Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(8- қисм)
Агар инсон аллохнинг шариатидаги қонунларни сахих йўлида харакат қиладиган бўлса – бу мўъминни зиндони ва қамоқхонаси бўлмиш мана бу дунёда бўладими, ёинки охирги мақсад бўлмиш қиёмат ва жаннатда бўладими – мана бу мархалаларни хаммасида мусулмон киши энг оғир имтихонларни хам шодлик ва хурсандчилик билан кутиб олади ва сўнгра охирги шодликни қўлга киритади. Хаббоб ибни Арат ва Билол, Сумайя, Хубайб розиаллоху анхуларга ва саййид Қутб,Умар Мухтор ва бошқаларга ўхшаб қийноқлар,азоблар ва ўлимни шодлик ва хурсандчилик билан қабул қилишади, ёки бўлмасам иштишходия амалиётларини хам шодлик ва хурсандчилик билан амалга оширишади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўзларига кўра мана бу йўлда шодлик ва хурсандчилик билан бир неча марта ўлишга ва шахид бўлишга рози бўлади:
وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ وَدِدْتُ أَنِّي لأُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ”[1]
Жоним уни қўлида бўлган зотга қасамки, аллохни йўлида жанг қилишни ва ўлдирилишни яхши кўрардим, сўнгра тирилсам ва яна қайтадан ўлдирилсам, сўнг яна бир бор тирилсам ва яна қайтадан ўлдирилсам. Яъни қайта-қайта тирилсам ва қайта- қайта аллохни йўлидаги қуролли жангда ўлдирилсам.
У кишининг мўъмин шогирдлари хам худди шундай бўлишган эди, агар рухсат берсангизлар сизларга бир тарихий бир достонни айтиб бермоқчиман, унда исломий сахих таълимни, ислом динини қадриятларини, аллохни шариатидаги қонунга эргашишни, аллох таоло мўъминиларга ваъда берган доимий, бепоён жаннат ва шодликни кўрасизлар, унда мўъминлар агар мингта жонга эга бўлган тақдирларида хам аллох билан савдолашган пайтларида ўз ихтиёрлари билан уни фидо қиладилар:
Бадр ва бошқа ғазотларда қатнашган сахоба Абдуллох ибни Хузофа розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг эроннинг шохи хисравни салтанатига юборилган элчиси хам бўлган эди, бу қадрли сахоба шўх табиатли инсон бўлганлар, у кишининг росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан қилган хазиллари фиқх ахлини олдида хам машхур, энди мана бу шахс Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни даврида хижрий 19 йилда румликларга қарши олиб борилган жиход пайтида бир гурух мусулмонлар билан асирга тушиб қолади: румни шохи сахобаларнинг мустахкам иймони,сўзга қулоқ солишларини, итоатларини меъзонидан ва уларнинг исломга,рахбариятга нисбатан фодокорликларидан хабардор эди, аммо буни имтихон қилиб синаб кўрмоқчи бўлади ва кўзи билан кўришни хохлайди, шу сабабли хам агар мусулмонлар асир олинса уларни ўлдирмасдан уни хузурига келтиришни буюрган эди.
Энди Абдуллох ибни Хузофа розиаллоху анху бир гурух мусулмонлар билан асирга тушади,сўнгра насронийларни шохига бир гурух мусулмонларнинг асирга тушганлигини ва улардан бири пайғамбарнинг қадимги ёронларидан эканини хабар беришади, у кишини шохни хузурига келтиришган пайтида румни шохи аввало Абдуллох ибни Хузофа розиаллоху анхуга узоқ вақт диққат билан қараб туради, шундан кейин у киши билан сухбатлашади, агар у киши динини ўзгартирса уни озод қилишни ва у кишига мол-давлат, ер, чиройли аёлларни, хатто вазирликни ва подшохликка шерик бўлишни хам ваъда беради, аммо Абдуллох розиаллоху анху қатъият билан шохга жавоб берадики: динни ўзгартиришни аслан имкони йўқ нарса, ўлим бундан кўра минг марта яхшироқ, у киши кулган холда сўзида давом этадики, аллохга қасамки агар сен ўзингдаги ва арабларни барчасидаги мол- мулкни менга берган тақдирингда хам Мухаммад саллаллоху алайхи васалламни динидан кўзни очиб юмгунчалик миқдорда хам ортга қайтмайман, бу ишга рози бўлмайман.
