دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(10-қисмат)

Аз ек тараф ,олуда шудан иддаи аз мардум ба дини секуляризмки дар натижаи фаолиятхойи мухарриби шайтон ва ёрониш сурат мегирифт ба сурати тадрижий , боис тахрифи дини ислом ,хам дар бахши куфр ба тоғут мешуд ва хам дар бахши ибодат барои аллохки шариати хар пайғамбарро дар бармегирифт. Ба хамин далил ,жомеъа ниёз доштки пайғамбари дигари биёяд ва бори дигар бо зинда кардани ” ла илаха иллаллох ” хам куфр ба тоғутро ба мардум ёд бидихад ва хам шариати жадидики ниёзи мардум будро биёварад; ва мардум боисти ибодатхоишонро тибқи қавонинии шариати жадид анжом медоданд.

Куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё хамон ” ла илаха иллаллох ” тарх ва нақшаи собит ,асли дини ислом дар тули торихи башарият ва хутути куллий будаки рухи матлаби дини ислом ва рисолати хаммаи пайғамбаронро ташкил дода ,ва хеч пайғамбари бо дигари дар ин тархи куллий ихтилоф надошта аст, аммо мутаносиб бо вусъатики инсонхо доштанд ё тибқи хикмати илохий ,умури ибодий жузъий ва фуруъи амалийки мардум боисти баъди аз куфр ба тоғут анжом медоданд бо хамдигар дар мавориди фарқ дошта ; яъни моли пайғамбар бо пайғамбари дигар фарқ доштаки аз он ба ихтилоф дар шароъи ё ихтилоф дар шариатхо ёд шуда аст. Вақти мегуем яхуд ва насоро ,инхо шариатхойи мунхарифи аз ислом хастанд ва дини онхо хамон дини ислом аст аммо , шариатхойи онон бо хам фарқ дорад ва алъон мунхариф шуданд манзур хамин аст.

Қолиби куллий дини ислом ва тўвхид хамон астки қаблан буда ,собит ва бидуни тағйир . Аммо мухтавойи бахши дувуми он ,яъни аъмоли ибодийи жузъийи инсон ,то ба пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам расида дучори тағйироти шуда аст, ва аз замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам то қиёмат ин жузъийёт хам собит мемонанд.

Яъни нуқтаи муштараки тамоми пайғамбарон куфр ба тоғут ва ибодати аллох ” ла илаха иллаллох ” аст ,он хам бидуни шарик, хар чанд ахкоми шаръий ва равишхойи мухталиф доштанд.Хамонгунаки аллоху жалла жалалаху мефармояд :

لِکُلٍّ جَعَلْنَا مِنکُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا (مائده/48)

Барои миллати аз шумо рохи ва барномайи қарор додаем. Шаръ ва манхаж хамин аст.

Даъвати хаммайи пайғамбарон бар ек михвар буда аммо бо шариатхойи гуногун . Барои хамин ,дар қуръон хар жо михвари сухан дар мовриди дини ислом ва усули он яъни куфр ба тоғут ва иймон ба аллох бу сурати куллий аст, сухан аз тасдиқи анбиё нисбат ба хамдигар аст.

مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ (مائده/۴۸)،

Мевофиқ ва тасдиқ кунандаи китобхойи пешин ( осмоний ) ва шохид ( бар сиххат ва суқми ) ва хофизи ( усули ) онхост. Аммо он жоки михвари гуфтори фуруъи жузъий дин ,яъни шариатхост, сухан аз теъдод ,табдил ,тафсир ва нусх аст.

. لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا (مائده/۴۸).

Ин раванд то жойи идома пейдо мекунадки ба нуқтайи такомули худиш мерасад ва аллохи мутаол такмили ин бахш аз шариатро дар қолиби такмили шариати дини ислом баён карда ва мефармояд :

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا … (مائده/5-۳)،

Неъмати худро бар шумо такмил кардам ва исломро ба унвони дин бар шумо баргузидам.Инжостки қисмати шариати он такмил мешавад.

