоъ, бани қурайза яхудийлари ……..”хиёнат” қилишган пайтида харгиз уларни кечирмадилар,балки жазоладилар. [1]

Бани қайнақоъни яхудийлари сотувчилик қилиб ўтирган мусулмон аёлни босим остига олишади ва ундан ниқобини очишни талаб қилишади, мана бу мўъмин аёл бундан бош тортганлиги боис,бир яхудий уни либосини бир четини бу аёл сезмаган холда бир жойга боғлаб қўяди, мусулмон аёл турмоқчи бўлиб ўрнидан турганда либоси тортилгани сабабли баданини бир қисми очилиб қолади,бу атрофдаги яхудийлар кулишади, лекин бу ерда мана буларни кўрган мусулмон биродаримиз жиноятчи яхудийни ўлдиради ва яхудийлар хам хаммаси жамланган холда мусулмон биродаримизни шахид қилишади; бани қайнақоъ яхудийларини барча тоифаси жамланиб мана бу қотилларни химоя қилишади ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни мухосара қиладилар, таслим бўлишгач уларни боғлаб қўйиб кейин ўлдиришга буйруқ берадилар; мунофиқларни рахбари бўлган Абдуллох ибни Убай бу ишга аралашади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уларни ўлдирмасликни сўрайди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фақат бир даража енгиллик берадилар ва бутун мол-мулкларини қўйиб фақат аёл ва болаларини олиб мадинадан чиқиб кетишга буюрадилар, яъни уларни “хиёнатлари” сабабли сургунга жўнатиб кечирмайдилар. [2][3]

Шундай бўлгач, агар бир миллат бир мусулмонни ўлимида ё мусулмонларга қарши хиёнатда шерик бўладиган бўлса, мана бу миллатни барчаси бирга жазоланиша лозим, худди бани қурайза миллатини хиёнатига ўхшаб жиноят қилишганидек, улар Саъад ибни Муъоз розиаллоху анхуни хукми билан бани қурайзани барча эркаклари ва болиғ ўғилларини – уларни сони 600 дан 900 нафаргача деб эълон қилинган- боши узилади; хамма одамлар мана бу хиёнатни жазоси нима бўлишини яхши билишарди, бу ерда қози бўлган хар қандай мўъмин киши шу хукмни содир қиларди; бу худди бир неча миллиярд мусулмонга маст қилувчи ичимликни ичганни хукми нима ,дейилишига ўхшайди? Агар мана бу миллиярд мусулмон алохида хукм содир қилган тақдирда хам,уларни хаммаси ягона бир хил хукмни содир қилади. “Хиёнатни” хукми хам худди шунга ўхшайди.

Або изза секуляр бадр жангида асирга олинган пайтида оиласини катталиги,қизлари сабабли озод бўлади ва бундан сўнг мусулмонларга қарши жангга чиқмасликка ахд-паймон қилади, аммо яна мана бу паймонига “хиёнат” қилиб иккинчи марта ухуд жангида хам қатнашади,асирликка тушгач мана бу хоинга бошқа фурсат берилмайди ва ўлдирилади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “хиёнат”га дучор бўлган шахсларни ё хатто миллатларни харгиз кечирмаганлар; бадр жангида қизлари сабабли озод қилинган або иззатни хам ухуд жангида яна такрорлаган “хиёнати” учун кечирмадилар ва унга машхур хадисни айтиб

«لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4]

“Мўъмин киши бир тешикдан икки марта чақилмайди”,-дедилар ва бошини танасидан жудо қилдилар; бани назирни ,бани қайнақоъни,бани қурайзани яхудийлари хам кечирилгани йўқ, хотиб ибни аби балтаъа розиаллоху анху хам агар уни хиёнати собит бўлганда албатта кечирилмасдан ўлдириларди.

Умар Хотибни иртидодини хукмини содир қилган пайтида; Хотиб мана бу “хиёнат” нинг иртидодга боис бўлишини яхши биларди,шу сабабли хам Умар содир қилган хукмни баробарида ўзини химоя қилиб айтдики: мен муртад бўлганим йўқ, сўнг ўзини далилларини келтирди, Хотибни ўтган ўтмиши хам нозил бўлган оятлар хам Хотибнинг “хиёнат”ни қасд қилмаганини тасдиқлайди. Яъни барча сахобалар дорул исломга агарчи бир ишора ё хабар,сўз билан бўлса хам “хиёнат” қилган хар қандай киши муртад бўлишини жуда яхши билишган.

Арабистон ярим оролидаги секуляристларнинг дорул куфрини пойтахти бўлган маккани фатх бўлиши хам, қурайш дорул куфрини муттахидларидан бўлмиш бани бакрни дорул исломнинг муттахидларидан бўлган бани хузоъага хамла қилгани натижасида вужудга келган эди,дарвоқеъ худайбия сулхига қилинган хиёнат бўлган. Яъни агар дорул ислом бошқа бир дорул куфрга қарши бир дорул куфр билан паймон тузган бўлса, аввалги дорул куфр дорул исломга муттахид бўлган дорул куфрга хамла қиладиган бўлса, дорул ислом тузилган паймонга биноан хамла қилган дорул куфрга қарши ўзидаги бор кучлари билан хамла қилиши лозим. Мана бу ерда баъзи бир жохил ва калта фикрли инсонларни назарларига хилоф равишда, дорул ислом куфрни ва ўзига муттахид бўлган дорул куфрни жиноятларини химоя қилган эмас, балки аллохни дастурига биноан ахд-паймонга кўра амал қилган бўлади. [5][6]

وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34)

Ахдга вафо қилинглар. Зеро, ахд-паймон (қиёмат куни) масъул бўлинадиган ишдир.( давоми бор….

[1] طبری، ج۲، ص۵۵۱؛ /واقدی، ج۱، ص۳۶۴/ابن هشام، ج۳، ص۱۹۹ـ۲۰۰/یعقوبی، تاریخ یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۴۹؛/ حلبی، ج۲، ۲۶۶؛/ واقدی، ج۱، ص۳۷۲

[2] واقدی، مغازی، دکتر مارسدن جونس (تحقیق)، بیروت، عالم الکتب، ۱۴۰۴ق، چاپ سوم، ج ۱، ص ۱۷۶و۱۷۷/ ابن‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۲، ص۱۳۸./ طبقات الکبرى، ج ۱، ص ۲۹؛/ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۰۹

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

[4] بخاری6133/ مسلم2998 / کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 241، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق./ مفید، اختصاص، ص 245، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، 1413ق.

[5] واقدی، المغازی، ج۲، ص۶۱۲؛ /ابن هشام، السیرة النبویة، ج۳، ص۳۳۲، ج۴، ص۳۱ـ۳۲؛/ بلاذری، فتوح البلدان، ص۳۵؛ /طبری، ج۲، ص۶۳۵

[6] واقدی، المغازی، ج۲، ص۷۸۰ـ۷۸۹؛/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۱ـ۳۳، ۳۶ـ۳۷؛/ طبری، ج۳، ص۴۴ـ۴۵/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۶؛ / ابن سعد، ج۴، ص۲۹۵؛ / مسعودی، التنبیه، ص۲۶۶

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

( 7 – قیسم)

هَر قَندَی صُورَتدَه هَم، دارُ الاِسلامگه “خِیانَت قِیلِیش” بَدَننِی بِیر اِیشارَه سِی بِیلَن باشلَنَدِی وَ پِینهانِی خَبَرلَرگه اوُندَن سُونگ دارُ الکُفر بِیلَن قوُراللِی وَ رُوحِی جَنگلَرگه آشکار قوُشِیلِیشگه یِیتِیب بارَدِی. اَلبَتَّه بُو یِیردَگِی خائِن بِیلَن جاسوُسنِی فَرقِی شوُکِی، اَگر بِیر مُسُلمان یا دارُ الاِسلامنِی اَعضاسِی دارُ الاِسلامنِی خَبَرلَرِینِی، مَعلوُماتلَرِینِی دُشمَنگه یِیتکَزَدِیگن بُولسَه، “خِیانَت”گه دوُچار بوُلگن بوُلَدِی، اَمّا اَگر تَشقِی دُشمَن مَنَه بُو خَبَر، مَعلوُماتلَرنِی، دارُ الاِسلامنِی سِیرلَرِینِی اوُغِیرلَسَه اوُنِی اِیشِیگه “جاسُوسلِیک” دِییِیلَدِی.

