Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(18- қисмат)
Дар инжо муслимин, амали худро на бар асоси илм ва огохий ва таъйиди онон тавассути марожеъи зи салох, балки танхо бар асоси шойеъот қарор доданд, ва бо зиндагишон ба ин шойеъот эътимод карданд.
Дар ин сурат метавон гуфт хар сухани ва хабарики тавассути марожеъи зи салох таъйид ва тасдиқ нашавад шойеъаст. Ва дар хар сурат мо шейеъотро ба марожеъи зи салох хар амри иржоъ медихем. Дар масоили хонуводаги ба маржаъи зи салохи хонувода ва дар масоили омузиший ва иқтисодий ва низомий ва бехдоштий ва дипломосийи хорижий ва ғейрих хам ба маржаъи зи салохи хамон синф мурожаъа мекунем.
Дар ин сурат хар касики бархалофи раъйи ин марожеъи зи салохки хаммагий зери мажмуъахойи “ се абзор” хастанд хабар ё суханиро бишнавад шак накунадки бо шойеъа ва бухтони рубару шуда астки агар онро мунтақил кунад мужрими шариати аллох ва муслимин фаолият мекунад.
Пас шойеъа то замоники тавассути марожеъи зи салох баррасий ва полуфта ва мовриди таъйид қарор нагирифта мисли тухмат ва бухтони ошкор аст:
: وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَا أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ ( نور/16)
Чиро намебоисти вақтики онро мешанидид, мегуфтид: шойистайи мо нестки забон бадин тухмат боз кунем, субханаллох! Ин бухтони бузурги аст!
Хамчунин аллох таоло мефармояд:
«وَ الَّذینَ یُؤْذُونَ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا، فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتانًا وَ إِثْمًا مُبینًا» (احزاب/58)
Ва касоники мардон ва занони мўъминро – бидуни инки кори карда бошанд ва гунохи дошта бошанд- озор мерасонанд, муртакиби дуруғи зиштий ва гунохи ошкори шуданд ва бори бухтон ва гунохи ошкориро ба душ кашиданд.
Дар ин сурат шахсики ин шойеъот ва бухтонхоро дар мовриди мардон ва занони мўъмин нашр дода ва наметавонад онхоро тибқи завобити шаръий собит кунад гунохкори астки назди аллох таоло ба унвони дуруғгу шинохта мешавад:
فَأُوْلَئِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ (سوره / 13)
Ва инон қабли аз қиёмат дар хамин дунё хам мутаносиб бо шойеъа ва тухматики пахш карданд ва натавонистанд онро бо чохор шохиди мовриди таъйиди шариат собит кунанд, мустахаққи жарима ва шаллоқ ва таъзир мешаванд. Ба унвони мисол дар мовриди пахши шойеъа дар мовриди занони мўъмина:
: فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً (نور/4)
Бадишон хаштод тозиёна бизанид. Ин ашхос илова бар ин тозиёнахо эътибори ижтимоийи худро хам аз даст медиханд ва дигар шаходат ва гувохи аз онхо пазирофта намешавад ва ба унвони шахси фосиқ дар жомеъа шинохта мешаванд.
Ба хамин далил будки сахобайи бузургвори чун “ Абу Дардо” мегуяд: агар шахси ба мусалмони тухмат занад ва суханиро ба дуруғ алайхи у шойе кунад сазовор аст, худованд дар рузи қиёмат уро барои хамиша азоб кунад то ончиро гуфта собит кунад..[1]
Аллох таоло ба сурати тахдид омиз дар мовриди ин интиқол дихандагони шойеъот ва коргарони бемузди “ мусалласи дуруғсоз” бо шарти бисёр сангин ва вахшатнок моро насихат мекунадки:
: يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ( نور/ 17)
Худован насихатитон мекунад, инки агар мўъмин хастид,накунад харгиз чанин кориро такрор кунид.
Дар инжо аллох мутаол иймонро ба адами пейравий аз дуруғхойи “ мусалласи дуруғсоз” ва адами интиқоли ин дуруғхо гира мезанад ва дар жойи дигари табаъият аз ин дуруғхоро табаъият аз шайтон медонад. Ин оя дар мовриди инсонхойи дурусткор ва солих ва таъйиди шудайи, чун асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нозил шуда астки дар чунон жойгохи қарор доштандки медонем.
Оё жойгохи ту назди аллох таоло болотар аз жойгохи ин бузургворон астки бидуни тарс ва афсари гусихта шойеъоти “ мусалласи дуруғсоз” ро мунтақил мекуни? Оё хозири ба хамин содагий иймонитро аз даст бидихи ва ру қиёмати худит шарт бандий ва қимор куни…..?
Нуктайи мухим дигарики дар мовриди шойеъа метавон ба он ишора кард ин астки шойеъа ба рохати табдил ба ширки тафарруқ мешавад: чигуна?
Онхоики шойеъотро қабул карданд дар баробари онхоики қабул накарданд қарор мегиранд ва ба хамин содагий шикофи дар сафи вохиди онхо дуруст мешавадки агар зуд дармон нашавад муқаддамоти ширки тафарруқро фарохам мекунад ва хатто мунтахий ба ширки тафарруқ хам мешавад.
Намунайи машхурики корбурди шойеъотро дар мубтало кардани муслимин ба парокандагийи сафи вохидро нишон медихад жанги ухуд аст. Дар жанги ухуд: шойеъот ва дуруғхойи душман мабний бар кушта шудани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар дилхойи бисёри аз мусалмонон асар гузошт, ва бисёри аз онхо бо шанидани ин хабари ногувор натавонистанд худро контрол кунанд ва по ба фарор гузоштанд.[2].
Дар хар сурат пароканда шудан ва бархам хурдани суфуфи муслимин еки аз ахдофи мухимми жанги равонийи “ мусалласи дуруғсоз” ва табаъият аз шайтон дар ин замина аст, ва фарқи надорад чи каси муртакиби ин журм шуда бошад, аллох таоло мефармояд:
: إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ، إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ (آل عمران/ 155)
Ононки дар рузи руёруйи ду гурух ( мусалмонон ва кофарон дар жанги ухуд) фарор карданд, бегумон шайтон ба сабаби порайи аз ончи анжом доданд ононро ба лағзиш андохт.
Тамоми ин мушкилот ва мусибатхо аз самароти амалиёти равонийи душман ва офоти забон ва сахл ингорийи муслимин нисбат ба хабаргирий ва хабардехий аз манобеъи мовриди таъйиди “ се абзор” аст.
(идома дорад……..)
[1] به روایت ابوالشیخ در «التوبیخ و التنبیه»، شماره ی (130) و اسناد آن حسن است.
[2] زادالمعاد ۳/ ۱۹۲ و صفحات بعدی. و لباب الأخیار فی سیره المختار ص/ ۶۴٫