Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(2- қисмат)
Баъад дар мовриди масорифи хумски еки аз самароти ин жиход аст мефармояд:
:وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ (أنفال /41)
( эй мусалмонон!) бидонидки хамма ғаноимироки фарочанг меоварид, ек панжуми он мутаъаллиқ ба худо ва пайғамбар ва хешовандон ва ятимон ва мискинхо ва дар рох мондагон аст. Агар ба худо ва бидончи бар банда худ дар рузи жудоий ( куфр аз иймон, яъни дар жанги бадр) нозил кардем иймон дорид.
Холо ин артеш ва умури низомий ва тахияйи силох ва садхо хукми мутаъаллиқ ба жиход ва умури жангий ва асроъ ва ғейрихро чи каси бояд идора кунад ва умури онро бичархонад? Оё чанин кори бузурги аз ухдайи ашхос ва гуруххойи мутафарриқ бармеояд? Қатъан на? Ва танхо қудрати хукуматий астки метавонад ин маъмурияти стротежик ва систематикро анжом дихад.
Алова бар ин аллох таоло худудиро таъйин карда ва фармуда:
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا (بقره/187)
Ин ( ахком) худуд ва марзхойи илохий аст ва бидонхо наздик нашавид ё
«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا» (بقره/229)
Инхо худуд ва марзхойи ( ахкоми) илохий аст ва аз онхо тажовуз накунид, холо агар каси худ ва марзхоро риоят накард ва марзро шикаст аллох таоло дар мовридиш мефармояд золим аст:
وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (بقره/229).
Ва хар каси аз худуд ва марзхойи илохий тажовуз кунад бегумон ин чанин касони ситамгаранд.
Холо ин шахсики худуди аллох таоло ва марзхойики таъйин кардаро шикаста ва масалан дучори дуздий шуда, ё дучори рохзаний шуда, ё дучори бағий шуда, ё дучори зино шуда ё дучори қазф шуда ва ё дучори нушидани машруботи алкулий шуда ; дар тамоми ин маворид аллох таоло мезони хаддики бояд бар онхо ижро шавадро таъйин карда аст ва каси наметавонад ин худуди аллохро бибахшад ё чизи аз онхо кам кунад ё ин худудро бо чизи дигари аваз кунад. Масалан:
-Дар мовриди касики ба занони покдоман тухмат мезанад аллох таоло мефармояд:
«وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَةً وَ لَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا ۚ. وَ أُولَٰئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (نور/ ۴)
Касоники ба занони покдоман нисбати зино медиханд, сипас чохор гувох ( барои исботи иддаойи худ) намеоваранд, бадишон хаштод тозиёна бизанид, ва харгиз гувохи додани онхоро ( дар тули умр бар хеч кори) напазирид, ва чанин касони фосиқ хастанд.
(идома дорад……..)