شُو بِیلَن بِیرگه شَخصنِی “خِیانَتِی” باشقَه لَرنِی نامُوسِیگه نِسبَتاً هَم بُولِیشِی موُمکِین یاکِی اوُزِی توُزگن عَهد وَ پَیمانگه نِسبَتاً یاکِی شَخصِی یا اِجتِمائِی دائِرَه دَه بوُلَدِیگن توُرلِی هِیل خِیانَتلَر بوُلِیشِی موُمکِین؛ اَمّا بُو یِیردَگِی بِیزنِی نَظَرِیمِیزدَگِی اِینگ کَتتَه خِیانَت اَلله وَ رَسُولِی صلی الله علیه وَسَلَّمگه خِیانَت قِیلِینِیشِی بوُلیَپتِی، اَمانَتلَر یا نامُوسلَرگه نِسبَتاً بوُلگن “خِیانَتلَرنِی” هَمَّه سِینِی شَخصنِینگ دارُ الاِسلام بِیلَن توُزگن عَهد وَ پَیمانِیگه باغلِیق بوُلَدِی.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم عاددِی حالَتدَه یا هَر قَندَی شَرائِطدَه دارُ الاِسلامگه “خِیانَت” قِیلگن وَ دارُ الکُفرنِی یانِیگه اوُتِیب آلگن کِیمسَه لَرنِی کِیچِیرمَگن؛ بَنِی نَظِیر، بَنِی قَینَقاع، بَنِی قُرَیظَه یَهُودِیلَرِی …….”خِیانَت” قِیلِیشگن پَیتِیدَه هَرگِیز اوُلَرنِی کِیچِیرمَدِیلَر، بَلکِی جَزالَدِیلَر. [1]

بَنِی قَینَقاعنِی یَهُودِیلَرِی ساتوُچِیلِیک قِیلِیب اوُتِیرگن مُسُلمان عَیالنِی باسِیم آستِیگه آلِیشَدِی وَ اوُندَن نِقابِینِی آچِیشنِی طَلَب قِیلِیشَدِی، مَنَه بُو مُؤمِنَه عَیال بوُندَن باش تارتگنلِیگِی بائِث، بِیر یَهُودِی اوُنِی لِباسِینِی بِیر چِیتِینِی بُو عَیال سِیزمَگن حالدَه بِیر جایگه باغلَب قوُیَه دِی، مُسُلمان عَیال توُرماقچِی بُولِیب اوُرنِیدَن توُرگندَه لِباسِی تارتِیلگنِی سَبَبلِی بَدَنِینِی بِیر قِیسمِی آچِیلِیب قالَدِی، بُو اَطرافدَگِی یَهُودِیلَر کوُلِیشَدِی، لِیکِن بُو یِیردَه مَنَه بوُلَرنِی کوُرگن مُسُلمان بِرادَرِیمِیز جِنایَتچِی یَهُودِینِی اوُلدِیرَدِی وَ یَهُودِیلَر هَمَّه سِی جَمعلَنگن حالدَه مُسُلمان بِرادَرِیمِیزنِی شَهِید قِیلِیشَدِی؛ بَنِی قَینَقاع یَهُودِیلَرِینِی بَرچَه طائِفَه سِی جَمعلَنِیب بُو قاتِیللَرنِی حِمایَه قِیلِیشَدِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُلَرنِی مُخاصَرَه قِیلَدِیلَر، تَسلِیم بوُلِیشگچ اوُلَرنِی باغلَب قوُیِیب کِییِین اوُلدِیرِیشگه بوُیرُوق بِیرَدِیلَر؛ مُنافِقلَرنِی رَهبَرِی بُولگن عَبدُ الله اِبنِ اُبَی بُو اِیشگه اَرَلَشَدِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلمدَن اوُلَرنِی اوُلدِیرمَسلِیکنِی سُورَیدِی. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم فَقَط بِیر دَرَجَه یِینگِیللِیک بِیرَدِیلَر وَ بُوتُون مال- مُلکلَرِینِی قوُیِیب فَقَط عَیال وَ بالَه لَرِینِی آلِیب مَدِینَه دَن چِیقِیب کِیتِیشگه بُویوُرَدِیلَر، یَعنِی اوُلَرنِی “خِیانَتلَرِی” سَبَبلِی سُورگوُنگه چُونَتِیب کِیچِیرمَیدِیلَر. [2][3]

شُوندَی بُولگچ، اَگر بِیر مِللَت بِیر مُسُلماننِی اوُلِیمِیدَه یا مُسُلمانلَرگه قَرشِی خِیانَتدَه شِیرِیک بوُلَدِیگن بُولسَه، مَنَه بُو مِللَتنِی بَرچَه سِی بِیرگه جَزالَنِیشِی لازِم، حُوددِی بَنِی قُرَیظَه مِللَتِینِی خِیانَتِیگه اوُحشَب جِنایَت قِیلِیشگنِیدِیک، اوُلَر سَعَد اِبنِ مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ نِی حُکمِی بِیلَن بَنِی قُرَیظَه نِی بَرچَه اِیرکَکلَرِی وَ بالِیغ اوُغِیللَرِی – اوُلَرنِی سانِی 600 دَن 900 نَفَرگچَه دِیب اِعلان قِیلِیگن – باشِی اوُزِیلَدِی؛ هَمَّه آدَملَر مَنَه بُو خِیانَتنِی جَزاسِی نِیمَه بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشَردِی، بُو یِیردَه قاضِی بوُلگن هَر قَندَی مُؤمِن کِیشِی شوُ حُکمنِی صادِر قِیلَردِی؛ بُو حُوددِی بِیر نِیچَه مِیللِیَرد مُسُلمانگه مَست قِیلوُچِی اِیچِیملِیکنِی اِیچگننِی حُکمِی نِیمَه، دِییِیلِیشِیگه اوُحشَیدِی؟ اَگر مَنَه بُو مِیللِیَرد مُسُلمان اَلاهِیدَه حُکم صادِر قِیلگن تَقدِیردَه هَم، اوُلَرنِی هَمَّه سِی یَگانَه بِیر هِیل حُکمنِی صادِر قِیلَدِی. “خِیانَتنِی” حُکمِی هَم حوُددِی شوُنگه اوُحشَیدِی.

اَبا عِزَّة سِکوُلار بَدر جَنگِیدَه اَسِیرگه آلِینگن پَیتدَه عائِلَه سِینِی کَتتَه لِیگِی، قِیزلَرِی سَبَبلِی آزاد بُولَدِی وَ بوُندَن سُونگ مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگگه چِیقمَسلِیککَه عَهد- پَیمان قِیلَدِی، اَمّا یَنَه مَنَه بُو پَیمانِیگه “خِیانَت” قِیلِیب اِیککِینچِی مَرتَه اُحُد جَنگِیدَه هَم قَتنَشَدِی، اَسِیرلِیککَه توُشگچ مَنَه بُو خائِنگه باشقَه فُرصَت بِیرِیلمَیدِی وَ اوُلدِیرِیلَدِی.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم “خِیانَت”گه دوُچار بوُلگن شَخصلَرنِی یا حَتّی مِللَتلَرنِی هَرگِیز کِیچِیرمَگنلَر؛ بَدر جَنگِیدَه قِیزلَرِی سَبَبلِی آزاد قِیلِینگن اَبا عِزَّةنِی هَم اُحُد جَنگِیدَه یَنَه تَکرارلَگن “خِیانَتِی” اوُچُون کِیچِیرمَدِیلَر وَ اوُنگه مَشهُور حَدِیثنِی اَیتِیب «لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4]

“مُؤمِن کِیشِی بِیر تِیشِیکدَن اِیککِی مَرتَه چَقِیلمَیدِی”،- دِیدِیلَر وَ باشِینِی تَنَه سِیدَن جُودا قِیلَدِیلَر؛ بَنِی نَظِیرنِی، بَنِی قَینَقاعنِی، بَنِی قُرَیظَه نِی یَهُودِیلَرِی هَم کِیچِیرِیلگنِی یوُق، خاطِب اِبنِ اَبِی بَلتَعَه رَضِیَ الله عَنهُ هَم اَگر اوُنِی خِیانَتِی ثابِت بوُلگندَه اَلبَتَّه کِیچِیرِیلمَسدَن اوُلدِیرِیلَردِی.