(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(9-қисмат)

 Барои хамин будки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба ахли китобки шохаи инхирофи дини ислом хастанд хамин ду нуқтаи муштаракро жихати вахдат баён мекунад ва мефармояд:

: قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (آل عمران/64)

Бигу :эй ахли китоб ! биёйид ба суйи сухани додгиронаики миёни мо ва шумо муштарак аст ( ва хамма онро бар забон меронем ,биёйид  бидон амал кунем, ва он инки ) жуз худованд ягонаро напарастем, ва чизиро шарики у накунем, ва бархи аз мо бархи дигарро ,ба жойи худованди ягона ,ба худойи напазирид. Пас харгох ( аз ин даъват сарбар тобанд ,бигуйид :гувох бошидки мо мусалмон хастем.

Бидуни шак ,шайтон ин паёми тамоми пайғамбарон дар тули торихи башариятро медонад, хаддиақалиш ин астки худиш бунёнгузори дини секуляризм аст ва аз наздик шохиди даъвати муштарак тамоми пайғамбарон буда , ва ба истелох тажрубайи онро дорад.

Пас ,медонад аввалин марказики боисти мовриди хадаф қарор бигирад кужост ? Ба хамин далил ,аз тариқи лашкариёни жини худ ,ба инсонхоики аз чанин тажрубайи бархурдор нестанд ва душмани дини ислом ва мусалмонон хастанд ва мехоханд бо муслимин жанги равоний кунанд инро илқо мекунанд,ё ба забони дигар вахий мекунандки чигуна бо муслимин вориди мужодала ва жанги равоний шаванд.Яъни шаётин ба онхо хат медиханд. Аллохи мутаол  бо баёни ин хақиқат мефармояд :

وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ ۖ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ (انعام/121)،

Бегумон шаётин ба дустони худ илқо мекунанд то инки бо шумо мунозаъа ва мужодала кунанд . Агар аз онон итоат кунид бегумон шумо жузви ” мушрикин ” хохид буд.

Ин раванди тоғутсозий ва дур кардани мардум аз пейравий аз қавонини шариати аллох ,тавассути шайтон ;сенариои такрорий ва трождий ғамборий будаки хазорон бор такрор шуда ,ва боз иддаи фариб хурданд ва онро такрор карданд.

Барои хамин астки аллохи мутаол мефармоянд:

: إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا ۚ إِنَّمَا يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ (فاطر/6)،

Бегумон шайтон душмани шумо аст, пас шумо  хам уро душман бидонид . У пейравони худро фаро мехонад то аз сокинони оташсузони жаханнам шавид.(идома дорад……

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(8-қисмат)

Муридони дини секуляризм ва секуляристхоки аллох мутаол аз онхо ба унвони лафзи ” мушрикин ” ёд мекунад хийли сахтишон меоядки шумо он ду асли дини исломро ( яъни куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ) ки паёми хаммайи пайғамбарон бударо баён кунид. Ва аслан хушишон намеоядки шумо собиқайи торихий дини ислом  дар тули торихи башариятро барои мардум ровшан кунид , ва бигуйидки дини ислом дар торих еки буда ва куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё хамон ” ла илаха иллаллох ” мохияти собити астки ба дарди хаммайи дўвронхо ва маконхо мехурад.

Аллохи мутаол мефармоянд:

شَرَعَ لَکُم مِّنَ الدِّینِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ وَمَا وَصَّیْنَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَى وَعِیسَى أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَى الْمُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللَّهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَن یَشَاءُ وَیَهْدِی إِلَیْهِ مَن یُنِیبُ (شوری/۱۳)،

Худованд ойиниро барои шумо ( мўъминон ) баён дошта ва ровшан  намудаки онро ба Нух тўвсия карда аст; ва мо онро бу ту вахий ва ба Иброхим ва Мусо ва Ийсо сифориш намудаем ( ба хаммайи онон сифориш кардаемки ) дини аллохро побаржо дорид ва дар он тафрақа накунид ва ихтилоф наварзид . Ин чизики шумо мушриконро бидон мехонид бар мушрикон сахт гирон меояд. Худованд харкиро бихохад барои ин дин бармегузинад ва харки ба суйи он баргардад ,бидон рохнамудиш мегардонад.

Муслим ва Бухорий хам ривоят кардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда астки : мо пайғамбарон фарзанди ек хонуводаем ,дини хаммайи мо еки аст.

