س:چرا در فلسطین با وجود اینهمه گروه مسلح اما توسط مشتی یهودی همیشه شکست می خورند؟
ج: در همین ابتدای امر لازم است بدانیم که صهیونیستها در سرزمینهای اشغالی فلسطین یهودی نیستند بلکه سکولاریستهائی هستند که بر نژاد عبری تمرکز کرده اند نه بر قوانین شریعت یهود. همچنانکه آتاتورک هم یک سکولاریست بود که بر نژاد ترک تمرکز داشتند و صدام حسین نیز سکولاری بود که بر نژاد عرب تمرکز داشت و…
پاسخ سوال شما در سوال شماست . در برابر سکولاریستهای صهیونیست متحد ما شاهد دهها حزب سکولار چپ و لیبرال و به ظاهر سالامگرا رد میان فلسطینی ها هستیم که هیچ یک آن دیگری راق بول ندارد و دائما در جنگ و جدا با همدیگر هستند. اتحاد برای صهیونیستها قدرت آورده و تفرق برای فلسطینی ها شکست و ذلیلی .
پیروزی حق ماست و شکست حق دشمنان الله است، پس حق شرعی و اسلامی ماست که بدانیم چرا حقی که مال ماست پیش دشمنان است؟ چه اتفاقی افتاده که این حق مسلمین رفته پیش دشمنان اهل قبله؟ و این حق چگونه به خودما برمی گردد؟ یا چگونه می تونیم این حقمان را از دشمنانمان پس بگیریم.
بدون شک پیروزی حق مسلمین است نه کفار، حتی با بررسی آیاتی چون آیات اولیه ی سوره ی روم متوجه می شویم که، پیروزی حق نصرانی های اهل کتاب است نه مجوس شبهه اهل کتاب. زمانی که این پیروزی در مکانهائی چون جنگ احد نصیب کفار می شود، فورا باید آسیب شناسی بشود، و علت شکست را باید بررسی کرد . باید فورا دریافت چه پیش آمده که آنچه سهم ما بوده به کفار رسیده است؟
علل ظاهری شکست در جنگها را باید در رعایت نکردن قوانین ثابت و متحرک جنگ جستجو کرد . علت ظاهری شکست در جنگ احد را باید در رعایت نکردن وحدت فرماندهی و وحدت دستور دید . این یک اشتباه و خطای بزرگی است، و بدون شک هر اشتباه و خطائی را می شود با آموزش و تربیت پیشگیری کرد .
پس علت شکستهایی که حق کفار و دشمنان اسلام است اما نصیب مسلمین شده را، در مسائل انحرافی جستجو نکنید، و خودتان را به این توجیهات و مسائل جانبی دلخوش نکنید، و دچار خودفریبی نشوید . وحدت یعنی قدرت و تفرق یعنی ذلیلی و شکست، و هم اکنون نبود وحدت فرماندهی و وحدت دستور، و پیدایش عذاب تفرق، اسباب ضعف و سستی شده اند.
آنچه امروزه باعث از میان رفتن این وحدت فرماندهی و وحدت دستور شده، اشتباه و خطا و یا آزمایش جهت پالفتن صف مجاهدین نیست، بلکه عذابی است در حد صاعقه و زلزله. با این تفاوت که فرصت برای دوری از عذاب تفرق وجود دارد، اما در صاعقه و زلزله چنین فرصتی یافت نمی شود.
قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَىٰ أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ ۗ انظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ (انعام/۶۵)
بگو : خدا می‌تواند که عذاب بزرگی از بالای سرتان (مثل ساعقه ) و یا از زیر پاهایتان ( مثل زلزله ) رو واستون بفرسته و یا این که متفرق و دسته‌دسته و پراکنده گردید ( و جنگها در میانتان برپا گرداند) و برخی از شما را به جان برخی دیگر اندازد و گرفتار همدیگر سازد و بعضی را به عذاب بعضی گرفتار کند بنگر که چگونه آیات را بیان و روشن می‌گردانیم تا بلکه بیندیشند و به خود بازگردند و حقیقت را ) بفهمند .
