س. آیا گروههای جهادی اساسنامه و قوانینی دارند؟در صورت داشتن چقدر با آن قوانین جلو رفته اند؟ و تطبیق آنها با سیره اسلام چقدر بوده است؟
ج : در میان جماعتها و گروههای مسلح و متفرق منتسب به اهل سنت سندی که به صورت مکتوب همچون مرامنامه که در آن بیان کننده اهداف، آرمان ها، مباني فكري وعقيدتي وخط و مشي هاي نيل به اهداف جماعت باشد معمولاً وجود ندارد.
علاوه بر این همچون احزاب سکولار سندی که همچون اساسنامه ساختاروتشكيلاتي واركان وحدود وظايف واختيارات، نحوه تعيين وتغيير اعضاء، شرايط تغيير واصلاح مرامنامه واساسنامه، مبناي اعتبار اسناد اداري ومالي، تعيين منابع مالي، نحوه انحلال جماعت و…را نشان دهد و در دسترس همگان باشد نیز معمولاً وجود ندارد.
با این وجود تمام گروههای جهادی اهل سنت خود را تابع قرآن و سنت صحیح بر فهم علمائی که قبول دارند می دانند. این هم نقطه ی قوت و هم یکی از بزرگترین نقاط ضعف آنهاست که اکثراً منشاء تفرق و جنگهای داخلی و سرانجام حرکت کردن در مسیر اهداف دشمنان بوده است.
از این جهت که خود را تابع قرآن و سنت صحیح می دانند نقطه ی قوت و ادعای شرعی است اما از این جهت که این قرآن و سنت را بر فهم علمای مورد نظر خودشان می پذیرند به این معنی است که علمای دیگر با تفاسیر مختلف دیگر جایگاهی در میان آنها ندارند و به این شکل به تعداد مشایخ و علما گروه و دسته تولید می شود و به همین سادگی زمینه های تفرق و جنگهای داخلی فراهم می شود.
این گروههای متفرق هر چه بیشتر در این مسیر پیش می روند به تفرق بیشتر و جنگهای داخلی بیشتر و در نهایت به سستی و فشل و ذلیلی و تنازل و نابودی نزدیکتر می شوند.
سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم پیام اسلام و اجماع مسلمین به صورت واضح و روشن این را به ما می رساند که : مجلس واحد شورای مجاهدین، حکومت بدیل اضطراری اسلامی و خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ تنها ابزارهائی هستند که باعث نازل شدن نصرت الله و نجات مسلمین از این ذلیلی و پستی هستند، و مسلمین را به عزتی که الله برایشان در نظر گرفته می رساند و غیر از این «سه کانال» و«سه ابزار» هیچ راه دیگری برای تولید جماعت واحد از کانال دیگری وجود ندارد.
و سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد این گروههای متفرق که مسیر شکست و ذلیلی را طی می کنند به ما می گوید: قومي خواهد آمد كه به غير از هدايت (سنت و دین) من ديگران را راهنمايي مي كند، برخي از کارهای شان (معروف و برخي ديگر منكر) است.قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ؛ گفتم: آيا بعد از آن خير شري خواهد آمد؟ فرمود:آری، دعوتگراني هستند كه بر دروازه هاي جهنم قرار دارند دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ هركس دعوت آن ها را بپذيرد او را در آن مي اندازند؛عرض كردم: اي رسول خدا، آن ها را براي مان توصيف نماييد؟ فرمود:آن ها از جنس ما هستند و با زبان ما سخن مي گويند؛گفتم اگر آن ها را درک نمودم چه دستوري به من مي دهيد؟ فرمود:با جماعت مسلمانان و امام شان باش. تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ . گفتم: اگر مسلمانان جماعت و امام نداشتند؟فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ ، فرمود : در آن صورت از همه گروه ها و فرقه ها دوري گزين اگر شده تنه ی درختي را محکم بگير تا مرگت فرا رسد، و تو بر همان حال باشی . قَالَ فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ (متفق علیه)