Ба хамин далил астки аллох жалла жалалаху дар ин оя мефармояд :

: أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ (شوری/۱۳)،

Динро барпо дорид , ва дар он дучори чанд дастаги ва тафриқа нашавид.Яъни ғафлат аз паёми тамоми пайғамбарон ва нуқтаи муштарак хаммайи онхо ё хамон ( куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ) омили тафриқа аст.Омили тафриқа инжост.Аллохи мутаол хаммайи муслиминро ба вахдат хавли михвари куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ва пархез аз тафриқа даъват мекунад,хар чанд секуляристхо аз ин кори муслимин хушишон наёяд ва сахтишон биёяд.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(7-қисмат)

Хамин оёт ва оёти мушобех ба мо мегуяндки дини ислом рисолати барои хаммайи замонхо ва хаммайи наслхо буда , ва барнома ва қонуниш махсуси ек дўврайи муайян ,ё макони хосси ,ё насли мушаххаси набуда ; балки бо мохияти собит ,рисолати хаммайи пайғамбарон ва мушмули хаммайи наслхо ,замонхо ва маконхо буда аст.

Дини ислом , бар хилофи дини секуляризм ,тўлид шудайи табақа ё нажод ва миллати хосси нест. Зойидайи афкори ноқис ва ру ба такомил ва насаби башар нестки имруз чизиро дуруст бидонад ва фардо чизи дигариро ,ё тобе хавойи нафсоний нестки имруз чизиро бихохад ва фардо чизи дигариро .Барои хамин тобеъ ин тағйир ва тахаввулот нист. Тўлид шудайи инсон ва табақайи нестки дар хўвзайи табақоти худиш онро дуруст карда бошад ё нажоди хосси нест ё миллати хосси нест ва дар жихати таъмини манофеъи табақа ва қишри хосси хам нест. Фахм ва даъват ба суйи дини ислом хам дар ихтикори табақайи хосси набуда аст. Дини ислом бо омадани охарин фристодаш то рузи қиёмат ,барнома ,қонун ва хидояти аллохи мутаол барои хаммайи мардум ва рахмати аллох бар бандахояш мебошад. Аллохи мутаол мефармояд :

وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ(انبیاء/۱۰۷)،

( эй пайғамбар!) мо туро жуз ба унвони рахмат барои жахониён нафристодаем .

تبَارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعَالَمِینَ نَذِیرًا (فرقان/۱)،

Валмақом ва жовид каси астки фурқон ( яъни жудо созандайи хақ аз ботил ) яъни қуръонро бар бандайи худ ( Мухаммад ) нозил карда аст ,то инки жахониёнро (бидон ) бим дихад.

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ (یوسف/۱۰۴)،

Қуръон жуз панд ва андурзи барои хаммайи жахониён нест.

قُلْ یَاأَیُّهَاالنَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعًا(اعراف/۱۵۸)،

Эй пайғамбар ! ( ба мардум ) бигу : ман фристодайи худо ба суйи хаммайи шумо хастам .

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам идома дихандайи хамон занжири торихий дини ислом ва охарин халқайи он ва рохматул лилаъламин ва фристодайи аллох барои хаммайи инсонхо аъом аз араб ,турк ,форс ,курд ,балуж ,хўроми , ва соири забонхо ва нажодхо ,сиёх ва сафид ,зард ва сурх то рузи қиёмат аст.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(6-қисмат)

Мумкин аст хаммайи мо шанида бошемки муридони дини секуляризм , бо қиёси тағйир ва тахаввулоти дини секуляризм бо дини ислом , ( чун тағйир ва тахаввулот дар дини секуляризм хийли зиёд аст ) онхо мехоханд бо хамин қиёси тағйир ва тахаввулот ба дини ислом нигох кунанд ва мегуянд : дини исломи мо масалан 1400 сол пеш аст? Ва ингуна мехоханд ин шубхаро тарвиж дихандки ,хамчунонки дини секуляризм дар тули торих мутаносиб бо ақли башарий тағйир карда , ва руз ба руз пешрафт карда то ба имруз расида , ва хатто мегуянд : имруз хам дар холи тағйир аст ва мумкин аст чизики ба дарди имрузи мо бухурад фардо хушимон наёяд ва онро рад кунем ва чизи дигариро жойи он бугузорем . Тобеъи хавойи нафс аст хар чи дилишон хост. Пас ,дини ислом хам хамин тури аст ва тобеъ хавойи нафс ва хавохишхойи инсоний аст ва ин дин хам моли 1400 сол пеш аст, он хам моли хамон макон ва хамон миллат ва барои замонхо ва маконхойи дигар ва миллатхойи дигар ба дард намехурад.

