Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(149- қисмат)
Тасаввур кунид солхо баъад аз ғазвайи бадр, фатхи Макка дар натижайи хамлайи секуляристхойи қурайш ба қабилайи аз секуляристхойи хам пеймони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам анжом шуд. Ин хамлайи секуляристхойи қурайш ба секуляристхойи бани хузоъаки хам пеймони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буданд ба манзилайи нақзи пеймони сулхи худайбия талаққий шуд ва асбоби фатхи Макка ва суқути пойтахти секуляристхо дар жазиратул арабро фарохам кард.
Ба ин шева росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо қабоили кучаки секуляр ва мушрики мухталифи пеймон мебастанд, ва худишро мулзам ба пойбанд будан ба мафоди пеймон ва муддати пеймон мекарданд; ва хатто замоники сурайи тўвба ва дастури ба бароат ва кушт ва куштори мушрикин ва секуляристхо нозил мешавад ин даста аз мушрикин ва секуляристхойики бо хукумати исломий пеймон доштанд то замони тамом шудани муддати пеймонишон аз жанги мусаллахонайи муслимин мустасно мешаванд.
إِلاَّ الَّذِینَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِکِینَ ثُمَّ لَمْ یَنقُصُوکُمْ شَیْئاً وَلَمْ یُظَاهِرُواْ عَلَیْکُمْ أَحَداً فَأَتِمُّواْ إِلَیْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ (توبه/4)
Аммо касоники аз мушрикин бо онон пеймон бастаид ва инхо чизи аз он кам накарданд ( ва пеймонро комилан риоят намуданд) ва аз каси бар зидди шумо пуштибоний накарданд, пеймони ононро то поёни муддати замоники таъйин карданд мухтарам шуморид ва бидон вафо кунид. Бегумон худованд пархезгоронро дуст медорад.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам ба Али ибни Аби Толиб мефармояд:” ин оёти садри сурайи бароатро хамрохи худ бибар ва дар рузи ийди қурбон замоники мардум дар мино жамъ мешаванд ба онон эълом кунки: хеч кофари ба бехишт намеравад, соли дигари хеч мушрики дар хаж хозир нашавад, хеч барахнайи тавофи хонайи худору накунад, ва хар каси бо росули худо пеймони дорад он пеймон то поёни мухлати худиш мўътабар аст”.
Дар инжо мухим нест муддати ин пеймон мисли бани замра хамишаги аст “ то дар дарё садафий хаст”
مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً
Ё муддати муайяни барояш таъйин шуда аст, мухим пойбанд будан ба мафод ва муддати ин пеймонхостки
أَوفُوا بِالعَهدِ إنَّ العَهدَ كانَ مَسئُولـاً (اسراء/34)
Ва ба ахд ва пеймон вафо кунид, чироки( рузи қиёмат) аз ахд ва пеймон пурсида мешавад.
Яъни замоники пойтахти секуляристхойи қурайш хам фатх мешавад , ва дўврони хукмрони секуляристхо дар шибхи жазирайи арабистон хотима дода мешавад, ва қонуни шариати аллох харфи аввалро дар жомеъа мезанад. Ва поксозийи жомеъа аз мушрикин ва секуляристхо шуруъ мешавад, боз ин куффори мушрик ва секулярики бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хукумати исломий пеймон доранд аз ин кушт ва куштор дар амон мемонанд то замоники муддати пеймонишон тамом мешавад
:«فَأَتِمُّوا إِلَیهِم عَهدَهُم إِلَی مُدَّتِهِم» (توبه/ 4)
Дар инжо мушаххас ва возих астки хам мафоди пеймонномахо ва хам муддати пеймонномахо мутаносиб бо “вазъи мовжуд” ва “ ниёзхойи рузи” муслимин ва танхо тавассути амир ва рахбари уммати исломий таъйин мешаванд. Ва арз кардемки уммат хам танхо аз тариқи он се абзор ташкил мешавад: ё хукумати исломий ала минхажин нубувват, ё дар сурати набуди он, тавассути хукумати бадили изтирорийи исломий, ё дар сурати адами вужуди ин,тавассути мажлиси вохиди мужохидин, ин уммат шикл мегирад, ва баъди аз охарин фристода, дар сарзаминхойи исломий, хеч рохи ғейри аз ин се рох барои ташкили ин уммат вужуд надорад, барои хамин астки пеймонхойи гуруххойи мутафарриқ бо куффори жахоний ва мантақаий хеч машруъияти надорад ва танхо муслиминро гумрох ва абзори дасти куффори жахоний ва мантақаий мекунанд.
(идома дорад)