Асли нафийи сабил ва иззати исломий. (1) ( қисмати 16)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(15- қисмат)
Пас чи дар масоили фардий ва чи дар масоили ижтимоий ва хукуматий хеч рохи барои тасаллути куффор бар мўъминин ва дорул ислом вужуд надорад; дар кинори ин , қоидайи нафийи сабил метавонад бисёри аз қарордодхойи бейни муслимин бо куффорро хам хунсо кунад, ва ба истелох хаққи вето дорад; яъни бо онки дар ахд ва пеймонхо вафойи ба ахд вожиб аст аммо агар ахди баста шавадки тейи он асли хокимияти шариати аллох ва истиқлоли дорул ислом дар хатар биёфтад қоидайи нафийи сабил вориди майдон мешавад ва пеймоники бо дорул куфр баста шуда астро хунсо мекунад.
Ижоза бидихид бо ду мисол ин хунсосозий ва хаққи ветойи қоидайи нафийи сабилро тўвзих дихем: аллох таоло ба мўъминин амр мекунад ва мефармояд:
یَٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِ (مائده/۱)
“Эй касоники иймон овардаид, ба пеймонхоитон вафо кунид”. Аммо агар баъди аз бастани пеймон мушаххас шудки чанин пеймони аз назари шариати аллох харом аст ва аз он нахий шуда ва дар асл фосид бошад ё бо асбоб ва иллатхойи фосид шавад, чанин пеймони чи дар муомалоти рибавий ва тужжорий бошад чи дар ақди никох ва ….. вожиб астки фисх ва ботил шаванд.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
الصُّلْحُ جَائِزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ إِلَّا صُلْحاً أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا.
Сулх миёни мусалмонон жоиз аст, магар сулхики харомиро халол ё халолиро харом кунад.
- وقالَ رسولُ اللَّهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ : المسلمونَ على شروطِهم .[1]
Мусалмонон бар шурути худ хастанд ва муваззаф ба ижро ва муроъоти он мебошанд.
« المسلمونَ على شروطِهم ، إِلَّا شرطا أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا »[2]
Мусалмонон бояд ба шурути хувиш вофо кунанд ва амал ба шурут илзомий аст магар шартики харомиро халол ё халолиро харом кунад ( ки амал бидон илзомий нест).
Шиъаёни жаъфарий хам дар ин замина аз Аби Абдуллох розиаллоху анху ривоят кардандки:
« الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ إِلَّا كُلَّ شَرْطٍ خَالَفَ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ، فَلَا يَجُوزُ»[3]
Мусалмонон лозим аст пойбанди қарордодхо ва шурути хувиш бошанд магар хар шартики мухолифи китоби худованд бошадки он жоиз нест.
(идома дорад……..)
[1] أخرجه أبو داود (3594 )، وابن الجارود في ((المنتقى)) (1001 )، وابن حبان (5091 ) /
[2] ترمذی 1352
[3] حر عاملى، وسائل الشيعه، ج 12، ص 353. ، أبواب الخيار ، باب 6 ، ح 2/ « الفقيه » ج 3 ، ص 202 ، ح 3765 ، باب الشرط والخيار في البيع ، « تهذيب الأحكام » ج 7 ، ص 22 ، ح 93 ، باب عقود البيع ، ح 10 / « دعائم الإسلام » ج 2 ، ص 44 ، ح 106 ، « مستدرك الوسائل » ج 13 ، ص 300 ، أبواب الخيار ، باب 5 ، ح 1. /
