Туркия секуляр хукумати бизларни мусулмон опа-сингилларимизни исроилга топширди, мусулмон аёлларни секуляр кофирларга топшириш исломда борми?
Жавоб: туркия секуляр хукумати секуляр хокимият сифатида ва нато- европа иттиходиясидаги секуляр кофирларнинг лашкарини бир қисми сифатида, ўзини хўжакўрсинга таблиғот учун гапираётган сўзларига қарамасдан, босқинчи сехюнист секуляр хукуматининг фаластиндаги стротегик ва хавфсизлик иттифоқчиларидан хисобланади ва дорул куфрни ахкомлари уни устида татбиқ қилинади; шундай бўлгач мана бундай дорул куфрдан бизлар ўзини ички ва ташқи ишларида аллохни шариати асосида амал қилишини кута олмаймиз. Аввал хам буни кўп такрорлаганмиз, диёрлар ва мамлакатларга қилинадиган хукм билан бу мамлакатларни одамларига қиланадиган хукмлар фарқ қилади, бу ерда хам одамларга қараб эмас, балки диёр,мамлакатга нисбатан хукм қилинади.
Дорул исломда бир пайтлар Абу Жандал ва Абу Басир курдийга ўхшаганлар худайбия сулхига кўра макка дорул куфрига топширилган эди, аммо аста-секин ахли маккадаги баъзи аёллар хам мусулмон бўлишади ва мадина дорул исломига хижрат қилишади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга байъат беришади. Бундан сўнг мана бу аёлларни эрлари,оталари, қизлари,ака-укалари росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига келиб худайбия сулхига биноан худди Абу Жандал ва Абу Басир курдийга ўхшаб мана бу аёлларни топширишни талаб қилишарди. Аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бундай талабларни рад қилардилар, чунки сулхни матнида бундай деб ёзилган эди: агар қурайшни қабиласидан эркак киши қочиб келиб росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига келса, агарчи мусулмон бўлган бўлса хам уни қурайшни олдига қайтарилиши лозим; аммо агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни атрофидаги кишилардан бири қочиб қурайшни олдига борса, уни қайтариб берилмайди. Кўриниб турганидек мухожир аёлларни кофирларга қайтариб топшириш арабларни махаллий исломий манхажида умуман йўқ,бу масала ўртага қўйилмаган, мана бу заминада хам жуда кўп бошқа ўринларга ўхшаш эркак ва аёлни орасида фарқи бор. [1] [2]
Аллох таоло мухожир аёл ва қизлар хақида мархамат қиладики:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا جَاءکُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِیمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ …
Эй мўъминлар,қачон сизларга (макка кофирлари қўл остида қолган) мўъминалар хижрат қилиб келсалар, сизлар улар(нинг иймонлари) ни имтихон қилиб кўринглар ( яъни улар ўз эрлари ёмон кўриб ёки сизлардан биронтангизга ишқи тушиб қолгани учун эмас, балки фақат дини ислом учун хижрат қилганлари хақида сизларга қасам ичсинлар). – Аллох уларнинг (дилларидаги) иймонларини (хам) жуда яхши билгувчидир. – Бас,агар сизлар уларнинг ( хақиқий) мўъмина эканликларини билсангизлар, у холда уларни кофирларга қайтарманглар! – У мўъминалар (кофирлар) учун халол эмас ва у (кофир)лар (мўъмина) лар учун халол эмасдир, – уларга (яъни сизларнинг олдингизга келган мўъминаларнинг маккада қолган кофир эрларига мана шу хотинлари учун) сарфлаган махрларини (қайтариб) беринглар. Қачон сизлар у (мўъминаларнинг эр)ларига махрларини берсангизлар сизларга уларни никохларингизга олишда бирон гунох йўқдир. (шунингдек) сизлар хам кофираларнинг билак- қўлларидан ушламанглар ( яъни сизларнинг хотинларингиз кофира бўлган холларида кофирлар билан қолишни истаса, сизлар уларнинг йўлларини тўсиб никохларингизда сақламанглар, балки уларга уйланмоқчи бўлган кофирлардан) ўзларингиз сарфлаган махрни талаб қилинглар ва улар хам (ўзларининг никохидан чиққан ва мусулмонларни олдига хижрат қилиб кетган мўъминаларга) сарфлаган махрларини ( уларга уйланмоқчи бўлган мўъминлардан) талаб қилсинлар. Бу аллохнинг хукмидир. У сизларнинг ўртангизда хукм қилур. Аллох билгувчи ва хикмат сохибидир.
