Татаррус” истелохи жихати касби маслахатий “ зарурий, қатъий, ва куллий”; ё абзори жихати тўвжихи “ инхироф” ва “ жиноят” (1)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(7- қисмат)
Дар ин сурат : хатто иқомати муслимин дар дорул куфрхо харом бошад бо ин вужуд хун ва мол ва номуси онхо дар холати ғейри зарурат мубох намешавад ва хун ва мол ва номуси онхо хамчунон маъсум ва харом шуда аст. Ин аслийи тағйир нопазир аст.
Хатто росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
لَوْ أَنَّ أَهْلَ السَّمَاءِ وَأَهْلَ الْأَرْضِ اشْتَرَكُوا فِي دَمِ مُؤْمِنٍ لَأَكَبَّهُمْ اللهُ فِي النَّارِ. [1]
“ Агар ахли осмон ва замин дар куштани мўъмини иштирок кунанд; аллох хаммаро сарнигун дар оташи дўзах меандозад.
Ахли осмон чи касони хастанд? Малоика хастанд; аммо теъдоди онхо чанд тост? Танхо аллох медонад, аммо агар ахли осмон ва ахли замин дар қатли ек мўъмин широкат дошта бошанд, на инки мустақиман дар он даст дошта бошанд, балки танхо бо сухан ё қалб ё мол ё даст дар ин қатл мушорикат кунанд машмули чанин оқибати шуми мешаванд.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ /
Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
[1] صحیح ترمذی 1398