Ин шубахоти астки мо ба каррот аз секуляристхойи бумий ва хатто жахоний шанидаем дар мовриди хамон дини исломики гуфтем дини тамоми пайғамбарон буда то замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам расида склети он хамон ла илаха ( куфр ба тоғут ) , ва иллаллох ( иймон ва ибодат барои аллох ) будаки мо қисмати ибодат барои аллох  онро хар руз дар ” ийяка наъбуду ва ийяка настаъин ” баён мекунем.

Иштибох мекунанд девонахо ( и секуляр ).дин аз замони одам ба ин тараф хамин буда ,шариатхойи он бо хам фарқ карда ,набояд бигуянд моли 1400 сол пеш аст бояд онро ба пайғамбарони қаблий баргардонанд. Ақлишон дар хамин хад аст вақти ба онхо мегуянд жохил ва нафахм ,хамин аст бар асоси зон ва гумон сухбат мекунанд.

Дар жавоби ин хам,лозим аст гуфта шавадки аллохи мутаол хч умматиро дар хеч замон ва макони бидуни рохнамо рахо накарда ва мефармояд :

وَ لَقَدْ بَعَثْنا فی‏ کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوت‏ (نحل/36)،

Мо дар миёни хар миллати пайғамбариро фристодаем ( ва мухтавойи даъват хаммайи пайғамбарон ин буда аст )ки худоро бипарастид ва аз тоғут дури кунид.

إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلاَّ خَلا فیها نَذیر(فاطر/24)،

Хеч миллати ( аз умматхойи пешин ) хам нубуда ,илло инки бим дихандайи ба миёнишон фристода шуда аст.

ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا (مؤمنون/44)،

Сипас пайғамбарони худро еки пас аз дигари ( ба суйи ақвомишон ) равона кардем.

(идома дорад……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(5-қисмат)

Дарборайи сифориши Иброхим ва Яъқуб алайхумассалом ба фарзандонишон гуфта :

«وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیَعْقُوبُ یَا بَنِیَّ إِنَّ اللهَ اصْطَفَى لَکُمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ» (بقره/۱۳۲)،

Ва Иброхим фарзандони худро ба ин ойин сифориш кард , ва Яъқуб ( навайи у нез чанин кард ,хар кадом ба фарзандони хувиш гуфтанд 🙂 эй фарзандони ман ! Худованд дини ( тўвхиди ислом ) ро барои шумо баргузида аст . ( пас ба мо қовл бидихидки ек лахза хам аз он дури накунид ) ва намирид жузъи инки мусалмон бошид.Яъни бо  мусалмон будан бимирид.

Юсуф алайхиссалом дуо кард ва гуфт :

«تَوَفَّنِی مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ» (یوسف/۱۰۱)،

(Юсуф ру ба худо кард ва гуфт 🙂 парвардигоро ! маро мусалмон бимирон ва ба солихон мулхақ гардон .

Мусо алайхиссалом хам гуфт :

«وَقَالَ مُوسَى یَا قَوْمِ إِنْ کُنْتُمْ آَمَنْتُمْ بِاللهِ فَعَلَیْهِ تَوَکَّلُوا إِنْ کُنْتُمْ مُسْلِمِینَ» (یونس/۸۴)

Мусо ( барои дилдори ва ташжиъи мўъминон ) гуфт : эй қовми ман ! агар воқеан ба худо иймон дорид бар у таваккул кунид ( ва бояд ба у таваккул кунид ) агар  мусалмон хастид.

Жодугарони фиръавн хам замоники ба Мусо иймон оварданд гуфтанд:

:«رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِینَ» (اعراف/۱۲۶)،

Парвардигоро ! сабри азим ба мо мархамат фармо ва моро мусалмон бимирон .

