اصل حاکمیت قانون شریعت (بخش 14)
(1-قسمت)
در اسلام ارزشها و ضد ارزشها، بایدها و نبایدها، احکام و مجازاتی وجود دارند که در قرآن و سنت صحیح نوع و میزان و کیفیت آن تعیین شدهاست، و باید ابزاری وجود داشته باشد که این احکام و این مجازاتها و حدود را در جامعه پیاده کند . به عنوان مثال :
- الله تعالی به عنوان ابزاری جهت رسیدن به «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» امر می کند « خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا» (توبه / 103). از اموال آنان زکات بگیر تا بدین وسیله ایشان را پاک و پاکیزه کنی. و زکات در طلا و نقره، زراعات، میوهجات، حیوانات و معادن و مال التجارة (که جای اختلاف است) تعیین شده آنهم با حد نصاب و میزان مشخص و معلومی.
حالا چه کسی باید این حکم و امر الله تعالی را اجرا کند؟ بخصوص در مورد کسانی که نمی خواهند این حق 8 گروه از اعضای دارالاسلام را از موالشان جدا کنند و می خواهند به اصطلاح مال اینها را بخورند : إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (توبه/ 60) «زکات مخصوص 1- فقراء، 2- مساکین، 3- کارگزاران آن ، 4- کسانی که جلب محبتشان (برای اسلام) میشود، 5- (آزاد کردن) بندگان 6- (پرداخت بدهی) بدهکاران ، 7- (صرف) در راه خدا(مثل جهاد، تبلیغ و رواج دین خدا و…) 8- و به راه درماندگان در راه میباشد. این یک فریضه مهم الهی است و خدا دانا و حکیم است».
این امر واجب و فریضه یکی از ارکان و فرایض اسلام و حق الناسی است که کسی نمی تواند از زیر بار پرداخت آن فرار کند: از ابن عمر روایت است که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمود : بُنِيَ الإِسْلامُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالْحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ «اسلام از پنج رکن تشکیل شده است، شهادتین(لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ) و برپاداشتن نمازو دادن زکات و حج و روزه رمضان»[1] حالا اگر کسی گفت من این زکات واجب که حق این 8 گروه است را نمی دهم و این رکن و فریضه متعلق به حق الناس را انجام نمی دهم چه ابزاری باید این حق را از این مجرمِ مال مردم خور بگیرد؟
قطعاً این کار افراد متفرقه و گروههای متفرق نیست، بلکه تنها کار دولت و قدرت حکومتی است.
- الله تعالی در مورد فریضه ی جهاد با کفار و امر واجب ترساندن کفار با قدرت نظامی به عنوان ابزاری بازدارنده امر فرموده که : وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ برای ( جهاد با ) آنان تا آنجا که میتوانید نیروو قوت و (از جمله) اسبهای ورزیده آماده سازید ،تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ (انفال/60) تا بدان ( آمادگی نظامی و ساز و برگ جنگی ) دشمنِ خدا و دشمن خویش را بترسانید ، و کسان دیگری جز آنان را نیز به هراس اندازید که ایشان را نمیشناسید و خدا آنان را میشناسد.
بعد در مورد مصارف خمس که یکی از ثمرات این جهاد است می فرماید : وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ (أنفال /41) ( ای مسلمانان ! ) بدانید که همه غنائمی را که فراچنگ میآورید، یک پنجم آن متعلّق به خدا و پیغمبر و خویشاوندان و یتیمان ومسکینها و در راه ماندگان است . اگر به خدا و بدانچه بر بنده خود در روز جدائی ( کفر از ایمان ، یعنی در جنگ بدر) نازل کردیم ایمان دارید.
(ادامه دارد…..)
[1] متفق علیه : مسلم (16 – 20 – 45/1) و بخاری.