عُمَر خاطِبنِی اِرتِدادِینِی حُکمِینِی صادِر قِیلگن پَیتِیدَه؛ خاطِب مَنَه بُو “خِیانَت” نِینگ اِرتِدادگه بائِث بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلَردِی، شوُ سَبَبلِی هَم عُمَر صادِر قِیلگن حُکمنِی بَرابَرِیدَه اوُزِینِی حِمایَه قِیلِیب اَیتَدِیکِی: مِین مُرتَد بوُلگنِیم یُوق، سُونگ اوُزِینِی دَلِیللَرِینِی کِیلتِیرَدِی، خاطِبنِی اوُتگن اوُتمِیشِی هَم نازِل بوُلگن آیَتلَر هَم خاطِبنِینگ “خِیانَت” نِی قَصد قِیلمَگنِینِی تَصدِیقلَیدِی. یَعنِی بَرچَه صَحابَه لَر دارُ الاِسلامگه اَگرچِی بِیر اِیشارَه یا خَبَر، سُوز بِیلَن بُولسَه هَم “خِیانَت” قِیلگن هَر قَندَی کِیشِی مُرتَد بوُلِیشِینِی جُودَه یَحشِی بِیلِیشگن.

عَرَبِستان یَرِیم آرالِیدَگِی سِکوُلارِیستلَرِینِینگ دارُ الکُفرِینِی پایتَختِی بوُلگن مَکَّه نِی فَتح بوُلِیشِی هَم، قُرَیش دارُ الکُفرِینِی مُتَّحِدلَرِیدَن بُولمِیش بَنِی بَکرنِی دارُ الاِسلامنِی مُتَّحِدلَرِیدَن بوُلگن بَنِی خُذاعَه گه حَملَه قِیلگنِی نَتِیجَه سِیدَه وُجُودگه کِیلگن اِیدِی، دَرواقِع حُدَیبِیَه صُلحِیگه قِیلِینگن خِیانَت بوُلگن. یَعنِی اَگر دارُ الاِسلام باشقَه بِیر دارُ الکُفرگه قَرشِی بِیر دارُ الکُفر بِیلَن پَیمان توُزگن بوُلسَه، اَوَّلگِی دارُ الکُفر دارُ الاِسلامگه مُتَّحِد بوُلگن دارُ الکُفرگه حَملَه قِیلَدِیگن بوُلسَه، دارُ الاِسلام توُزِیلگن پَیمانگه بِینائاً حَملَه قِیلگن دارُ الکُفرگه قَرشِی اوُزِیدَگِی بار کوُچلَرِی بِیلَن حَملَه قِیلِیشِی لازِم. مَنَه بُو یِیردَه بَعضِی جاهِل وَ کَلتَه فِکرلِی اِنسانلَرنِی نَظَرلَرِیگه خِلاف رَوِیشدَه، دارُ الاِسلام کُفرنِی وَ اوُزِیگه مُتَّحِد بوُلگن دارُ الکُفرنِی جِنایَتلَرِینِی حِمایَه قِیلگن اِیمَس، بَلکِی اَلله نِی دَستوُرِیگه بِینائاً عَهد- پَیمانگه کوُرَه عَمَل قِیلگن بُولَدِی. [5][6]

وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34) عَهدگه وَفا قِیلِینگلَر. زِیرا، عَهد- پَیمان (قِیامَت کوُنِی) مَسئوُل بوُلِینَدِیگن اِیشدِیر.

(دوامی بار…..)

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

( قسمت – 7 )

در هر صورت، «خیانت» به دارالاسلام، از یک اشاره بدنی شروع می شود تا یک پیام پنهانی تا پیوستن آشکارا به جنگ روانی یا مسلحانه دارالکفر ها. البته باید بدانیم که فرق خائن با جاسوس در این است که اگر یک مسلمان یا عضوی از دارالاسلام اخبار و سریات دارالاسلام را به دشمن برساند دچار «خیانت» شده است اما اگر دشمن خارجی همین اخبار و سریات دارالاسلام را بدزدد کار او «جاسوسی» است.

در کنار این باز «خیانت» شخص ممکن است نسبت به ناموس دیگران باشد یا نسبت به عهد و پیمانی باشد که بسته است و یا انواع خیانتهای دیگری که در حیطه ی شخص یا اجتماع تعریف شده اند؛ اما بزرگترین خیانتی که در اینجا مد نظر ماست و تمام خیانتهای دیگر مثل خیانت به نفس خود و خیانت به الله و رسول الله صلی الله علیه وسلم و امانتها و عهد و پیمان و نوامیس و غیره را در مجموع در خودش می گیرد «خیانت» به عهد و پیمانی است که شخص مسلمان یا شخص کافر با دارالاسلام بسته است.

رسول الله صلی الله علیه وسلم در حالت عادی آن تحت هیچ شرایطی اشخاصی که به دارالاسلام «خیانت» کرده و در کنار دارالکفرها قرار گرفته بودند را نبخشید؛ زمانی که یهودی های بنی نضیر[1] و بنی قینقاع و بنی قریظه و…. دچار «خیانت» می شوند هرگز آنها را نمی بخشد و آنها را مجازات می کند.

یهودی های بنی قینقاع یک دستفروش زن مسلمان را تحت فشار قرار دادند تا نقابش را بردارد و چون این زن مومن از این کار خودداری کرد مردی یهودی دامان خواهرمان را به جايی گره می زند بدون اينكه خود زن متوجه شود، خواهرمان از جای خوش بلند شد و با کشیده شدن لباسش بخشی از بدنش برهنه شد يهوديان آن اطراف خنديدند ويكی از برادرانمان آن مرد يهودی مجرم را كشت و يهوديان نيز به صورت دسته جمعی برادر مسلمانمان را به شهادت می رسانند؛ کل طائفه ی یهودیان بنی قینقاع از این قاتلین حمایت می کنند[2] و رسول الله صلی الله علیه رسول الله صلی الله علیه و سلم بعد از محاصره و تسلیم شدن آنها دستور داد آنها را ببندند و بعد بكشند؛ عبدالله بن ابي رهبر دارودسته ی منافقین دخالت كرد واز رسول الله صلی الله علیه و سلم تمنا كرد آنها را نكشند. رسول الله صلی الله علیه و سلم با یک درجه تخفیف پذيرفت به شرط اينكه اموال خود را بگذارند و زن و فرزندان خويش را با خود به خارج از مدينه ببرند و آنها را تبعید کرد و این «خیانت» را نبخشید.[3]

در این صورت، اگر یک ملت در قتل یک مسلمان یا خیانتی برعلیه مسلمین سهیم باشد باید تمام افراد این ملت مجازات شوند، مثل خیانتی که ملت بنی قریظه مرتکب شده بودند که به حکم سعد بن معاذ رضی الله عنه تمام مردان بنی قریظه و پسران بالغشان، که تعداد آنان بین ششصد تا نهصد نفر گزارش شده‌است، گردن زده شدند؛ همه حکم اسلام در مورد چنین خائنینی را می دانستند و هر مومنی که قاضی و حَکَم می شد باز چنین حکمی صادر می کرد؛ مثل این است که به چند میلیلارد مسلمان بگوئی حکم مصرف کننده مسکرات چیست؟ اگر چند میلیارد مسلمان هم جداگانه قاضی و حکم شوند باز یک حکم صادر می کنند. حکم «خیانت» هم همینگونه است.

زمانی که أبا عزَّةَ سکولار در جنگ بدر دستگیر می شود و به خاطر عیالواری و دخترانش آزاد می شود و پیمان می بندد که دیگر به جنگ با مسلمین برنگردد اما به پیمانش «خیانت» می کند و دوباره در جنگ احد شرکت میکند و اسیر می شود باز برای این عهد شکن خائن فرصت دوباره ای در کار نیست و اعدام می شود.

این از قطعیات است که رسول الله صلی الله علیه وسلم هرگز افراد یا حتی ملتهائی که دچار «خیانت» شده بودند را نبخشید؛ چه أبا عزَّةَ را که در جنگ بدر به خاطر دخترانش آزادش کرد و در احد به خاطر «خیانت» به عهدش با گفتن حدیث معروف «لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4] مؤمن دو بار از یک سوراخ گزیده نمی‌شود، گردنش را زد؛ و چه یهودی های قبایل بنی نضیر و بنی قینقاع و بنی قریظه و … و چه حاطِب بن ابی بلتعه رضی الله عنه که اگر خیانت او ثابت می شد قطعا بخشیده نشده و جرم ارتداد کشته می شد.

زمانی که عمر، حکم ارتداد حاطِب را صادر کرد؛ حاطِب که می دانست این «خیانت» باعث ارتداد می شود به همین دلیل از خودش در برابر حکمی که عمر صادر کرده بود گفت: من مرتد نشده ام و دلایل خودش را آورد، سوابق حاطِب و آیاتی هم که در این زمینه نازل شدند ثابت کردند که حاطِب قصد «خیانت» نداشت. یعنی تمام صحابه می دانستند که هر کسی نسبت به دارالاسلام دچار «خیانت» شود باعث ارتدادش می شود حتی اگر با یک اشاره باشد یا با یک پیام و سخن، چه رسد به همکاری با دارالکفرها بر علیه دارالاسلام.