Румни шохи мана бу мархалада у кишини бир неча марта ўлим билан тахдид қилади, биринчи у кишини осиб қўяди ва камон билан отмоқчи бўлаётгандек қилиб кўрсатади, яъни аскарларга у кишини ўзига қарата эмас, балки атрофига отишни буюради, камон отилаётган пайтида хам Абдуллохни динини тарк қилишга даъват қилади, лекин у кишига бу хам таъсир қилмайди, Абдуллохни янада кўпроқ тахдид қилиш учун, у кишини кўз олдида бир қозон ёғни қиздиришади ва асирлардан икки кишини насроний бўлишга даъват қилишади, аммо улар бу таклифни қабул қилишмагач хар икковини қизиб турган ёғга ташлашади, уларни фақат суяклари қолади холос.
Румни насроний шохи шундан сўнг хам Абдуллохни яна қайтадан насрониятни қабул қилишга даъват қилади, аммо у киши бу таклифни янада шиддат билан инкор қилади, қайсар ноумид бўлиб у кишини қозонга ташлашни буюради. Абдуллохни қозонни олдига олиб келишган пайтида у кишини кўзи ёшга тўлган эди. Подшохга Абдуллохни кўз ёши тўкаётганини хабар беришади, подшох у ўлимдан қўрқиб йиғлаяпти деб ўйлайди, шу сабабли уни хузирига қайтариб олиб келишга буюради, у кишини олиб келишган пайтда яна бир бор насроният ақидасини қабул қилишни таклиф қилади, лекин Абдуллох янада қаттиқроқ шиддат билан рад қилади. Қайсар ғазабланади ва уни хақорат қилиб бошлайди ва айтадики: эй фалон бўлиб кетгур! Бўлмасам нима учун йиғлаётган эдинг?
Абдуллох розиаллоху анху унга жавоб берадики: кўз ёшимга сабаб, хозир қозонга ташлансам жон баданимдан чиқиб кетади, деб ўйладим, кошки бошимдаги сочларни миқдорича жоним бўлганда эди, уларни хаммасини сонича аллохни йўлида шу қозонга ташланар эдим.
Подшох Абдуллохнинг кучли иймони ва шижоатини қаршисида таслим бўлди ва айтдики: мени бошимни ўпишингни эвазига сени озод қилишимни хохлайсанми? Абдуллох айтдики: буни эвазига хамма асирларни озод қиласанми? Шунда подшох айтдики: ха, буни эвазига хамма асирларни озод қиламан.
Абдуллох розиаллоху анху ўзига- ўзи айтадики: бу аллохни душманларидан бири холос, агар уни бошини ўпадиган бўлсам хеч нарса қилмайди, бўлиб хам буни эвазига мен билан бирга хамма асирлар озод бўлади…………у киши подшохни олдига бориб уни бошини ўпади, бундан сўнг подшох барча асирларни Абдуллохни қўлига топширишга буйруқ беради. Абдуллох розиаллоху анху Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхуни хузурига келиб, мана бу можарони таърифлаб беради, Умар розиаллоху анху бу ишдан жуда хам хурсанд бўлади. У киши асирларга қараб айтадиларки: хар бир мусулмон Абдуллохни бошини ўпиб қўйиши керак ва мен хаммадан аввал бу ишни бошлаб беришим лозим. Шундан сўнг у киши ўринларидан туриб Абдуллохни бошини ўпадилар. [2]
(давоми бор……….)
[1] رواه بخاری
[2]1- الاصابه فی تمییز الصحابه از ابن حجر 2/287 2- السیره النوبه از ابن هشام. 3-حیاه الصحابه شیخ مولانا محمد یوسف كاندهلوی.4- تهذیب التهذیب 5/185. 5- تاریخ الاسلام للذهبی.