Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (8) ( эрон исломий жумхурияти)(1)) ( 33 бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(9- қисм)
Бир шахс исломга кириб келган пайтида аллох таоло уни ўтган амаллари,ўтмиши хақида сўрамайди; агар исломда хам бирор гунохга дучор бўлган бўлса, уни тавбасини қабул қилади, хатто агар хато ва унутиш таъсирида ёки мажбурлик холатида бир ишни қилган бўлса, унга эътироз билдирмайди, шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
«رُفِعَ عن أمتي الخطأُ والنِّسْيانُ وَمَا اسْتُكرِهوا عليه»[1]
Яъни агар бир мусулмон хато ижтиход ва таъвил оқибатида хатога дучор бўлса, аллох таоло уларни хатоларини мана бу дунёвий хаётни ўзида кечиради, энди бир шахс отасини ё бошқаларни хатоси сабабли қандай қилиб жавобгар бўлиши мумкин? Энди ўн йиллар олдин ё асрлар олдин яшаб ўтиб кетган бошқа кишиларнинг хатолари сабабли хам жавоб берилиши тўғрими? Аллох таоло бир оятни бир хил шаклда бақара сурасида такрорлайди ва мархамат қиладики:
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ (بقره /134 و بقره / 141)
Улар ўтиб кетган кишилардир. Уларнинг қилган амаллари ўзлари учун,сизларнинг қилган амалларингиз ўзларингиз учундир. Ва сизлар улар қилган амаллар учун масъул бўлмайсиз.
Энди бир қаранглар, бизларнинг катта кишиларимиз қанча хато хукмларни содир қилишган ва хозирда хам содир қилишяпти, баъзилар эса ўзларининг исломга зид хадафларини ва душманларни рухий жангларини бўлими йўлида, мана бу назарларни қайтадан нашр бериб тарқатишяпти, бўлиб хам мана бу нарсалар қуръонни, исломни хатто ўзларини мазхабларига хам қаршидур! Масалан ибни Нажим ханафий катта кишилардан нақл қилиб айтадики: рофизий киши агар икки шайхга дашном берса ёки унга таъна қилса, у кофир бўлади ва ўлдирилиши керак; энди агар улар тавба қилса ва яна ислом келтирса, уни тавбаси қабул қилинадими ё йўқми? Бу ерда уни тавбаси ва исломи қабул қилинмайди, бу одам ўлдирилиши керак ,деган уч кишининг назарини келтиради, бизлар хам мана шу фатвони берамиз.” [2]
Мана бу ахли суннат ва жамоатни манхажидан ошкора бурилиб кетиш ва адолатни,инсофни қўлдан бой беришдир. Албатта ибни Нажим Субукийни сўзини зикр қилиш билан айтадики, ханафийларни наздида тавбани қабул бўлишидан бошқа нарса топилмайди, хамма ханафийлар тавбани қабул бўлишига эътиқод қилишади,
« إنَّهُ لَمْ يَجِدْ لِلْحَنَفِيَّةِ إلَّا قَبُولَ التَّوْبَةِ »
У нечанчи дастадаги уламоларни умуман кўрмасликка олади.[3]
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хаётлик вақтларида уларнинг жаннатий эканлигини хушхабарини берилган кишиларни кофир дейишдан кўра хам каттароқ хақорат,дашном топиладими? Хаворижлар Али,Хасан ва Хусайн розиаллоху анхумни, амирал мўъминин Али розиаллоху анхуни лашкаридаги минглаб сахобаларни,ахли бағий бўлган муовияни лашкаридагилар билан бирга кофир деб санашарди. Аммо ахли суннат харгиз уларни такфир қилган эмас, Али розиаллоху анху хам уларни тавбаларини қабул қилганлар ва ………шундай кишилар хам мавжуд эдики, такфир қилишдан пастроқдаги нарсани яъни минбарларда туриб олиб Алини ва Али розиаллоху анхуни хонадонини хаммасини хақорат қилишарди, Алини ва Хасанни,Хусайнни такфир қилиш ва хақорат қилиш билан Абу Бакрни,Умарни, Усмонни такфир қилиш ва хақорат қилишни ўртасида фарқ борми?! Демак агар бир даста учун қайтиб тавба қилишлик мумкин бўлса, нима учун бошқа бир даста учун мумкин бўлмай қолади?!
(давоми бор……..)
[1] النووي، المجموع 8/450
[2] البحر الرائق شرح كنز الدقائق، ابن نجیم حنفی، دار المعرفه، بیروت، لبنان، ج5 ص136./ الثَّانِيَةُ الرِّدَّةُ بِسَبِّ الشَّيْخَيْنِ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ – رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا – وَقَدْ صَرَّحَ فِي الْخُلَاصَةِ وَالْبَزَّازِيَّةِ بِأَنَّ الرَّافِضِيَّ إذَا سَبَّ الشَّيْخَيْنِ وَطَعَنَ فِيهِمَا كَفَرَ وَإِنْ فَضَّلَ عَلِيًّا عَلَيْهِمَا فَمُبْتَدِعٌ وَلَمْ يَتَكَلَّمَا عَلَى عَدَمِ قَبُولِ تَوْبَتِهِ وَفِي الْجَوْهَرَةِ مَنْ سَبَّ الشَّيْخَيْنِ أَوْ طَعَنَ فِيهِمَا كَفَرَ وَيَجِبُ قَتْلُهُ ثُمَّ إنْ رَجَعَ وَتَابَ وَجَدَّدَ الْإِسْلَامَ هَلْ تُقْبَلُ تَوْبَتُهُ أَمْ لَا قَالَ الصَّدْرُ الشَّهِيدُ لَا تُقْبَلُ تَوْبَتُهُ وَإِسْلَامُهُ وَنَقْتُلُهُ وَبِهِ أَخَذَ الْفَقِيهُ أَبُو اللَّيْثِ السَّمَرْقَنْدِيُّ وَأَبُو نَصْرٍ الدَّبُوسِيُّ وَهُوَ الْمُخْتَارُ لِلْفَتْوَى اهـ.
[3] : وَمِمَّنْ صَرَّحَ بِقَبُولِ تَوْبَتِهِ عِنْدَنَا الْإِمَامُ السُّبْكِيُّ فِي السَّيْفِ الْمَسْلُولِ وَقَالَ إنَّهُ لَمْ يَجِدْ لِلْحَنَفِيَّةِ إلَّا قَبُولَ التَّوْبَةِ.