‏فتح مکه پایتخت دارالکفر سکولاریستهای شبه جزیره عربستان نیز در نتیجه ی حمله ی دارالکفر سکولار بنی بکراز متحدین دارالکفر تحت حاکمیت سکولاریستهای قریش به دارالکفر سکولار بنی خزاعه از متحدین دارالاسلام[5] و در واقع خیانت به مفاد صلح حدیبیه بود.[6] یعنی اگر دارالاسلام با دارالکفری بر علیه دارالکفر دیگری پیمان ببندد و به این دارالکفر متحد با دارالاسلام حمله شود دارالاسلام ملزم است طبق مفاد پیمانی که بسته متناسب با قدرت نظامی که دارد با آن دارالکفر مهاجم وارد جنگ شود. در اینجا بر خلاف تصورانسانهای جاهل و کوتاه بین، دارالاسلام از کفریات و جنایات این دارالکفر متحد با خود دفاع نکرده است بلکه به دستور الله تعالی در پایبند بودن به عهد و پیمان عمل کرده است که می فرماید: وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34) و به عهد و پیمان وفا کنید، چرا که از عهد و پیمان پرسیده می‌شود.‏

(ادامه دارد….)

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Шуни яхши билишимиз лозимки, “хиёнат”га дучор бўлаётганлар:

-Биринчидан қилаётган хиёнатларини яхши билишади,яъни қилаётган ишлари “хиёнат” эканини огох холда,қасддан ва ўзларини ихтиёрлари билан қилишади. Аллох таоло мархамат қилидики:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏(انفال/27)

Эй мўъминлар, аллох ва унинг пайғамбарига хиёнат қилмангиз ва билган холингизда сизларга ишониб берилган нарсаларга (яъни динга ва бошқа хар қандай омонатларга) хиёнат қилмангиз!

Мана бу шахс аллох ва росулини хукми мана шу эканини билади, аммо бу хукмдан бош тортган холда, аллох ва росулига “хиёнат” қилади; ёки уни қўлига омонат топширилганини ва унга “хиёнат” қилмаслиги лозимлиги билади,аммо огох холида, қасддан ва ўзини ихтиёри билан унга “хиёнат” қилади.

Иккинчидан бу “хиёнат” ни одамлардан махфий қилади ва хатто уни одамлардан махфий қилишда муваффақ хам бўлиши мумкин:

یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ (نساء/108)

Улар ( ўзларини жиноятларини) одамлардан яшира оладилар, аммо аллохдан яшира олмайдилар.

-Хозирда хам кўриб турганимиздек,босқинчи кофирлар ва секуляр жинояткорларнинг рухий ва қуролли жангларини жибхаси билан ёнма-ён туриб иш олиб боришяпти, аммо баён қилиш озодлиги,демократия, иқлиятлар хуқуқи,афғон шумул,федеролизм,ёлғон,макр ва найранг билан ўзларини ошкор “хиёнат”ларини одамлардан беркитиб юришмаяптими?

Яна бир ўринда эса шахсни “хиёнати” ўзига нисбатан хам бўлиши мумкин:

الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ (نساء/ 107)

Ё аллохга ва пайғамбар саллаллоху алайхи васалламга ёки молиявий омонатга хиёнат қилган бўлади, аллох таоло мархамат қиладики:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (انفال/27)

Аби Лубоба розиаллоху анху бани қурайзани хоин яхудлари хақида фақат бир дорул ислом хукуматининг ижтимоъий ва хавфсизлик хабари омонат эди, уни фош бўлмаслиги лозим эди, аммо биргина қўлни ишораси билан амалга оширилди. [1]

Абу Лубоба ансорий дорул исломни пойтахти мадинада бадр ғазоти пайтида, савиқ ғазотида, бани қайнақоъ ғазотида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўринбосарлари бўлган эди, бани қурайза билан хам хам паймон эди, шу билан бирга уни моли ва фарзандлари уларни минтақасида бўлган. Яхудийлар Абу Лубобани кўришган пайтида яхудийларни эркаклари уни этагига ёпишишади ва аёллар ,гўдаклари эса ўринларидан туриб зор йиғлаб илтимос қилишга тушишади. [2][3][4]

Абу Лубоба уларни холига ачиниб кетади. Яхудлар айтишадики: абу Лубоба! Агар бизлар Мухаммадни хукмига бўйин эгадиган бўлсак, шундай бўлади деб фикрлайсанми…..? шунда абу Лубоба айтдики: ха! Ва қўли билан бўйнига ишора қилади. Уни манзури сизларни хаммангизни бўйнингиз узилади!-деган маънода эди.

Абу Лубоба шу пайтни ўзидаёқ дорул ислом хукуматини мана бу сирини фош қилиш билан аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилганини тушунган эди, у келган йўлидан орқага қайтиб кетади, лекин росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига эмас,балки мадинадаги масжидун набийга боради ва ўзини масжидни устунига боғлаб қўяди, бу устун тавба устуни номи билан машхур бўлган, у росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бошқа хеч ким қўли билан уни бу ердан ечмаслигига ва хеч қачон бани қурайзани ерларига қадам босмасликка қасам ичган эди. [5][6]

Дорул исломга байъат берган мўъминлар ёки хатто бешталик кофирлардан бири 1- аллазина хаду (яхудийлар) 2-собеин (ўзларини Яхё алайхиссаломни эргашувчилари деб биладиган мандоийлар) 3- насоро,4- мажус,5-валлазина ашроку (мушриклар, ахзоб ва секуляристлар) паймонга асосан ўзини тақдирини дорул исломни тақдири билан боғлаган кишилар: мана буларни баён қилиш озодлиги шу даражадаки, дорул исломни манфаъатларига зарба уришмайди,ишора билан бўладими ёки Абу Лубобага ўхшаш баданни тили билан бўладими ёки Хотиб ибни Балтаъага ўхшаш хабар бериш билан бўладими; уни баён қиладиган нарсаси дорул ислом хохлаган нарса бўлиши лозим, хатто агар мана бу қуролли ва рухий жангларда уни баён қиладиган нарсаси Нуъайм ибни Масъуд Ашжаъийни мисолига ўхшаган бўлса хам; албатта барча давлатларни табақаларга бўлинган ўзига хос маълумотлари мавжуд, мана бу маълумотларни,давлат сирларини таъйин қилинган вақтдан эртароқ фош қилган хар қандай кишини хоин ва хавфсизлик жиноятчиси сифатида жазолашади, хатто шахсларни маънавий ва шахсий хуқуқларини сақлаш учун беморларини сирларини тарқатган табиблар хам қаттиқ жазоланади. [7](давоми бор….

[1] ابن کثیر، تفسير ابن كثير، ج4ص41، تفسير سورة الأنفال، تفسير قوله تعالى ” يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا الله والرسول وتخونوا أماناتكم “

[2] ابن سعد، محمد بن سعد، طبقات الکبری، ج۳، ص۴۵۷ / طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۷۸ / ابو نعیم اصفهانی، احمد بن عبد الله، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۴/ ابو نعیم اصفهانی، احمد بن عبد الله، معرفه الصحابه، ج۱، ص۴۰۳/ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰۹

[3] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱۰

[4] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۸۱

[5] ابن خُزَیمه نیشابوری، ابو بکر محمد بن اسحاق، صحیح ابن خزیمه، ج۲، ص۱۰۶۷/ ابو بکر بیهقی، احمد بن حسین بن علی، السنن الکبری، ج۵، ص۴۰۵

[6] واقدی، محمدبن عمر، المغازی، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ۱۹۶۶م. ج ۲، ص ۵۰۹؛ ابن هشام، سیرة النبویة، داراحیاء التراث العربی٬ ج۳، ص۲۴۸- ۲۴۹ (در منابع شیعیان جعفری نیز: بحار الانوار، ج 22، ص 67، 93 و 94، و ج 21، ص201 ; تفسیر على بن ابراهیم قمى، ج 1، ص 303 و 304)

[7] واقدی، المغازی، ۱۹۶۶م، ج۲، ص۴۸۰ـ۴۸۲؛ ابن هشام، سیرة النبویة ؛ ج۳، ص۲۴۱ـ۲۴۲؛/ الطبري٬ أبو جعفر محمد بن جرير٬ تاريخ الأمم و الملوك ، تحقيق محمد أبو الفضل ابراهيم ، بيروت، دار التراث ، ط الثانية، ۱۳۷۸ق. ص۵۷۸ـ۵۷۹.