Аллох таоло кейинги икки оятда мана бу мухожир аёллардан байъат олиш хақида мархамат қиладики:
« یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِذَا جَاءکَ الْمُؤْمِنَاتُ یُبَایِعْنَکَ» فَبَایِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (ممتحنه/12)
Эй пайғамбар, қачон сизнинг олдингизга мўъминалар келишиб, сизга ўзларининг аллохга бирон нарсани шерик қилмасликларига, ўғирлик қилмасликларига, зино қилмасликларига, (камбағаллик ёки шарманда бўлишдан қўрқиб) ўз болаларини ўлдирмасликларига ва қўл- оёқлари ўртасида тўқиб оладиган бўхтонни қилмасликларига (яъни фарзандсизлик сабабли ўз эрларидан ажралиб қолмаслик учун бирон ташландиқ болани топиб, гўё у қўл-оёқлари ўртасидан чиққандек, яъни ўзлари тўққандек эрларига:” мана бу бола сендан бўлди”,деб бўхтон қилмасликка) хамда бирон яхши ишда сизга итоатсизлик қилмасликларига қасамёд қилсалар, сиз уларнинг қасамёдларини қабул қилинг ва улар учун аллохдан мағфират сўранг! Албатта аллох мағфиратли, мехрибондир.
«وَلا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ»
Ёки шофеъий мазхабидаги ибни Касирни сўзига кўра:
تَحْرِيمٌ مِنَ اللَّهِ، عَزَّ وَجَلَّ، عَلَى عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ نِكَاحَ الْمُشْرِكَاتِ، وَالِاسْتِمْرَارَ مَعَهُنَّ.[3]
Секуляр аёллар билан турмуш қурган ёки аввалдан уйланиб яшаётган мўъмин бандаларига аллох таоло томонидан келган тахримдир. мана бу хукмга асосан мусулмонлар хали мусулмон бўлмаган секуляр( мушрик) аёлларини талоқ беришади, Умар ибни Хаттоб хам ўзини икки секуляр аёлини талоғини беради, уларни бири ўғли Убайдуллохни онаси эди, кейинроқ улардан бирини муовия никохига олади, яна бири эса сафвон ибни Умайя билан турмуш қуради, худди шунга ўхшаш Талха ибни Убайдуллох ва бошқалар хам агарчи ўртада фарзандлари бўлса хам, ўзларини секуляр аёлларини талоғини беришади. [4]
Бундан келиб чиқадиган бўлса секуляр аёлларни дорул куфрга қайтишлари учун қўйиб юборишлик ислом манхажида мавжуд, лекин мусулмон аёл ва қизларни кофирларга топшириш аллохни шариатида хеч қандай жойгохга эга эмас, балки харом ва шариатига мухолиф бўлган иш,жиноятдир.
[1] صحیح البخاری، ج 1، ص 380. / ثُمَّ جَاءَهُ نِسْوَةٌ مُؤْمِنَاتٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءَكُمُ المُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ} [الممتحنة: 10] حَتَّى بَلَغَ بِعِصَمِ الكَوَافِرِ فَطَلَّقَ عُمَرُ يَوْمَئِذٍ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا لَهُ فِي الشِّرْكِ – فَتَزَوَّجَ إِحْدَاهُمَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، وَالأُخْرَى صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ،
[2] ابن كثير ، تفسير ابن كثير، ط العلميه ج 8 ص120
[3] ابن کثیر، تفسير ابن كثير، ج8 ص122، ط العلميه
[4] صحيح البخاري برقم (٢٧٣١، ٢٧٣٢) / تفسير الطبري (٢٨/٤٧)/ تفسير ابن كثير (٧٧٤ هـ) ذیل (ممتحنه/10)