Сулаймон алайхиссалом хитоб ба Билқис малакайи Яман ва мардумиш невишт ва гуфт:

«أَلَّا تَعْلُوا عَلَیَّ وَأْتُونِی مُسْلِمِینَ» (نمل/۳۱)

Барои ин ( номаро фристодам ) то бартари жавъий дар баробари ман накунид, ва таслим шуда ба суйи ман ойид.

Хаворийюни Ийсо алайхиссалом ба у гуфтанд:

آَمَنَّا بِاللهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ» (آل‌عمران/۵۲)،

(мо ) бу у иймон овардаем ; ва( ту нез) гувох бошки мо мусалмон хастем .

Ин далоил ровшан аст ,хамчунонки ” дини ислом ” рисолати хаммайи пайғамбарон буда ,номи ” мусалмон ” хам барои тамоми дўврахойи торихи башарият ба пейравони дини ислом дода шуда аст.Агар дар тамоми қуръон жустажу кунид ғейри аз каламайи “мусалмон ” хеч исм ва расми дигари барои пейравони дини ислом маърифий нашуда аст. Ин исми астки аллохи мутаол барои мо интихоб карда ; ин хам дини астки то рузи қиёмат барои мо нозил шуда аст.

(идома дорад………)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(4-қисмат)

Масалан пейравони одам бигуянд мо одамий хастем , ё пейравони Идрис бигуянд Идрисий , ё пейравони Нух бигуянд Нухий , ё пейравони Худ бигуянд Худий , ё пейравони Солих бигуянд Солихий ва ба хамин тартиб пейравони Иброхим –Иброхимий ,Исмоил – Исмоилий ,Лут –Лутий ,Исхоқ –Исхоқий ,Яъқуб –Яъқубий ,Юсуф- Юсуфий ,Шуъайб – Шуъайбий ,Айюб –Айюбий , Мусо –Мусовий ,Довуд –Довудий ,Сулаймон –Сулаймоний ,Илёс –Илёсий ба хамин тартиб Алясаий ,Юнусий ,Зулкуфлий ,Закариёий , Яхёий , Ийсаий , ва Мухаммадий.

Оё мо чанин номхойиро дар қуръон ё суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дидаем?Агар на , пас исми касоники исломро пазирофтанд чист ? Ва аллохи мутаол чи исмиро  бароишон интихоб карда аст?Аллохи мутаол мефамояд:

:«مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلَكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ»،

Яъни саййидино Иброхим на секулярист буд ( мушрикин ) на яхудий ва насроний ,балки  ” мусалмон ” буд. Аллохи мутаол барои пейравони дини ислом аз оғози пейдоиш то рузи қиёмат фақат ек исмро интихоб карда ,онхам ” мусалмон ” аст. Ин исми астки аллох мутаол барои касоники  ла илаха иллаллох  яъни куфр ба тоғут ва ибодатро мухтасси аллох қарор медиханд ба ин усул таслим шуданд исми онхоро мусалмон гузошта аст :

 هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِن قَبْلُ وَفِی هَذَا(حج/78)،

Аллохи матаол шуморо қаблан ( дар китобхойи пешин ) ва дар ин ( дар охарин китобики қуръон ном дорад ) мусалмон номида аст.

Хохарон ва бародарони мусалмон ! Диққат кунид ин исмро аллохи мутаол барои тамоми пейравони дини ислом дар торихи башарият интихоб карда ,алъон хам исми мо хамин аст .Агар исми замин ,осмон ,дарё , кух , бод ,хуршид ,ва мохро наметавонем аваз кунемки , амри барои аваз кардан ё накардан онхам аз тарафи холиқи он надорем .Ба хамин тартибки дуст надори ба кух бигуйи дарё ,ё ба осмон бигуйи кух ,ба хамин тартиб хам ба хеч важх ижоза надори исмироки аллохи мутаол дар тули торихи башарият барот интихоб кардаро тағйир бидихи .Исми руйи кухро ту гузошти ва ле ин исмро аллохи мутаол барот  интихоб карда аст.Бибин пайғамбар чигуна худишонро дар торих маърифий мекунанд:

Нух алайхиссалом гуфт :

«وَأُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ المُسْلِمِینَ» (یونس/۷۲)،

Ва ба ман дастур дода шуда астки аз зумрайи муслимин бошам.

