Асли хокимияти қонуни шариат. ( бахши 14)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(5- қисмат)
Агар каси аз нушидани масткунанда ва ин журмхо дурий накард ва онро анжом дод чи? Чи находи бояд ин ахкоми аллох таолоро дар мовриди ин мужримин ижро кунад?
Инхо худуди аллох таоло хастанд ва ниёзи хаётий ба вужуди дастгохи қазоий доранд ва мутлақан хечгуна афв ва гузашт ва шафоати ё бахусус жойгузини жоиз нест, чун инхо хаққи аллох таоло хастанд; иддайи аз жохилон ва бахусус дорудастайи мунофиқин бо матрах кардани истелохи мақосиди шариат саъй доранд барои ин хақхойи аллох таоло жойгузин қарор диханд ва мардумро ба хокимияти куффори секуляри махаллий рози кунанд аммо жойгузини барои ин хақхойи аллох мисли жойгузини барои намоз аст ва чанин кори тахти хеч шароити жоиз нест. Аммо дар кинори ин худуд ва хақхойи аллох мо шохиди жароими дигари чун қисос хастемки имкони инки бо дия тағйир кунад ё хатто бидуни муқобили ва дияйи аз он куллан гузашт шавад вужуд дорад, чун қисос хаққи инсон аст.
Аллох таоло дар мовриди қисос фармуда:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ
эй касоники иймон овардаид! Қисос бар шумо фарз шуда аст:
الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ
озод дар баробари озод, ва барда дар баробари барда , ва зан дар баробари зан аст.
فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ
пас агар каси аз нохияйи бародари ( диний) худ, гузашти шуд бояд ник рафтор шавад ва пардохти ( дия) бо ники анжом гирад.
ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ
ин тахфиф ва рахмати аст аз суйи парвардигоритон.
فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (بقره/178)
пас агар каси баъди аз он тажовуз кунад ( ва аз қотил интиқом бигирад) уро азоби дардноки хохад буд.
Дидемки аллох таоло дар шариатиш барои мо ровшан мекунадки агар каси амнияти шахси дигариро хадашадор кард бояд мужозот шавад ва худуди онро мушаххас мекунад; ва мушаххас мекунадки дар худуди аллох тахфиф ва бахшиш ва жойгузини вужуд надорад бар халофи хаққун насики хам тахфиф дар он вужуд дорад ва хам жойгузини ва хам бахшиш.
Нуктайи дигар инки: дар инжо аллох таоло барои қотил ва зинокор ва тухматзан ва …… қавоиди куллийро таъйин карда аст, аммо набояд интизор доштки аллох ба мо бигуяд қотил ё дузд ё тухматзан ва ғейрих кудом шахс аст? Шариати аллох мегуяд масалан агар қатли ба шикли амдий иттифоқ офтод, қотилро мешавад қисос кард ё дия гирифт ё бахшид. Холо барои инки бифахмид қотил кист, бояд биравид донишкадайи полис таъсис кунид ва шевахойи жадид кашфи журм ошно шавид ва онро дар ихтиёри дастгохи қазоий қарор дихид. Холо ин дастгохи қазоий тавассути чи находи ғейри аз хукумат метавонад ба вазоифиш амал кунад?
(идома дорад……..)