دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها
درس های مقدماتی/ درس پنجم
دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها
(32- قسمت)
- اگر به اهل جهاد خیری مثل پیروزی در جنگ برسدمنافقین و سکولارزده ها نگران و دلتنگ می شوند و اگر به آن ها بدی و مصیبتی برسد این ها خوشحال می شوند و شکست مسلمین را ناشی از پیش بینی و زکاوت خودشان می دانند: «إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ» (توبه/50)، اگر نیکی به تو برسد (و پیروزی و غنیمت یابی، این پیروزی) ایشان را ناراحت می‌کند، و اگر مصیبتی به تو دست برسد (و مثلاً کشته‌ها و زخمی هایی داشته باشی، شادی می‌کنند و) می‌گویند: ما که تصمیم خود را از پیش گرفته‌ایمو قبلاً خویشتن را از این بلا برحذر داشته بودیم و شاد می‌شوند و می‌روند .
زمانی که مسلمان به بلا و مصیبتی گرفتار می شود یا در جنگی شکست می خورد و کفار به پیروزی دست پیدا می کنند فوراً آن را با چند دروغ دیگر پخش می کنند و چنین وانمود می کنند و به دیگران نشان می دهند که از این مصیبت و شکست مسلمین ناراحت شده اند؛ اما، این ها دروغ می گویند و از ته دل به این گرفتار شدن مسلمان خوشحال هستند.
این واکنش بخصوص زمانی بیشتر خودش را نشان می دهد که مسلمین در جنگی علیه کفار و بخصوص کفار سکولار هم کیش آن ها پیروز شوند این ها ناراحت می شوند، و زمانی که شکست متوجه مسلمین شود شروع می کنند به ابراز شادی و این که آن ها پیش بینی چنین شکستی را کرده بودند.
زمانی که بخشی از سرزمین های مسلمین از چپاول اشغالگران سکولار خارجی و نوکران محلی آن ها آزاد می شود و مسلمین بر کفار سکولار پیروز می شوند این ها ناراحت می شوند. همین ابراز نگرانی علنی آن ها را در مسأله ی آزادسازی های عراق، سوریه و یمن به وضوح هر چه تمام تر مشاهده نکرده ایم؟ مگر ندیده ایم؟
زمانی که کفار سکولار و بخصوص کفار سکولار خارجی سرزمینی از سرزمین های اسلامی را اشغال می کنند این ها این اشغالگری را آزادی بخشی می دانند، و برای آن شادی می کنند. زمانی که مسلمین در یکی از سرزمین های مسلمان نشین توسط هواپیماها و مزدوران آمریکا کشته می شود ابراز خوشحالی می کنند، زمانی مسلمانی را دستگیر می کنند و او را تحت شکنجه قرار می دهند اظهار خوشحالی می کنند. زمانی که مسلمانی را حتی در زندان ها اعدام می کنند این ها نمی توانند خوشحالی خودشان را پنهان کنند و حتی به پشتیبانی از چنین اعدام هایی بیانیه و فتوا صادر می کنند. مگر ما فتوای مفتی های خائن آل سعود در اعدام آن همه مسلمان موحد و آن همه عالم را در چند ماه گذشته ندیدیم؟
- فرصت طلب هستند. اگر مسلمین در جنگی پیروز شوند خودشان را جزو مسلمین محسوب می کنند و اگر کفار به پیروزی دست پیدا کنند می گویند اگر ما جبهه ی مسلمین را تقویت می کردیم و جلو جوانان و مبارزین را نمی گرفتیم الان آن ها بر شما پیروز شده بودند: «الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» (نساء/141)[1]
خیلی ها را دیدیم که در رسانه ها اعلام کردند که ما چند هزار مجاهد را از جنگیدن با آمریکای سکولار و طاغوت ها منصرف کرده ایم، و مانع جهاد آن ها شده ایم، و اگر ما نبودیم الان وضعیت چیز دیگری می شد. خیلی از این گروه ها و مفتی ها را دیدیم که مقامات بلند پایه ی آمریکا از آن ها تشکر رسمی و علنی کردند. مگر این صفت را ما به کرات در گفتارها و رفتارهای این سکولارزده های خائن ندیده ایم؟
اما در عوض، همین ها در دادن فتوا به کشت و کشتار مسلمین و ایجاد تفرق بین مسلمین لحظه ای درنگ نمی کنند. چیزی که به کفار خدمت می کند لحظه ای در آن درنگ نمی کنند. از مسلمان کشی و تفرق بین مسلمانان هم خوشحال می شوند، چرا؟ چون، این باعث خوشحال شدن کفار می شود. در عوض، این کارهایشان را هم به نوعی دفاع از اسلام و دفاع از ارزش های اسلام می دانند. فرصت طلب هستند، فقط کافی است ببیند که مخاطب او کیست؟ اگر مسلمین اند در رسانه ها طوری با آن ها صحبت می کنند که انگار عالم تر از این ها وجود ندارد و دلسوزتر از این ها برای دینشان وجود ندارد، و زمانی که فتواهایشان را در دفاع از کفار اشغالگر خارجی بخصوص به رهبری آمریکا و متحدین آن می بینیم، می بینیم که عملاً تمام اقدامات این ها در خدمت به کفار اشغالگر خارجی و طاغوت های محلی است.
(ادامه دارد…….)
[1] منافقان کسانی اند که پیوسته شما را می‌پایند (و در انتظار آن هستند که چه وقت به بلایا و مصائب گرفتار آیید). پس، اگر پیروزی و فتحی از سوی خدا نصیب شما گردید، می‌گویند: مگر جز این است که ما با شما بوده و از جماعت شماییم و ما هم مثل شما مسلمانیم؟ و اگر سهمی (از پیروزی) نصیب کافران گردید، می‌گویند: مگر ما نبودیم که می‌توانستیم (همراه مؤمنان با شما بجنگیم و) بر شما چیره شویم و دست شما را از سر مؤمنان کوتاه کنیم؟ (ولی ما رفیق قافله و شریک دزد بودیم و مسلمانان را دلسرد می‌کردیم و برای شما جاسوسی می‌نمودیم و پیوسته در تحریک شما علیه مسلمانان می‌کوشیدیم. بنابراین با شما سهیم خواهیم بود) روز قیامت خداوند میان شما (مؤمنان و چنین منافقانی) داوری خواهد کرد. والله هرگز راهی را قرار نداده که کفار بتوانند از آن راه بر مسلمین غلبه پیدا کنند و خداوند کافران را بر مؤمنان چیره نخواهد ساخت.
