مصداقهای دارالاسلام در دنیای معاصر (8) (جمهوری اسلامی ایران(1)) (قسمت 33)
پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله
(3- قسمت)
اینها مشخصات اهل اسلام و مومنین و متقین از زبان الله تعالی و جبرئیل و رسول الله صلی الله علیه وسلم است، و کسانی که به الله و جبرئیل و رسول الله صلی الله علیه وسلم اعتماد و باور دارند و به سخنان آنها قناعت کرده اند باید با همین نگرش به پیروان تمام مذاهب اسلامی نگاه کنند که دارای این شروط و صفات و تابع این موارد هستند، و باید به صدها عذر و حتی شبهه چنگ بزنیم که مسلمین را صاحب این صفات کنیم و آنها را جزو اهل ایمان و متقین محسوب کنیم.
امام طحاوی در العقیده الطحاویه میگوید:« تمام اهل قبله ی خود را، تا هنگامی که به تمام آنچه رسول الله صلی الله علیه وسلم را از ناحیه خداوند آورده است، اعتراف و تصدیق کنند، مسلمان مؤمن نام گذاری می کنیم».[1]
شیعه جعفری هم، همچون سایر مذاهب اسلامی به ارکان ایمان : (الایمان بِاللهِ، وَمَلَائِكَتِهِ، وَكُتُبِهِ، وَرُسُلِهِ، وَالْيَوْمِ الْآخِرِ،) و ایمان به قدر، که سنت آن را بیان کرده است، معتقد هستند؛ و همچنین به ارکان عملی اسلام (شَهَادَةِ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ وأنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللَّهِ، وإقَامِ الصَّلَاةِ، وإيتَاءِ الزَّكَاةِ، والحَجِّ، وصَوْمِ رَمَضَانَ) اقرار دارند و مثل سایر مسلمین و مذاهب اسلامی مشمول الْمُفْلِحُونَ می شوند.
البته همچنانکه بارها و بارها تذکر داده شده است رافضی گری و روافض جریانی در میان شیعیان جعفری بوده و تنها مختص شیعیان جعفری هم نیست بلکه در تمام مذاهب و حتی در تمام شریعتهای آسمانی و حتی در تمام احزاب سکولار هم چنین جریانی وجود داشته است که در حساس ترین لحظاتی که رهبرانشان به آنها نیاز دارند آنها را رها و رفض کرده اند؛ و اینهائی که رهبر خود را رها کرده اند خود به چندین فرقه ی مختلف تقسیم شده اند، عده ای از این روافض در فکر و منهج مسیر صحیح را پیموده اند و تنها کناره گیری و سکوت کرده و نظاره گر شده اند اما دسته هائی هم وجود داشته اند که علاوه بر این از نظر فکری و منهجی دچار آلودگی شده و مسیر انحرافی غالی گری و غلاة را طی کرده اند.
حالا عده ای با قیچی کاری فتاوای علمای گذشته در مورد دسته هائی از «روافض غلاة» میان شیعه یا «روافض غلاة» میان حنفی ها و مالکی ها و شافعی ها و حنبلی ها و زیدی ها و غیره می خواهند حکمی که در مورد این غلاة صادر شده است را بر تمام مذهبی که این غلاة در میان آنها سر برآورده تسری بدهند؛ بدون شک حکم دادنهای این عده ربطی به قرآن و سنت و اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم و ربطی به ائمه ی تمام مذاهب معروف به اهل سنت و شیعیان جعفری ندارد.
(ادامه دارد…….)
[1] ابو جعفر الطحاوی، متن العقیده الطحاویه، ج ۱، ص ۳۸ و ابن ابی العز، الحنفی، شرح العقیده الطحاویه، ج ۱، ص ۳۵۰/ ونسمی أهل قبلتنا مسلمین مؤمنین ماداموا بما جاء به النبی صلى الله علیه وسلم معترفین وله بکل ما قاله وأخبر مصدقین؛