س: آمریکا و انگلیس و هر چه کافره اومدن و سرزمینهای مسلمین را اشغال کردن چرا ما به عنوان جهادی ها که اینهمه شعار میدیم با اینهمه شیخ و ملا نمی تونیم بر اینها پیروز بشیم؟
ج: در جهاد و جنگ مسلحانه بر علیه کفار، بعد از ایمان، آنچه که در اولویت قرار می گیردوحدت اسلامی یا حداقلش اتحاد اسلامی است که مولد قدرت است و زمانی که تفرق و چند دستگی پیدا شد باید انتظار سستی و بی ابهتی و شکست داشته باشیم. البته تفرق عذابی است که گاه، جهل و عدم تخصص در علم مبارزه و جهاد، باعث شعله ورتر شدن، و دامنه دارتر شدن، و طولانی تر شدن آن می شود . زمانی که الله تعالی می فرماید: وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ * الَّذِینَ إِن مَّکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاهَ وَآتَوُا الزَّکَاهَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنکَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَهُ الْأُمُورِ (حج/ ۴۰ ـ ۴۱) و قطعا الله به کسی که [دین] او را یاری می‌کند یاری می‌دهد، چرا که الله نیرومند شکست‌ناپذیر است . همان کسانی که چون در زمین به آنان توانایی [و قدرت] دهیم نماز برپا می‌دارند و زکات می‌دهند و به کارهای پسندیده امر می‌کنند و از کارهای ناپسند باز می‌دارند و سرانجام همه‌ی کارها از آن الله است .
ما قبل از تمکین هم نماز را برپا می داریم، برپا داشتن موارد ذکر شده در نماز، و بخصوص بر پا داشتن موارد ذکر شده در سوره ی فاتحه، جوهره ی کل دعوت است، که امر به معروف و نهی از منکر هم بر این مفاهیم کلی بنا شده است. معروفها و منکرها در هر شاخه ای از عبادات چون یادگیری علم، نماز، روزه، حج، زکات، کاراقتصادی، مسائل زناشوئی، مدیریت فرزندان و غیره ممکن است مختص همان بخش و قسمت باشند .
حالا معروفها در جنگ مسلحانه و جهاد و سپس در زمان کسب قدرت حکومتی و تمکین چه چیزهائی هستند ؟ اول معروفها را بشناس، زمانی که پروژه ای اسلامی در شیوه ی جهاد و جنگ مسلحانه و وحدت نداری، زمانی که پروژه ای اسلامی برای زمان کسب قدرت نداری ، آونوقت تو معروفها را در این زمینه نمی شناسی. پس چه جوری در مسأله ی جهاد و جنگ مسلحانه می توانی امر به معروف کنی؟
شما زمانی که نمی دانی چه عملی در جهاد و دیپلماسی جنگ مسلحانه ی اسلامی منکراست، چگونه می توانی از آن نهی کنی؟ امر به معروف و نهی از منکر در این زمینه ها ارتباطی به سایر تخصصهای شما در امور و اداب مربوط به خانواده و طلاق و زکات و رهن و اجاره و حج و فقه جنائز و غیره ندارد.
بیماریهای اجتماعی در یک سطح نیستند، و یک راهکار برای درمان هم ندارن . فقر، دزدی، ترس، نا امنی ، لجبازی، پناه بردن به مواد مخدر و مست کننده، ریا، زنا، دروغگوئی، خیانت، جاسوسی، سهل انگاری در نماز، دین فروشی، اختلافات میان زن و شوهر، ناهنجاریهای رفتاری کودکان، تجملگرائی و غیره هم بیماریهائی هستند، که هر کدام راهکار درمانی خاص خودشان رادارند. و اصطلاحا هر کدام بابی از فقه هستند که باید شخص در آن فقه لازم را داشته باشد، تا بتواند در مورد آن نظر بدهد.
اقدام به جنگ مسلحانه جهت آزاد سازی بندگان الله، و تحکیم قانون شریعت الله به جای قوانین جاهلیت و طاغوتها هم، تخصصی است بسیار حساس تر از تمام تخصصهایی که گفته شد.
تنها در مورد دعوت، انقلاب، مبارزه و جهاد و مبارزات مسلحانه صحبت کردن و آگاهی بر میزان ثوابی که انجام دهنده ی آنها نصیبش می شود کافی نیست. اینهاهم مثل رانندگی و پزشکی علم هستند، و هیچ کسی هم تنها با مطالعه ی کتب متفرقه راننده نمی شود. شما تصور کنید کسی که رانندگی بلد نباشد یا جراحی بلد نباشد، به نظر شما می شود به او اعتماد کرد و جان خودمان و چند نفر دیگر را به دستشان بسپاریم هر چند در سایر تخصصها در درجات بالائی قرار گرفته باشد؟
انقلاب یک فنه، یک علمه، جنگ مسلحانه و مدیریت نهضت، علمه، فن است و شایسته است، به ملاها و علمای کتابخانه ای که برای هر گروه جهادی به عنوان علمای ربانی و ثیقه شناخته شده اند، و به نفع دارودسته ی خودشان، و بر علیه گروه یا گروههای مخالف فتوا تولید می کنند، با دقت بیشتری نگریسته شود.