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

( 6 – قیسم)

شوُنِی یَحشِی بِیلِیشِیمِیز لازِمکِی، “خِیانَت” گه دوُچار بُولَیاتگنلَر:

– بِیرِینچِیدَن قِیلَیاتگن خِیانَتلَرِینِی یَحشِی بِیلِیشَدِی، یَعنِی قِیلَیاتگن اِیشلَرِی “خِیانَت” اِیکَنِینِی آگاه حالدَه، قَصددَن وَ اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن قِیلِیشَدِی. اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏(انفال/27) اِی مُؤمِنلَر، اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه خِیانَت قِیلمَنگِیز وَ بِیلگن حالِینگِیزدَه سِیزلَرگه اِیشانِیب بِیرِیلگن نَرسَه لَرگه ( یَعنِی دِینگه وَ باشقَه هَر قَندَی اَمانَتلَرگه) خِیانَت قِیلمَنگِیز!

مَنَه بُو شَخص اَلله وَ رَسُولِینِی حُکمِی مَنَه شُو اِیکَنِینِی بِیلَدِی، اَمّا بُو حُکمدَن باش تارتگن حالدَه، اَلله وَ رَسُولِیگه “خِیانَت” قِیلَدِی؛ یاکِی اوُنِی قوُلِیگه اَمانَت تاپشِیرِیلگنِینِی وَ اوُنگه “خِیانَت” قِیلمَسلِیگِی لازِملِیگِینِی بِیلَدِی، اَمّا آگاه حالدَه، قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اوُنگه “خِیانَت” قِیلَدِی.

اِیککِینچِیدَن بُو “خِیانَت”نِی آدَملَردَن مَخفِی قِیلَدِی وَ حَتّی اوُنِی آدَملَردَن مَخفِی قِیلِیشدَه مُوَفَّق هَم بوُلِیشِی مُومکِین: یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ (نساء/108) اوُلَر (اوُزلَرِینِی جِنایَتلَرِینِی) آدَملَردَن یَشِیرَه آلَدِیلَر، اَمّا اَلله دَن یَشِیرَه آلمَیدِیلَر.

– حاضِردَه هَم کوُرِیب توُرگنِیمِیزدِیک، باسقِینچِی کافِرلَر وَ سِکوُلار جِنایَتکارلَرنِینگ رُوحِی وَ قوُراللِی جَنگلَرِینِی جِبهَه سِی بِیلَن یانمَه – یان توُرِیب اِیش آلِیب بارِیشیَپتِی، اَمّا بَیان قِیلِیش آزادلِیگِی، دِماکرَتِیَه، اِقلِیَتلَر حُقوُقِی، اَفغان شُمُول، فِدِیرالِیزم، یالغان، مَکر وَ نَیرَنگ بِیلَن اوُزلَرِینِی آشکار “خِیانَت” لَرِینِی بِیرکِیتِیب یُورِیشمَیَپتِیمِی؟

یَنَه بِیر اوُرِیندَه اِیسَه شَخصنِی “خِیانَتِی” اوُزِیگه نِسبَتاً هَم بوُلِیشِی هَم مُومکِین: الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ (نساء/ 107) یا اَلله گه وَ پَیغَمبَر صلی الله علیه وسلمگه یاکِی مالِیَه وِی اَمانَتگه خِیانَت قِیلگن بُولَدِی، اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (انفال/27)

اَبِی لُبابَه رَضِیَ الله عَنهُ بَنِی قُرَیظَه نِی خائِن یَهُودِیلَرِی حَقِیدَه فَقَط بِیر دارُ الاِسلام حُکوُمَتِینِینگ اِجتِمائِی وَ خَوفسِیزلِیک خَبَرِی اَمانَت اِیدِی، اوُنِی فاش بوُلمَسلِیگِی لازِم اِیدِی، اَمّا بِیرگِینَه قوُلنِی اِیشارَسِی بِیلَن عَمَلگه آشِیرِیلَدِی. [1]

اَبِی لُبابَه اَنصارِی دارُ الاِسلامنِی پایتَختِی مَدِینَه دَه بَدر غَزاتِیدَه، سَوِیق غَزاتِیدَه، بَنِی قَینَقاع غَزاتِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلمنِی اوُرِینباسَرلَرِی بوُلگن اِیدِی، بَنِی قُرَیظَه بِیلَن هَم هَمپَیمان اِیدِی، شُو بِیلَن بِیرگه اوُنِی مالِی وَ فَرزَندلَرِی اوُلَرنِی مِنطَقَه سِیدَه بُولگن. یَهُودِیلَر اَبوُ لُبابَه نِی کوُرِیشگن پَیتِیدَه یَهُودِیلَرنِی اِیرکَکلَرِی اوُنِی اِیتَگِیگه یاپِیشِیشَدِی وَ عَیاللَرِی، گوُدَکلَرِی اِیسَه اوُرِینلَرِیدَن توُرِیب زار یِیغلَب اِلتِماس قِیلِیشگه توُشِیشَدِی. [2][3][4]

اَبِی لُبابَه اوُلَرنِی خالِیگه اَچِینِیب کِیتَدِی. یَهُودِیلَر اَیتِیشَدِیکِی: اَبُو لُبابَه! اَگر بِیزلَر مُحَمَّدنِی حُکمِیگه بُویِین اِیگه دِیگن بُولسَک، شوُندَی بُولَدِی دِیب فِکرلَیسَنمِی…….؟ شوُندَه اَبُو لُبابَه اَیتَدِیکِی: حَه! وَ قوُلِی بِیلَن بوُینِیگه اِیشارَه قِیلَدِی. اوُنِی مَنظوُرِی سِیزلَرنِی هَمَّنگِیزنِی بوُینِینگِیز اوُزِیلَدِی! – دِیگن مَعنادَه اِیدِی.

اَبُو لُبابَه شوُ پَیتنِی اوُزِیدَیاق دارُ الاِسلام حُکوُمَتِینِی مَنَه بُو سِیرِینِی فاش قِیلِیش بِیلَن اَلله وَ رَسُولِی صلی الله علیه وسلمگه خِیانَت قِیلگنِینِی توُشُونگن اِیدِی، اوُ کِیلگن یُولِیدَن آرقَگه قَیتِیب کِیتَدِی،لِیکِن رسول صلی الله علیه وسلمنِی آلدِیلَرِیگه اِیمَس،بَلکِی مَدِینَه دَگِی مَسجِدُ النَّبِیگه بارَدِی وَ اوُزِینِی مَسجِدنِی اوُستوُنِیگه باغلَب قوُیَه دِی، بُو اوُستوُن تَوبَه اوُستوُنِی نامِی بِیلَن مَشهُور بوُلگن، اوُ رسول الله صلی الله علیه وسلمدَن باشقَه هِیچ کِیم قوُلِی بِیلَن اوُنِی بُو یِیردَن یِیچمَسلِیگِیگه وَ هِیچ قَچان بَنِی قُرَیظَه نِی یِیرلَرِیگه قَدَم باسمَسلِیککَه قَسَم اِیچگن اِیدِی. [5][6]

