Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(66- қисмат)
Илова бар ин росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الدِّينِ ظَاهِرِينَ، لَعَدُوِّهِمْ قَاهِرِينَ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ [1]
Хамиша тоифайи аз уммати ман бар ин дин вужуд дорандки “ зохир ва ошкор” хастанд ва бар душманон қохир ва пируз хастанд, мухолифишон наметавонанд ба онхо зарар бирасонанд”. Хамчунин мефармоянд:
« لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِى يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ».[2]
Хамиша гурухи аз уммати ман дар рохи хақ жанги мусаллахона мекунанд, ва то қиёмат пируз хоханд буд.
Инхоки тахти ановини чун:
«عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي»، « أُمَّةٌ مِنْ أُمَّتِي» و«طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي»
Аз онхо ёд шуда аст возих ва ровшан астки дар дохили уммати вохид таъриф шуданд, яъни уммати вохид вужуд дорад ва инон дар дохили ин уммати вохид дорои ин мушаххасот хастанд. Масалан тоифа ва гурухи аз ин уммати вохид хастанд, ё то рузи қиёмат аз миёни ин уммати вохид зохир ва ошкор ва шинохта шуда барои хаммайи мардум хастанд, ё мушаххаса ва вижаги ва сифати боризи ин гурух дар дохили ин уммат то рузи қиёмат ин астки қитол мекунанд ва жанги мусаллахона мекунанд:
« يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ »، « يُقَاتِلُونَ مِنْ نَاوَاهُمْ»، « يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ ».
Диққат кунид, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз каламаи “ жиход” истефода накарда аст,балки каламаи “ қитол” ро мутаносиб бо оёт ба кор гирифта то мовриди суъистефодайи уламоъи суъ варрувайбиза ва мунофиқин қарор нагирад, ё вижагийи дигари ин тоифайи мовжуд дар уммати вохид ин астки мухолифини онон наметавонанд ба онон зарари бирасонанд ва ононро аз бейн бибаранд
«لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ»
Чун замонат шудаки инон то рузи қиёмат вужуд хоханд дошт:
يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ.
Ва жолибтар инки, хамма, чи мусалмон ва чи ғейри мусалмон ононро метавонанд ташхис бидиханд,
ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ .
Хуб холо ек суъол пеш меояд ва он инки агар ин уммати вохид ва жамоати вохид аз бейн биравад ва умматхойи мутаъаддид ва жамоатхойи мутаъаддид ва рангоранг жойишро бигиранд оё боз мо метавонем ба хамин содаги ин тоифаро ташхис бидихем? Мушаххас аст на. Ин тоифа қатъан то рузи қиёмат вужуд дорад аммо инки дар миёни инхамма гурух ва хизб ва жамоат ва умматхойи кучак ва мутафарриқ мусаллах кудом еки аст ғейри қобили ташхис аст. Чун хар кудом худишро ин тоифа медонад ва мардум хам худишонро дар миёни даххо ва балки садхо гурухи мусаллах ва муддаъий саргардон мебинанд. Танхо дар шимоли Сурия болойи 800 гурухи мусаллах ва муддаъий вужуд дошт. Дар ин сурат ба ин натижа мерасемки агар ин уммат хам аз бейн биравад ва умматхойи кучак ва мутафарриқ ва мутаъаддиди жойи ин уммати вохидаро бигирад боз ин тоифа вужуд доранд, аммо гум хастанд, ва мо намедонем кудом екишон хастанд, ва бояд дубора уммат ташкил бишавад то боз шинохта бишаванд. Танзо чизики медонем ин астки хар каси ба хотири ислом межангад жузъ ин фирқа ва тоифайи мансура ва нажот ёфта аст.
Дар чанин зуруфики пеш меояд шайтон ба уламоъи суъ варрувайбиза ва мунофиқин вахий мекунад:
وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نِبِيٍّ عَدُوّاً شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً(انعام/ 112)
Шубха парокани мекунандки холоки уммати вохида ва жамоати вохида ва амир ва рахбари вохиди муслимин аз бейн рафта аст пас жиход ва қитол хам тамом шуда аст:
: فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ * وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُواْ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ (انعام/ 113)
Пас бигузор дуруғхо ба хам бофанд, то дилхойи касоники ба охират ақида надоранд бидон ( музахрафот) героиш ёбад, ва аз он рози ва бидон хушнуд гарданд, ва муртакиби хар чизи шавандки мехоханд.
(идома дорад……..)
[1]مسند احمد:22320
[2]صحیح مسلم: 156
