Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(65- қисмат)
Чиро бояд мушрикин ва секуляристхо ба унвони душманони аслиймонки шаб ва руз доранд бо мо межанганд ва аслан стротежик ва забони гуфтагушон хам танхо жанг ва қитол астро рахо кунем:
« وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا. (بقره/217)»
Ва бичасбем ба яхуд ва насоройики “ хам акнун ва дар вазъи мовжуд” бо инхамма фирқа хеч кудомишон ек кишвар бар асоси ақоиди насроният ё яхудият надоранд. Ин секуляристхо хастандки аз фирқахойи аз насроният ва яхудият ва хазорон мусалмонзодайи ханафий ва шофеъий ва шиъа ва моликий ва ханбалий ва салафий ва ғейрих ба унвони ек абзор истефода мекунанд ва доранд бо хаминхо бар алайхи мужохидин ва ахли қибла межанганд. Магар намебинид?
Мебинид аммо дорид бо адабиёти уламойи қуруни 11 то 15 насроний ва уламойи он дўврайи ислом ва жангхойи салибий сухбат мекунид на бо адабиёти алъон. Шумо моли алъон нести ва алъонро дарк намекунид ва ба дарди алъон намехурид, моли қуруни гузашта хастид. Шумо мехохид бо адабиётики хосси насронийхо он хам дар жангхойи салибий буда ба жанг бо мушрикин ё секуляристхо биравид. Ва ривоятхойики дар мовриди насронийхо хастро бар мушрикин татбиқ бидихид. Ин яъни адами шинохти мафохим ва адами шинохти вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи муслимин.
- Шумо то чи хадди фишорхойи иқтисодийро дар ин хукуматхойи ба истелох бадили исломитон тахаммул мекунид? Магар намебинид кишвархойики ба назари шумо кофар хастанд дар чи рифохи зиндагий мекунанд? Магар фақр аз бейн рафтан шодий намешавад ва сирват боиси ба вужуд омадани шодий нест?
То хадди шаъби Аби Толибки муслимини садрил ислом барои хифзи ақоид ва бовархойишон тахаммул кардан мо хам иншааллох тахаммул хохем кард.
Мо мебинемки бар асари чаповули соири сарзаминхо, куффори секуляри жахоний чигуна зиндагий мекунанд? Инро хамма мебинем ва ин бартари нест. Дар мовриди қисмати севум суъолитон хам бояд арз кунамки мо мувофиқи фақр ва гурснагий нестем балки аз бейн рафтани фақр ва гурснагий ва аз бейн рафтани тарс ва ноамний ва овардани сирий ва амниятро муқаддамоти лозим ибодоти комили аллох барои аксарияти қотиъи инсонхо медонем.
.« فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» (قریش/1-4)
Умар ибни Хаттоб хенгоми волий кардани ибни Ос, аз у пурсид: агар дузди пешит омад чи мекуни? Гуфт дастишро қатъ мекунам. Гуфт: ман хам агар гурснайи пешам биёд, дасти туро қатъ мекунам!
Мо харгиз ва тахти хеч шароити фақрро таъйид накарда ва намекунем.
الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُکُم بِالْفَحْشَاء وَاللّهُ یَعِدُکُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ (بقره/268)
Шайтон шуморо ваъда фақр ва тахидасти медихад ва ба анжоми гунох шуморо дастур медихад, ва ле худованд ба шумо ваъда омурзиши хувиш ва фузуни ( неъмат) медихад. Ва худованд( фазл ва мархаматиш) васиъ ( ва аз хамма чиз) огох аст.
Аммо чанин холати изтирорий, мо шодийхойи кучак ва гузароро ба рохати фидойи шодийхойи бузург ва мондагор мекунем, агар гир кунем қатъан оники бехтар аст интихобиш мекунем, ва дар вазъи мовжуд баъди аз иймон хеч чизи болотар аз хифзи хукуматхойи бадили изтирорийи исломий вужуд надорадки мўъмининро ба шодийи мовриди пасанди аллох наздик кунад.
(идома дорад……..)