س. بین اهل سنت و شیعه گروهها و تفاسیر مختلفی وجود دارند . در بین اهل سنت ما قرآن و سنت را به عنوان معیار داریم . شیعیان چه دارند؟ آیا منبعی ثابت جهت رجوع دارند؟
ج: شیعه ی جعفری در کنار شیعیان زیدی همچون شافعی ها و حنفی ها و … اصولی در فقه برای خود تعریف کرده اند. در شیعه ی جعفری 1- قرآن 2- سنت 3- اجماع 4- عقل به عنوان ابزارهائی جهت شناخت معرفی شده اند، اما معیار اصلی نزد آنها کدام یک است؟
در این زمینه طبرسي در كتاب«الاحتجاج» خود از امام باقر رحمه الله از رسول الله صلی الله علیه وسلم روايت نموده كه ايشان فرمودند: «هر گاه حديثي به شما رسيد، آن را با قرآن و سنت من بسنجيد، هر چه با كتاب الله و سنت من موافق بود، بپذيريد، و آنچه مخالف قرآن بود نپذيريد» (طبرسي، الاحتجاج ص 229. باب: احتجاج ابي جعفر في أنواع شتي، الكافي،1/96،التهذيب، 1/275،الاستبصار وغيره.)
چنين رواياتي از امامان ديگر مورد پذیرش شیعیان جعفری نيز نقل شده مثلا امام جعفر صادق رحمه الله می گوید: «هر حديثي كه به ما نسبت داده ميشود نپذيريد، مگر آن كه با قرآن و سنت موافق باشد» (رجال الكشي:ص 195، البحار 2/239، رجال ابيداود:517.)
و در جايي ديگر مي گوید:«از خدا بترسيد و آنچه از ما نقل ميشود و مخالف كلام پروردگارمان و مخالف سنت پيامبرمان است، نپذيريد، زيرا هر گاه ما حديثي باز گو ميكنيم، ميگوييم: خداوند ميفرمايد، رسولالله فرمودند» (رجال الكشي: ص 195، در ذكر مغيره بن سعيد، البحار،2/239، رجال ابيداود،517)
امام باقر رحمه الله مي گوید: «آنچه از ما به شما ميرسد، بنگريد، اگربا قرآن موافق بود بپذيريد و اگر مخالف بود، رد كنيد». (الأمالي للطوسي: 1/237، وسایل الشيعة، 27/120، البحار 2/235.)
از پیامبر اكرم صلی الله عليه وسلم روایت کرده اند که می فرمایند: «هر گاه حدیثی از من به شما برسد پس آنرا بر كتاب خدا عرضه كنید پس آنچه با آن موافق بود بپذیرید و آنچه مخالف بود بر دیوارش بزنید» (تفسير نوين محمد تقي شريعتي ص 19 و مقدمه تفسير آيت الله طالقاني ص 17)
از امام رضا رحمه الله روایت است که: هرگاه روایات مخالف با قرآن باشند، من آنها را تکذیب میکنم.( عزیزالله عطاردی،اخباروآثارحضرت امام رضا (علیه السلام)،ج1،ص 277)
ابراهيم بن صولي مي گويد: « علي بن موسي الرضا(ع) مطلع ترين شخص در زمينه ي تاريخ از ابتداي زمان تا روزگار خويش بود. مأمون با هر سوال از هر چيز، مرتب وي را امتحان مي کرد و ايشان پاسخ مي فرمود؛ علاوه بر اين تمام گفتار و شواهد ايشان از قرآن بود.( صدوق، [بي تا]، «الف»، ص 525)
در این صورت در نگرش شیعه ی جعفری معيارفقط قرآن است، هر چه با قرآن موافق باشد، پذيرفته ميشود و هر چه مخالف آن باشد مردود است و به ديوار زده ميشود، و لازم است همچنانکه بین غلاة میان مذاهب شافعی و حنفی و … با پیروان راستین این مذاهب فرق گذاشته می شود بین غلاة میان شیعه و پیروان راستین این مذهب تفاوت قائل شویم و گرنه بدون شک در قضاوت خود دچار اشتباه خواهیم شد.