Асли риояти эхтироми мутақобил ва назокати бейнал милалий ( бахши 15)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(2-қисмат)
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар бархурд бо суфаро ва намояндагони хаммайи милал бо мурувват ва эхтиром бархурд мекард. Бадтар аз муртаддин вужуд надоранд, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам боз бо сафири мусайламайи каззоб кучактарин бе эхтиромий нишон намедихад ва тибқи русуми он замон сафири ин муртадро мепазирад ва дар камоли амният уро равона мекунад ва дар мақоми тўвсия дар бархурд бо суфаро ва намояндагони милали ғейри мусалмон, ба асхоби худ дар ин мухим мефармуд: “пас аз ман нез бадингуна амал кунид.” [1]
Дар ин сурат асли риояти эхтиром ва назокати бейнал милалики аз пас мондахойи таъолими анбиёи гузашта дар миёни милали мухталиф буда ва мухолифати хам бо охарин шариати ислом надорад еки аз хамон мавориди астки дар дипломосийи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва идома дихандагони манхажиш ба унвони ек асл дар бархурд бо дорул куфрхо ба он ахамият дода шуда аст.
Асли рафтори мутақобил.
Дар кинори асли эхтироми мутақобил мо шохиди асли дигари тахти унвони асли рафтори мутақобил хастем.
Яъни агар масуният сафирон ва эхтироми мутақобили асл пазирофта шудайи дар равобити бейнал милалий аст ба хамин тартиб асли рафтори мутақобил дар мовриди тўвқифи намояндагон ва суфаройи исломий ва шахривандони дорул ислом нез амри пазирофта шуда дар хуқуқи исломий ва рафтори мўъминин буда аст. Яъни агар дорул куфр иқдоми манфий ва сиъайи дар баробари еки аз аъзойи дорул ислом анжом дод хаққи дорул ислом астки дар махдудайи шариати аллох муқобила ба мисл кунад ва рафтори мутақобил дошта бошад.
وَجَزَٰٓؤُاْ سَيِّئَةٍۢ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا (شوری/40)
Жазойи хар бади, жазойи хамонанди он аст.
Жониби дигар дар асли рафтори мутақобил қадршуносий ва бо сифат будани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва масъулини дорул ислом дар бархурд бо куффори дорул куфр астки дар хаққи мўъминин некий карданд хатто агар ин куффор, мухорибони секуляр ва мушрики бошандки дар майдонхойи жанг бар алайхи муслимин ба сарбаранд. Мутъам ибни Адий мушрики будки ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар хенгоми бозгашт аз тоиф панох дода буд ва ба хамрохи Абул Бахтарий ибни Хишом ва дигарон дар шикаста шудани паймони золимонайи мухосарайи иқтисодий ва ижтимоъий шаъби Абу Толиб сахми фаъоли дошт.
(идома дорад……..)
[1] احمد رشيد، اسلام و حقوق بين المللي عمومى ، ترجمه حسين سيدى ، تهران ، دانشگاه تهران , دانشكده حقوق و علوم سياسي ,مركز مطالعات عالي بين المللى 1353 ش ، ص84-85