دارُ الاِسلامگه بَیعَت بِیرگن مُؤمِنلَر یاکِی حَتَّی بِیشتَه لِیک کافِرلَردَن بِیرِی 1- الَّذِينَ هَادُوا (یَهُودِیلَر) 2- صابِیئِن ( اوُزلَرِینِی یَحیا عَلَیهِ السَّلامنِی اِیرگشُوچِیلَرِی دِیب بِیلَدِیگن مَندائِیلَر) 3- نَصارَی 4-مَجُوس 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مُشرِکلَر، اَحزاب وَ سِکوُلارِیستلَر) پَیمانگه اَساساً اوُزِینِی تَقدِیرِینِی دارُ الاِسلامنِی تَقدِیرِی بِیلَن باغلَگن کِیشِیلَر: مَنَه بوُلَرنِی بَیان قِیلِیش آزادلِیگِی شُو دَرَجَه دَکِی، دارُ الاِسلامنِی مَنفَعَتلَرِیگه ضَربَه اوُرِیشمَیدِی، اِیشارَه بِیلَن بوُلَدِیمِی یاکِی اَبُو لُبابَه گه اوُحشَش بَدَننِی تِیلِی بِیلَن بُولَدِیمِی یاکِی اَبُو بَلتَعَه گه اوُحشَش خَبَر بِیرِیش بِیلَن بُولَدِیمِی؛ اوُنِی بَیان قِیلَدِیگن نَرسَه سِی دارُ الاِسلام هاحلَگن نَرسَه سِی بوُلِیشِی لازِم، حَتّی اَگر مَنَه بُو قوُراللِی وَ رُوحِی جَنگلَردَه اوُنِی بَیان قِیلَدِیگن نَرسَه سِی نُعَیم اِبنِ مَسعُود اَشجَعِینِی مِثالِیگه اوُحشَگن بوُلسَه هَم؛ اَلبَتَّه بَرچَه دَولَتلَرنِی طَبَقَه لَرگه بوُلِینگن اوُزِیگه خاص مَعلوُماتلَرِی مَوجُود، مَنَه بُو مَعلوُماتلَرنِی، دَولَت سِیرلَرِینِی تَأیِین قِیلِینگن وَقتدَن اِیرتَراق فاش قِیلگن هَر قَندَی کِیشِینِی خائِن وَ خَوفسِیزلِیک جِنایَتچِیسِی صِیفَتِیدَه جَزالَشَدِی، حَتّی شَخصلَرنِی مَعنَوِی وَ شَخصِی حُقوُقلَرینِی سَقلَش اوُچُون بِیمارلَرِینِی سِیرلَرِینِی تَرقَتگن طَبِیبلَر هَم قَتتِیق جَزالَنَدِی. [7]

(دوامی بار….)

[3] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱۰

[4] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۸۱

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

( قسمت – 6 )

این را بدانیم کسانی که دچار «خیانت» می شوند:

اولاً به خیانتی که می کنند علم دارند یعنی می دانند که کارشان «خیانت» است اما آگاهانه، عمداً و به میل خودشان دچارش می شوند. زمانی که الله تعالی می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏(انفال/27) ای کسانی که ایمان آورده‏اید، به خدا و پیامبر خیانت نکنید و (همچنین) در امانات خود خیانت روا مدارید، در حالی که میدانید (این کار، گناه بزرگی است) در اینجا شخص می داند که حکم الله و رسولش صلی الله علیه وسلم این است اما با سرپیچی از این حکم، به الله و رسولش صلی الله علیه وسلم «خیانت» می کند؛ یا می داند که امانتی به دست او سپرده شده است که نباید در آن «خیانت» کند اما آگاهانه، عمداً و به میل خودش در آن «خیانت» می کند.
ثانیاً سعی می کنند این «خیانت» خود را از مردم پنهان کنند و حتی در پنهان کردن این «خیانت» از مردم هم ممکن است موفق شوند: یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ (نساء/108) مگر نمی بینیم که در کنار جبهه ی جنگ روانی و مسلحانه ی کفار اشغالگر و سایر جنایتکاران سکولار قرار گرفته اند اما تحت عنوان آزادی بیان و جمهوریت و دموکراسی و حقوق اقلیتها و افغان شمولی و ایران شمولی و فدارلیسم و صداها شعار و دروغ و مکر و نیرنگ دیگر در حال پوشاندن این جرم و «خیانت» آشکار خود از مردم هستند؟

لازم است اشاره کنم که «خیانت» شخص می تواند نسبت به خودش باشد: الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ (نساء/ 107) یا به الله و پیامبرش صلی الله علیه وسلم و یا نسبت به اماناتی مالی یا غیر مالیِ شخصی یا اجتماعی که به او سپرده شده است باشد که الله تعالی می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (انفال/27) ابی لُبابه رضی الله عنه در مورد خائنین یهودی بنی قریظه[1] تنها در یک خبر اجتماعی و امنیتی حکومتی دارالاسلام که جزو امانتهائی است و باید حفظ شوند و از افشای آن خود داری شود دچار خیانت شد، آنهم با یک اشاره دست.

ابولُبابه انصاری که جانشین رسول الله صلی الله علیه وسلم در مدینه پایتخت دارالاسلام در هنگام غزوه بدر[2] و غزوه سویق[3] و غزوه بنی قینقاع[4]شده بود، هم پیمان بنی‌قریظه بود، و اموال و فرزندان او در منطقه آنان بود. یهودیان همینكه ابولُبابه را دیدند، مردانشان دست به دامان او شدند، و زنان و کودکانشان از جا بلند شده و روبروی او به گریه و زاری پرداختند. ابولُبابه دلش به حال آنان سوخت. گفتند: ابولُبابه! فکر می‌کنی اگر ما به حکم محمد گردن نهیم…؟ گفت: بله! و با دست خود به گلویش اشاره کرد. منظورش این بود که گردن همه ی شما را خواهد زد!

ابولُبابه فوراً متوجه شد که با فاش کردن این راز حکومتی دارالاسلام به الله و رسول الله صلی الله علیه وسلم خیانت کرده است، از همان راهی که آمده بود برگشت، ولی به نزد رسول الله صلی الله علیه و سلم بازنگشت، بلکه به مسجد النبی در مدینه رفت، و خودش را به ستون مسجد بست که به ستون توبه مشهور شد[5]، و سوگند یاد کرد که کسی جز رسول الله صلی الله علیه و سلم با دستان مبارکشان بند او را باز نکند و تا ابد پای به سرزمین بنی‌قریظه نگذارد.[6]

برای مومنی که به دارالاسلام بیعت داده، یا حتی برای یکی از کفار 5 گانه ی 1- الَّذِينَ هَادُوا (یهودی ها) 2- وَالصَّابِئِينَ (مندائیان که خود را پیرو یحیی علیه السلام می دانند) 3- وَالنَّصَارَىٰ 4- وَالْمَجُوسَ 5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین یا احزاب یا سکولاریستها) که بر اساس پیمانی سرنوشت خودش را با سرنوشت دارالاسلام گره زده: آزادی بیان او تا حدی است که به منافع دارالاسلام صدمه ای نزند، چه با اشاره و زبان بدن باشد مثل ابولُبابه چه با یک پیام باشد مثل حاطِب بن ابی بلتعه؛ آنچه او باید بیان کند باید همانی باشد که دارالاسلام میخواهد حتی اگر در این جنگ روانی و مسلحانه آن چیزی که بیان می کند دروغی باشد که امثال نُعَیم بن مسعود اَشْجَعی ساخته اند[7]؛ البته تمام کشورها اطلاعات طبقه بندی شده ای دارند که هر کسی زودتر از زمانی که تعیین کرده اند اقدام به انتشار و افشای اسناد محرمانه و سری دولتی کند به عنوان خائن و مخل امنیت ملی مجازاتش می‌کنند حتی برای محافظت از حقوق معنوی و فردی اشخاص با پزشکهائی که اسرار بیماران را نشر دهند برخورد می شود.

(ادامه دارد…..)

[3] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱۰

[4] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۸۱

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

(5 – қисм)

Мушрикларни ё ахзобларни ё секуляристларни энг кўзга кўринган аломатларидан бири,улардаги хилма-хил хизбларни,тафарруқни мавжудлигидир,шунинг учун хам аллох таоло мусулмонларга секуляристларнинг мана бу сифатларига ўхшамасликларини амр қилади:

مُنِیبِینَ إِلَیْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ‏* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ (روم/31-32)

(аллохга) қайтгувчи бўлган холларингизда (унинг динини махкам тутинглар) ва у зотдан қўрқинглар хамда намозни тўкис адо қилинглар! Мушриклардан бўлманглар! Улар (яъни мушриклар) динларини бўлиб,фирқа-фирқа бўлиб олгандирлар. Хар бир фирқа ўз олдиларидаги нарса билан хурсанддирлар.

Фақатгина секуляризм динида намоз усули йўқ, бу усул яхудият,насроният,мажус,собеинда ўзларини равиши билан ўқилади.