Иброхим ва Исмоил – алайхумуссолату вассалам – гуфтанд :

«رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَکَ» (بقره/۱۲۸)،

Эй парвардигири мо ! чанон кунки мо ду нафар мухлис ва мунқоди (фармони ) ту  ва мусалмон бошем , ва аз фарзандони мо миллат ва жамоати падид овардки мусалмон ва таслими ( фармони ) ту бошанд.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(3-қисмат)

Дар тули торих,хар касики таслими ин ду асл ( ла илаха – куфр ба тоғут ва иллаллох –иймон ба аллох ) аз коноли пайғамбари он аср шуда ,дубора бояд таъкид шавад ,таслим шудан ба ин ду асл бояд аз коноли пайғамбари он аср ё ба таъбири дигар охарин пайғамбар бошад;дар ин сурат ,чанин шахси вориди доираи дини ислом шуда ва дар дунё исломи у пазирофта мешавад ,ва инки дар қалби ин шахс чи мегузорад,рост ва дуруғ қалбиш ба худо ва рузи қиёмат бармегардад ва дар дунё дар доираи дини ислом қарор гирифта аст ва мо чизи аз қалбиш намедонем.

Алъон бояд мутаважжих шуда бошидки, он исломи сода ,ровшан ва қобили фахм кадом астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар арзи камтар аз чанд дақиқа ба шахс мерасонад? Ва шахси макаллафи бо хар мезони аз савод ё дар хар радайи синники қарор дошт ё онро қабул ё раддиш мекард .Аммо имруза даххо китоб дар мовриди анвоъ ва ақсоми тўвхид невиштанд ва солхойи сол дар донишгох дарси тўвхид ва даъват мехонанд ва хатто даражайи лисонс ,фовқи лисонс ва докторо хам барояш дар назар гирифтанд аммо , боз чизи тўлид мешавадки дар нихоят ,дар хидмати тоғутхо қарор мегирад .Ин хамон чизи астки мо дар тўлидоти донишгоххойи чун донишгоххойи оли саъуд,зайтун ,алазхар ва аксари мадориси диний фирақи маъруф ба ахли суннат дидаем.

Дар хар сурат: то алъон мутаважжих шудемки дини ислом чист ?Аммо боисти инро хам бидонемки аллох мутаол барои чанин ашхосики вориди дини у шуданд чи исмиро интихоб карда?Алъон мо хар гурух ва даста ,ва хатто хар фан ва херфаироки мебинем дорои тоблу ва исми астки сохибони он хизб ,гурух ,даста ва фан барои худишон интихоб карданд,мисли : нажжорхо ,тарошкорхо ,руфтагархо, ронандахо,муаллимхо пизишкон ва ………ё дар дини секуляризм хам хар каси барои худиш ек исм интихоб карда ,еки мегуяд секуляр либирал ,дигари мегуяд нацианал социалист ,еки мегуяд социал демокраси ,еки мегуяд морксисти лининист ё еки худишро тудайи ,кумала ,демократ ,порти ,екити ва ………меномад. Дар кул,мо барои хар баччаики ба дунё меояд ек исми интихоб мекунем ё хар колойики тўлид мешавад  барои он исмиро таъйин карданд. Холо ,аллохи мутаол барои пейравони ин дини вохидки онро ислом номида чи исмиро интихоб карда аст? Оё пейравони ин дини вохид дар хар дўврайи исми доштанд ?Оё мисли пейравони дини секуляризм аз усоми мухталиф бархурдор буданд? Чун медонем пейравони дини секуляризм хар ек ,исми доранд ва дар тули торих бо онки мохиятишон еки буда аммо ,асоми мухталиф доштанд.Қаблан дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ё дар адабиёти қуръоний ва фиқх ба онхо мегуем ” мушрикин “, аммо алъон ба онхо мегуем ” секулярист ” ,ба сурати ом дини онхоро чанин меномем фирқахойишон хам мухталиф буданд . Мазохибишон асоми мухталифи доштанд алъон хам хамин тури хастанд ва дар хар сарзамини даххо исм ,тахти ахзоби мухталиф доранд. Оё (дини ислом хам) ингуна аст ё мисли исмгузори руйи баччахо ,херфахо ,маконхо ,васоили тўлид шуда ва ………..аллохи мутаол ижоза дода худимон исми барои худимон интихоб кунем ?

(идома дорад……..

