Анвоъи дорул ислом.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(6-қисмат)
Ё агар дар ” дорул ислом” аз руйи ночорий аз хукумати ” бадил” хукумати ” хилафату ала минхажин нубувват” истефода куни танхо жихати хифзи заруриёти дин, ” дорул ислом”, жон, номус, обру, хонувода, озодий, мол ва харакат дар рохи ислохгарий ва иртиқойи он ба ” хилафату ала минхажин нубувват” жилов мерави, на дар фалон фисқики комилан мухолиф ва монеъи ислохгарий ва иртиқойи он ба ” хилафату ала минхажин нубувват” мешавад.
Ё саййидина Хасан ибни Али розиаллоху анхума сарвар ва саййиди жавонони ахли бехишт ва амирал мўъминини ” дорул ислом” ва ” хилафату ала минхажин нубувват” дар бейни кинорагирий ва назорагар шудан ва сукути мўъминин ва хатто бевафоийи атрофиён, тафарруқ ва харж ва марж, қахтий ва гурснагий, хатари мунофиқини дохилий, ва хатари куффори ошкор ва дар камин нишаста ва захм хурдайи дохилий ва хорижий, ва дар кул хатари инхидоми дини ислом ва ” дорул ислом” ва муслимин ва ширки тафарруқ қарор мегирад ” ночоран” ва ба хукми ” зарурат” дар масалайи хукуматий тан ба мамнуъ шуда ва бидъатий медихад жихати хифзи дин ва ” дорул ислом” ва жин ва номус ва обру ва моли ва соири заруриёти муслимин. Дар инжо аз даст додани хокимият мартабайи пойинтар аз аз даст додани дин ва дорул ислом аст. Амирал мўъминин Хасан ибни Али розиаллоху анхума аз ду зарар ” ахаффуз зарарайн” ро интихоб карда ва афсадуро ба фосид дафъ мекунад ва мажбур ба пазириши ” ақаллаз зарарайн” ё ” ахваназ зарарайн” мешавад.
Ин хукумати бадилики жойгузини хукумати шаръийи ишон шуда буд хаддиақалиш ин будки метавонист ба сурати заъиф аз асли ислом ва дорул ислом ва муслимин мухофизат кунад, хар чанд бидъати бузург чун шохигарий ва фисқхойи хам дар зиндагийи хукуматийи муслимин вужуд дошт ва то кунун хам ба нисбатхойи мухталифи вужуд дошта аст,аммо иттифоқоти мисли аз бейн рафтани дин ва ” дорул ислом” ва жон ва номус ва обру ва моли муслимин дар Андалус ва дар замони хамлайи муғулхо ва замони хозир дар аксари сарзаминхойи мусалмон нишин аз Туркистони шарқий гирифта то ғарби исломий жиловгирий ба амал омад, ва эхтимоли хамалоти куффори хорижийро аз бейн бурд, ва тахаррукоти мухаррибини дохилий чун хавориж хам махдуд ва тақрибан хунсо шуд.
Холо мезон ва андозайи заруриётики амирал мўъминин Хасан розиаллоху анху пеш рафта буд то кужо буд? Агар ба манобеъи торихий нигох кунем еки дигар аз шароити сулхи Хасан ибни Али бо Муовия ин будки пас аз Муовия, Хасан ибни Али зимоми умурро ба даст гирад. Ва Муовия хам қовл додки чунончи замони тавони [1]
рахбарийи мусалмононро надошта бошад, зимоми умурро ба Хасан розиаллоху анху биспорад. Ё ибни Хажар Химматий мегуяд: дар .[2]
пеймони сулх, қарор бар он шудки жонишини Муовия, тавассути шўройи мусалмонон таъйин гардад. .[3]
Пас мо дар ин холати зарурат ва изтирор тибқи қоидайи шаръий
«الضَّرُورَاتُ تُبِيحُ المَحظُورَاتِ»
дар ” дорул ислом” бо ин хукуматойи ” бадил” вориди муомала мешавем ва тибқи қоидайи шаръийи
«الضَّرُورَةُ تُقَدَّرُ بِقَدَرِهَا»
дар масири находина кардани ” шўрохо” ва ” назорати умумий” бар тамоми находхойи хукуматий ва иртиқоъ ва такомули он ба хукумати исломий “ала минхажин нубувват” ба пеш хохоем рафт биизниллах, ва ижоза нахохем дод дустони жохил ва душманони огох, моро ба дар жо задан ё ақаб гард бикашонанд.
Пас дар ” дорул ислом” хукуматики дар холати изтирор ва зарурат ба унвони ” бадил” ва жойгузини хукумати исломий ” ала минхажин нубувват” мовриди пазириш қарор мегирад тахти унвони хукумати “бадили+изтирорийи + исломий ” аз он ном бурда мешавад, чун дар холати зарурат ва изтирор ва аз руйи ночорий ба унвони ” бадил” ва жойгузини хукумати исломий ” ала минхажин нубувват” пазирофта шуда ва бар ” дорул ислом” бар асоси еки аз мазохиби исломий ё бар асоси ижмоъи муслимин дар шўройи улил амр хукумат мекунад.
То инжо тамоми мазохиби исломий муттафиқул қовланд аммо замоники пойи мазхаби мухолиф ва ижтиход дар мовриди мазохиби дигар ба миён кашида мешавад дидгоххо ва ба дунболи он вокунишхо ва эъмоли муслимин тағйир мекунад.
Бу унвони мисол ибни Таймия нақл мекунадки уламойи шахри Қиравони Мисрроки фотимийхо ( абидиюн) бар он хокимият доштанд дорул харб медонистанд ва бар хуккоми шиъайи фотимий миср хукми куфр ва иртидод дода буданд. [4]
(идома дорад…………)
[1] فتح الباري (13/70)
[2] سيراعلامالنبلاء (3/264)
[3] الصواعق المحرقه (2/299)
[4] مجموع الفتاوی 13/178