Дорул исломни дорул куфр билан иқтисодий дипломатикасини тирик,муваффақ бир намунаси сифатида, секуляр кофирларнинг ўртасидаги рақобатидан,улардаги тарафарруқдан ўзини хадафларини илгари суриш йўлида фойдаланаётган эрон дорул исломини мисол келтира оламиз. Шу кунларда исломий инқилобнинг 43 йили тўлган вақтига яқинлашяпмиз, бу дорул ислом ички хоинлар билан қандай муомала қилиш, ташқи иқтисодий дипломатикани тартибга солиш бўйича бошқа мўъминларга муносиб намуна бўла олади; 2005 милодий йилдан бошлаб то 2021 йилгача жинояткор ва социалист бўлмиш хитой дорул куфри –у хозирда жахонни иккинчи энг катта иқтисодига эга- ўзини энг катта сармоясини либирал ,жинояткор америкада ётқизган; форс кўрфазидаги хитойнинг энг катта сармоя ётқизишлари хам биринчи ўринда оли саъудни режимига тегишли,ундан сўнг иморат ва ироқ туради. Балистик мушакларни қаттиқ ёқилғи билан ясаш хам оли саъуднинг хитой билан хамкорлигида амалга оширилди; бунга қўшимча хитой сехюнистлар режими учун американи ўрнини босадиган аслий импорт манбаъсига айланган, сехюнистлар режимининг 7/1 миллиярд доллорлик портини қуриш хам хитойга топширилган бўлиб, хитой дорул куфри 25 йил давомида бу портни идора қилиш имконига эга. Албатта американи ўрнига аслий импорт қилувчи манбаъ сифатида хитойни ўринбосар қилиш, европа томонидан хам амалга оширилган; мана бу иқтисодий воқеиятлар билан бирга, хитой ва россия дорул куфрларининг америка дорул куфри билан бўлган рақобатларини назарга олган холда бу давлатлар билан алоқалар олиб боришади, хитой ва россияни ўзи хам эрон дорул исломига минтақадаги бир қудрат сифатида эхтиёжи бор, шу сабабли хам эрон дорул исломи мана бу минтақавий дипломатикани,мувозанатни хисобга олган холда хитой ва россия дорул куфрлари билан қарордодларни имзолаган, бу ердаги қилинаётган бахс росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг дорул исломни рахбари сифатида бани замра билан бирга тажовуз қилмаслик ва иқтисодий паймонларни тузганлигида ёки худди шу вазиятда бани замра қурайш дорул куфр билан бирга дорул исломни биринчи даражали душмани сифатида паймон тузганлигида эмас, балки бу ердаги мухим нарса дорул исломни мустақиллиги ва уни исломий усуллар асосида дипломатикани кофирлар ва дорул куфрлар билан барқарор қилаётганида,уни бошқараётганидадир, мана бу ишлар учун биринчидан шаръий манбаъларга нисбатан фақих,огох ва иккинчидан эса хукумат бошқарувида мутахассис ва учинчидан мавжуд вазиятга нисбатан олим ва тўртинчидан дорул исломни ва мусулмонларни кундалик эхтиёжларидан огох бўлган рахбарга эхтиёж бор.

Шайтон мана бу секуляр кофирларни барчасини валийси бўлиши билан бирга,

«وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمْ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنْ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ» (بقره/257)

шунга қарамасдан хамма кофирлар хамиша ўзаро тафарруқда,тарқоқликда,рақобатда бўлишган, махсусан секуляр кофирлар учун тафарруқ,хизб ўйинлари, носоғлом рақобат улардан жудо бўлмайдиган қисматга айланган; агар мўъминлар ва дорул ислом ўзини мустақиллигини сақлаган холда ўзини исломий усулларига асосан секуляр кофирларни

«أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ»(نساء/76)

Ўртасидаги тафарруқдан,тарқоқликдан ўзини исломий хадафларини йўлида фойдаланиши хикматни нишонаси эмасми? Албатта шуни нишонасидир. Аммо агар мана шу секуляр кофирлар махаллий муртадлар ва мунофиқларни тўдаси ё секулярзадалар билан бирга мўъминларни ички ишларига аралашишлари,таъма қилишлари нимани нишонаси бўлади? Шубхасиз – тўғрими ё нотўғрими- мўъминларни дорул исломида ё мўъминларда заъифликни кўришган ва бу заъифликни канали орқали ўзларини фойдасига мувозанатни ўзгартиришмоқчи.

Мўъминларни орасида заъиф бир нуқта сифатида мавжуд бўлган ва душманлар хамиша мана шу канал орқали ўзларини палид хадафларини дорул исломда ва инқилобий жараёнларда пиёда қилишга харакат қилишган абзорлардан бири, мана бу кофирларни ўзларини вужудга келтирган ички ва махаллий хоинлар сифатидаги мунофиқлар тўдасининг канали бўлади .

Бу амонатни баробарида жойлашган хиёнатдир ва луғатда хақ ва паймонга қарши пинхоний мухолифатдир; хақни баробаридаги мухолифат, махфий ва яширин равишда паймонни бузиш йўли орқали қилинади. Аллох таоло қуръонда очиқ-ойдин мархамат қиладики:[1][2]

إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْخَائِنِينَ (انفال/ 58)

Шубхасиз аллох хоинларни яхши кўрмайди.

Ёки бошқа бир ўринда дорул ислом уларни авф қилган,аммо ношукрлик билан ўзларини дорул исломга нисбатан хиёнатларини давом эттиришган хоинлар хақида мархамат қиладики:

إِنَّ‌ اللهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ(حج/ 38)

Албатта аллох барча хоин ва куфрони неъмат қилувчиларни суймас.

(давоми бор….)

[1] مفردات راغب، ج۱، ص۱۶۳

[2] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 305، دمشق، بیروت، دارالقلم‏، الدار الشامیة، چاپ اول، 1412ق.

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

(5- قیسم)

مُشرِکلَرنِی یا اَحزابلَرنِی یا سِکوُلارِیستلَرنِی اِینگ کوُزگه کوُرِینگن عَلامَتلَرِیدَن بِیرِی، اوُلَردَگِی هِیلمَه – هِیل حِزبلَرنِی، تَفَرُّقنِی مَوجُودلِیگِیدِیر، شُونِینگ اوُچُون هَم اَلله تَعالی مُسُلمانلَرگه سِکوُلارِیستلَرنِینگ مَنَه بُو صِیفَتلَرِیگه اوُحشَمَسلِیکلَرِینِی اَمر قِیلَدِی:

(اَلله گه) قَیتگوُچِی بوُلگن حاللَرِینگِیزدَه ( اوُنِینگ دِینِینِی مَحکَم توُتِینگلَر) وَ اوُ ذاتدَن قوُرقِینگلَر هَمدَه نَمازنِی توُکِیس عَدا قِیلِینگلَر! مُشرِکلَردَن بوُلمَنگلَر! اوُلَر ( یَعنِی مُشرِکلَر) دِینلَرِینِی بوُلِیب، فِرقَه- فِرقَه بُولِیب آلگندِیرلَر. هَر بِیر فِرقَه اوُ آلدِیلَرِیدَگِی نَرسَه بِیلَن حُرسَنددِیرلَر.

فَقَطگِینَه سِکوُلارِیزم دِینِیدَه نَماز اوُصُولِی یُوق، بُو اوُصُول یَهُودِیَت، نَصرانِیَت ، مَجُوس، صابِیئِندَه اوُزلَرِینِی رَوِیشِی بِیلَن اوُقِیلَدِی.