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(2-қисмат)  

Дар ин сурат ,ба кор бурдан адёни осмоний ниметавонад кори дурусти бошад ,балки дар нигариши қуръон танхо ек дини осмоний дорем ва тамоми пайғамбарон ,барои таблиғ ва расондани ек дин омадандки онхам “ислом ” астки , аллохи мутаол ба таъкид мефармоянд :

:”إنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام” و “وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَالْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ”.

Усули муштарак ва собитики тамоми пайғамбарон ,дар даъвати мурдум ба ин дини вохид ,аз он пейравий мекарданд ,ду асли сода аммо мухим бештар набудаки ,хар кас таслими ин ду асл ,аз коноли пайғамбар хамон дўвра мешуда ,дар доираи дини ислом қарор мегирифта аст. Аллохи мутаол дар мовриди ин ду асли муштарак мефармоянд :

وَلَقَد بَعَثنا في كُلِّ أُمَّةٍ رَسولًا أَنِ اعبُدُوا اللَّهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغوتَ (نحل/36)،

Мо ба миёни хар миллати пайғамбариро фристодаем ( ва мухтавойи даъват хаммайи пайғамбарон ин буда астки ) худоро бипарастид ва аз тоғут (шайтон ,бутон ,ситамгирон ва ғейрих ) дури кунид.

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ (انبياء/25)‏،

Мо пеш аз ту хеч пайғамбариро нафристодаем ,магар инки ба у вахий кардаемки маъбуди жуз ман нест ,пас фақат маро парастиш кунид.

Ба хамин далил ,худованд дар таъйиди ин мафхум мефармояд :

فَمَن يَكفُر بِالطّاغوتِ وَيُؤمِن بِاللَّهِ فَقَدِ استَمسَكَ بِالعُروَةِ الوُثقى لَاانفِصامَ لَها (بقره/256)،

Банобарин касики тоғутро инкор ва рад намояд ва аз он нофармоний кунад ва ба худо иймон биёварад ,ба мохкамтарин дастгира чанг зада ,аслан пора шудан надорад.

Ва росулуллох саллоллоху алайхи васаллам хам дар ибтидойи даъвати худ, аввалин чизики ба мухотибин ба унвони рисолатиш мегуфт ( қабли аз нозил шудани ахкоми ижроий жомеъа ) хамин ду аслро барои мардум баён мекарданд ва мефармуд:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ، قُولُوا: لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ تُفْلِحُوا؛

Ба хамин содаги.

Пас ислом дар маъни ом ва фарогири он ,яъни :

ла илаха – куфр ба тоғут ,яъни рад кардан ва зери по гузоштан тамоми барномахо,қавонин ва роххойики бар халофи қонуни шариати аллох бошанд.

1. Иймон ба аллох ,яъни хамон тааххудики мо дар намоз медихем :
2. « ‏إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‏»

Бар асоси ин тааххуд ,тамоми умури ибодийи худро,хамчунин кор ,зиндаги ,хонувода ,хукумат ,қонун ,омузиш ва парваришу хамма чизи худро ба аллох меспори.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(1- Қисмат)
Бисмиллахир рохманир рохим.
“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч кас наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч кас наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нtстки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.
Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух .
Бародарон ва хохароники се дарси гузаштаро дунбол карданд ва медонанд дин яъни чи ? Ва мафохим ва маъонийи чохоргонайи онро ёд гирифтанд ва илова бар он ,шинохти дурусти аз масалайи жохилият ва бахусус амри мухимми куфр ба тоғут доранд ,дар дарси имруз бароишон бисёр сахл ва осон хохад буд.

Дар хамин ибтидойи амр бояд ин нуқтаро хидмати бародарон ва хохарони мусалмон ёд овари кунам хамчунинки дар дарси аввал ишора кардаем , дар нигариши қуръон ду дин бештар вужуд надорад: ё дини ислом ё дини мушрикин ,ва аллохи мутаол хар жо исми мушрикинро дар каломи худ оварда ,манзуриш куффори ғейри ахли китоб хастанд.Яъни ба забони содатар ва имрузин , мо ду дин бештар надорем ,ё дини ислом аст ( бо шариатхойи мухталифи он ) ё дини секуляризм ( он хам бо садхо мазхаб ва фирқайи мухталиф ).
(идома дорад……)