Асли риояти эхтироми мутақобил ва назокати бейнал милалий ( бахши 15)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(1-қисмат)
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«إنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْت»[1]
Ончиро мардум аз суханони паёмбарони пешин дарк намуданд инастки харгох хаё надошта боши (шарм ва хаё накарди) хар корироки мехохи анжом биде.
Ба далили хамин хаё будки Абу Суфён дар дарбори рум бар алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дуруғ намегуяд, дар ин сурат сифати пасандидайи дар ахлоқ ва рафтори милал вужуд дорадки аз пас мондахойи таъолими анбиё буда аст ва фитратхойи солим ба чанин ахлоқиёт ва рафторхойи посухи мусбат доданд ва инки муслимин хам ба ин ахлоқиёт ва рафторхо пойбанд бошандки охарин шариати аллох хам бар ин рафторхо мухри таъйид гузошта амри тоза ва ажибий нест чун дар асос мо ба тамоми анбиё ва пас мондайи таъолими онхоки мовриди таъйиди охарин шариати аллох аст иймон дорем ва бейни хеч ек фарқи қоил нестем:
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ
Фристода (худо,Мухаммад) мўътақид аст бидончи аз суйи парвардигориш бар у нозил шуда аст ва мўъминон (нез) бидон бовар доранд.
كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ
Хаммагий ба худо ва фариштагони у ва китобхойи вай ва паёмбарониш иймон дошта ва ( ва мегуянд:) миёни хеч ек аз паёмбарони у фарқ намегузорем.
وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (بقره/285)
Ва мегуянд: (авомир ва навохийи раббонийро тавассути Мухаммад) шанидем ва итоат кардем. Парвардигоро! Омурзиши туро хохонем, ва бозгашт ба суйи ту аст.
Дар ин ахлоқи умумий мо шохиди ахлоқиёти дар шикли хукуматий ва равобити бейнал милалий хастемки боз мовриди таъйиди охарин шариати аллох буда ва бисёри аз милали дигар хам ба ин рафторхо ва ахлоқиёт пойбанд хастанд. Еки аз ин рафторхо асли риояти эхтироми мутақобил ва назокат дар равобити бейнал милалий аст.
(идома дорад……..)
[1] بخاری 3483/ ابن عبدالبر: التمهيد20/68