دارُ الاِسلامنِی دارُ الکُفر بِیلَن اِقتِصادِی دِپلامَتِیکَه سِینِی تِیرِیک، مُوَفَّق بِیر نَمُونَه سِی صِیفَتِیدَه، سِکوُلار کافِرلَرنِینگ اوُرتَسِیدَگِی رَقابَتِیدَن، اوُلَردَگِی تَفَرُّقدَن اوُزِینِی هَدَفلَرِینِی اِیلگرِی سُورِیش یوُلِیدَه فایدَلَنَیاتگن اِیران دارُ الاِسلامِینِی مِثال کِیلتِیرَه آلَمِیز. شوُ کوُنلَردَه اِسلامِی اِنقِلابنِینگ 43 یِیلِی توُلگن وَقتِیگه یَقِینلَشیَپمِیز، بُو دارُ الاِسلام اِیچکِی خائِنلَر بِیلَن قَندَی مُعامَلَه قِیلِیش، تَشقِی اِقتِصادِی دِپلامَتِیکَه نِی تَرتِیبگه سالِیش بُویِیچَه باشقَه مُؤمِنلَرگه مُناسِب نَمُونَه بُولَه آلَدِی؛ 2005 مِلادِی یِیلدَن باشلَب تا 2021 یِیلگچَه جِنایَتکار وَ ساسِیالِیست بوُلمِیش حِتای دارُ الکُفرِ – اوُ حاضِردَه جَهاننِی اِیککِینچِی اِینگ کَتتَه اِقتِصادِیگه اِیگه – اوُزِینِی اِینگ کَتتَه سَرمایَه سِینِی لِبِیرَل، جِنایَتکار اَمِیرِکَه دَه یاتقِیزگن؛ فارس کوُرفَزِیدَگِی حِتاینِینگ اِینگ کَتتَه سَرمایَه یاتقِیزِیشلَرِی هَم بِیرِینچِی اوُرِیندَه آلِی سَعُودنِی رِجیِمِیگه تِیگِیشلِی، اوُندَن سُونگ اِمارَت وَ عِراق توُرَدِی. بَلِیستِیک رَکِیتَه مُوشَکلَرنِی قَتتِیق یاقِیلغِی بِیلَن یَسَش هَم آلِی سَعُودنِینگ حِتای بِیلَن هَمکارلِیگِیدَه عَمَلگه آشِیرِیلدِی؛ بوُنگه قوُشِیمچَه حِتای صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِی اوُجُون اَمِیرِکَه نِی اوُرنِینِی باسَدِیگن اَصلِی اِمپارت مَنبَع سِیگه اَیلَنگن، صِیهیُونِیست رِیجِیمِینِینگ 7/1 مِللِیارد داللارلِیک پارتِینِی قوُرِیش هَم حِتایگه تاپشِیرِیلگن بُولِیب، حِتای دارُ الکُفرِی 25 یِیل دَوامِیدَه بُو پارتنِی اِدارَه قِیلِیش اِمکانِیگه اِیگه. اَلبَتَّه اَمِیرِکَه نِی اوُرنِیگه اَصلِی اِمپارت قِیلوُچِی مَنبَع صِیفَتِیدَه حِتاینِی اوُرِینباسَرِ قِیلِیش، یِوراپَه تامانِیدَن هَم عَمَلگه آشِیرِیلگن؛ مَنَه بُو اِقتِصادِی واقِیعِیَتلَر بِیلَن بِیرگه، حِتای وَ راسسِیَه دارُ الکُفرلَرِینِینگ اَمِیرِکَه دارُ الکُفرِی بِیلَن بُولگن رَقابَتلَرِینِی نَظَرگه آلگن حالدَه بُو دَولَتلَر بِیلَن عَلاقَه لَر آلِیب بارِیشَدِی، حِتای وَ راسسِیَه نِی اوُزِی هَم اِیران دارُ الاِسلامِیگه مِنطَقَه دَگِی بِیر قُدرَت صِیفَتِیدَه اِیختِیاجِی بار، شوُ سَبَبلِی هَم اِیران دارُ الاِسلامِی مَنَه بُو مِنطَقَه وِی دِپلامَتِیکَه نِی، مُواظنَتنِی حِسابگه آلگن حالدَه حِتای وَ راسسِیَه دارُ الکُفرلَرِی بِیلَن قَراردادلَرنِی اِیمضالَگن، بُو یِیردَگِی قِیلِینَیاتگن بَحث رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِینگ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی صِیفَتِیدَه بَنِی ضَمرَه بِیلَن بِیرگه تَجاوُز قِیلمَسلِیک وَ اِقتِصادِی پَیمانلَرنِی توُزگنلِیگِیدَه یاکِی حوُددِی شوُ وَضِیعَتدَه بَنِی ضَمرَه قُرَیش دارُ الکُفرِی بِیلَن بِیرگه دارُ الاِسلامنِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنِی صِیفَتِیدَه پَیمان توُزگنلِیگِیدَه اِیمَس، بَلکِی بُو یِیردَگِی مُهِم نَرسَه دارُ الاِسلامنِی مُستَقِیللِیگِی وَ اوُنِی اِسلامِی اوُصُوللَر اَساسِیدَه دِپلامَتِیکَه نِی کافِرلَر وَ دارُ الکُفرلَر بِیلَن بَرقَرار قِیلَیاتگنِیدَه، اوُنِی باشقَرَیاتگنِیدَه دِیر، مَنَه بُو اِیشلَر اوُچُون بِیرِینچِیدَن شَرعِی مَنبَع لَرگه نِسبَتاً فَقِیه، آگاه وَ اِیککِینچِیدَن اِیسَه حُکوُمَت باشقَرُوِیدَه مُتَخَصِّص وَ اوُچِینچِیدَن مَوجُود وَضِیعَتگه نِسبَتاً عالِم وَ توُرتِینچِیدَن دارُ الاِسلامنِی وَ مُسُلمانلَرنِی کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیدَن آگاه بوُلگن رَهبَرگه اِیختِیاج بار.

شَیطان مَنَه بُو سِکوُلار کافِرلَرنِی بَرچَه سِینِی وَلِیسِی بوُلِیشِی بِیلَن بِیرگه ، «وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمْ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنْ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ» (بقره/257) شُونگه قَرَمَسدَن هَمَّه کافِرلَر هَمِیشَه اوُزَرا تَفَرُّقدَه، تَرقاقلِیکدَه، رَقابَتدَه بوُلِیشگن، مَخصُوصاً سِکوُلار کافِرلَر اوُچُون تَفَرُّق، حِزب اوُیِینلَرِی، ناساغلام رَقابَت اوُلَردَن جُودا بوُلمَیدِیگن قِسمَتگه اَیلَنگن؛ اَگر مُؤمِنلَر وَ دارُ الاِسلام اوُزِینِی مُستَقِیللِیگِینِی سَقلَگن حالدَه اوُزِینِی اِسلامِی اوُصُوللَرِیگه اَساساً سِکوُلار کافِرلَرنِی «أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ»(نساء/76) اوُرتَسِیدَگِی تَفَرُّقدَن، تَرقاقلِیکدَن اوُزِینِی اِسلامِی هَدَفلَرِینِی یوُلِیدَه فایدَلَنِیشِی حِکمَتنِی نِیشانَه سِی اِیمَسمِی؟ اَلبَتَّه شوُنِی نِیشانَه سِیدِیر. اَمّا اَگر مَنَه شوُ سِکوُلار کافِرلَر مَحَلِّی مُرتَدلَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی یا سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن بِیرگه مُؤمِنلَرنِی اِیچکِی اِیشلَرِیگه اَرَلَشِیشلَرِی، طَعمَه قِیلِیشلَرِی نِیمَه نِی نِیشانَه سِی بوُلَدیِ؟ شُبهَه سِیز- توُغرِیمِی یا ناتوُغرِیمِی – مُؤمِنلَرنِی دارُ الاِسلامِیدَه یا مؤُمِنلَردَه ضَعِیفلِیکنِی کوُرِیشگن وَ بُو ضَعِیفلِیکنِی کَنَلِی آرقَلِی اوُزلَرِینِی فایدَسِیگه مُواظَنَتنِی اوُزگَرتِیرِیشماقچِی.

مُؤمِنلَرنِی آرَسِیدَه ضَعِیف بِیر نوُقطَه صِیفَتِیدَه مَوجُود بوُلگن وَ دُشمَنلَر هَمِیشَه مَنَه شُو کَنَل آرقَلِی اوُزلَرِینِی پَلِید هَدَفلَرِینِی دارُ الاِسلامدَه وَ اِنقِلابِی جَرَیانلَردَه پِیادَه قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلِیشگن اَبزارلَردَن بِیرِی، مَنَه بُو کافِرلَرنِی اوُزلَرِینِی وُجُودگه کِیلتِیرگن اِیچکِی وَ مَحَلِّی خائِنلَر صِیفَتِیدَگِی مُنافِقلَر توُدَه سِینِینگ کَنَلِی بوُلَدِی.

بُو اَمانَتنِی بَرابَرِیدَه جایلَشگن خِیانَتدِیر وَ لوُغَتدَه حَق وَ پَیمانگه قَرشِی پِینهانِی مُخالِفَتدِیر؛ حَقنِی بَرابَرِیدَگِی مُخالِفَت، مَخفِی وَ یَشِیرِین رَوِیشدَه پَیماننِی بوُزِیش یُولِی آرقَلِی قِیلِینَدِی. اَلله تَعالی قُرآندَه آچِیق- آیدِین مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: [1][2] إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْخَائِنِينَ (انفال/ 58) شُبهَه سِیز اَلله خائِنلَرنِی یَحشِی کوُرمَیدِی.

یاکِی باشقَه بِیر اوُرِیندَه دارُ الاِسلام اوُلَرنِی عَوف قِیلگن، اَمّا ناشُکرلِیک بِیلَن اوُزلَرِینِی دارُ الاِسلامگه نِسبَتاً خِیانَتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشگن خائِنلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

إِنَّ‌ اللهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ(حج/ 38) اَلبَتَّه اَلله بَرچَه خائِن وَ کُفرانِی نِعمَت قِیلوُچِیلَرنِی سُویمَس.

(دوامی بار…..)

[1] مفردات راغب، ج۱، ص۱۶۳