Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(23- қисмат)
мегуянд дуруғ аст) инхо ба зуди( натижа шумкори худро) хоханд фахмид
. إِذِ الْأَغْلَالُ فِی أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ یُسْحَبُونَ
Он замоники ғулхо ва занжирхо дар гардан доранд ва руйи замин кашида мешаванд.
. فِی الْحَمِیمِ ثُمَّ فِی النَّارِ یُسْجَرُونَ
Дар оби бисёр доғ барафрухта ва сипас дар оташ тофта мегарданд.
.«یُسْجَرُونَ»
Тамоми вужудишон пур аз оташ мегардад. Барафрухта ва тофта мешаванд……..
ذَلِکُم بِمَا کُنتُمْ تَفْرَحُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَبِمَا کُنتُمْ تَمْرَحُونَ
Ин (азобики дар он хастид) ба сабаби шодмонихойи нопасанд ва бежойи астки дар замин мекардид ва нез ба сабаби нозишхо ва ( адо ва атворхойи сармастонайи ) астки анжом медодид.
. ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَکَبِّرِینَ .
(ба кофарон дастур дода мешавад) аз дархойи жаханнам дохил шавид ва жовдона дар онжо бимонид. Жойгохи мутакаббирон чи бад жойгохи аст. ( ғофир 69-76 )
- Намунайи дигар аз шодийхойи мамнуъ аз назари мухтаво, шод шудани жомеъайи куффор ба он илми ночизи астки дорандки бо ин илми ночиз дар баробари қонуни шариати аллох меистанд ва хатто онро ночиз ва кўхна ва ба дарди имруз нахур ва ғейрих медонанд:
فَلَمَّا جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَرِحُوا بِمَا عِندَهُم مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون (غافر/83)
“хенгомики росулони онхо бо далоили ровшан ба суроғи онон омаданд ба маълумотики худ доштанд хушхол буданд ( ва ғейри онро хеч мешуморданд) ва ле ончиро ( азоб) ба масхара мегирифтанд бар онхо фуруд омад”.
2-мисоли дигар аз шодийхойи мамнуъ аз назари мухтаво, шодий аз руйи такаббур ба хотири дил бастан ба дунё ва сирвати зиёд аст.
Аллох таоло мефармояд:
: اللّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقَدِرُ وَفَرِحُواْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ مَتَاعٌ (رعد/26)
Аллох ризқ ва рузиро барои хар касики бихохад фаровон ва фаррох мегардонад, ва онро барои хар касики бихохад кам ва танг менамояд. ( кофарон) ба зиндагийи дунё шод ва хушнуданд, ва зиндагийи дунё хам дар баробари охират, колойи ночизи пеш нест.
Холо аллох таоло ин дил бастан ба дунё ва шодий нобажоро мисли хийли аз сифоти дигар аз сифоти куффор медонад ва чанин шодийро дуст надорад. Хамонтурики қовми Қорун ба у мегуянд:
لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ (قصص/76)
( мағрурона) шодмони макунки, худо( чанин) шодмононро дуст намедорад.
Чиро дуст надорад? Чун аввалан хадаф ризояти аллох ва бехишт аст на ин зиндагийи чанд руза, сониян дилбастани ба дунё ва вобаста шудан ба он худиш еки аз авомили ба вужуд омадани ғам ва андух аст, ва табиий астки ин ғам ва андух бо “ ихдал хуснаяйн” – ё шодийи дар дунё ё шодийи дар қиёмат – созгор нест,ва хукми самро барои ин ду шодий дорад.
(идома дорад……..)