Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(139- қисм)
2-Салом. Мана шунча салафий гурухлар ва хизблар мавжуд ва уларни аксари ё бир- бирлари билан лафзий жанг қилиш билан машғул ёки ўзаро қуролли жанг қилишяпган,бу хақида сизнинг назарингиз қандай? Уларни хар бири ўзини хақ ва бошқаларни гумрох, дейди, энди бизлар мана бу дасталарни қайси бирига эргашишга буюрилганмиз?
Сизга шуни айтмоқчиманки, аллох таоло шундай мархамат қилган:
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(آل-عمران/132)
Аллох ва пайғамбарга итоат қилингиз. Шояд аллохнинг рахматига мушарраф бўлсангиз.
Аллох ва росулига итоат қилиш бўйича жуда кўп оятлар мавжуд, энди бу ерда шундай бир савол туғилади, энди мана бу итоат қилишни қандай абзорлар орқали аллох таоло амр қилган шевага кўра амалга оширса бўлади? Аллох таолони ўзи мархамат қилади:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا(نساء/59)
Эй мўъминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган (яъни мусулмон) хокимларга бўйинсунингиз! Бордию бирон нарса хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарга қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.
Яъни аллохга ва пайғамбарига улил амр ва мутахассислар шўросини канали орқали итоат қилиниши керак, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганлар:
Яхудийлар 71 фирқага тақсим бўлишади ва насоролар хам 72 фирқага тақсим бўлишади ва мени умматим эса 73 фирқага тақсим бўлади, уларнинг бир фирқасидан бошқа хаммалари оловдадурлар.
قالوا:مَنْ هی یَا رَسُولَ اللَّهِ،
шунда айтишди: эй росули худо улар қандай кишилар?
قَالَ هی الْجَمَاعَة،
айтишдики: улар бир жамоатдир ва бошқа бир ривоятда аввалгисини тафсир қилиб мархамат қиладиларки: улар мен ва асхобларим тутган нарсани махкам ушлаган кишилардир.
росулуллох саллаллоху алахйи васалламни асхоблари хам албатта жамоатга тобеъ бўлишган ва ахли тафарруқ бўлишмаган, шу сабабли хам аллох таоло бизларни уларга эхсон билан эргашишга буюради:
«وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِینَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ » (توبه 100).
Улар шундай кишиларки, аллох таоло бизларни уларга эхсон билан эргашишга даъват қилгандир. Мана бу холатда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, аллох таоло бизларни ўзига ва росулига ва улил амр шўросига итоат қилишга даъват қилган, мана бу шўро вохид умматни вужудга келтиради ва ўзини вохид ижмоъси билан вохид жамоатни дунёга келтиради ва унинг барча лойихалари “уч абзорни” бири орқали амалга оширилади. Яъни мана бу вохид уммат ва жамоат шундай шўро орқали вужудга келадики, бу шўро “уч абзордан” бирига кўра ё нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки исломий изтирорий бадал хукумат ёки мужохидларнинг шўросини вохид мажлисига кўра вужудга келган бўлиши керак.
Энди вохид улил амр шўроси ва вохид уммат ва вохид жамоат ана бу “уч абзорни” қулагани сабабли ўртадан кетган пайтида, бизларни мана бу сахих йўлга даъват қилган хар қандай олим киши, бизларнинг ўтган асрлардаги тўғри ишни қилган аждодларимиз ёки араб тили билан айтганда салафи солихлардан хисобланишади, энди мана бу солих шахс Рай ахлидан бўлмиш имоми Ханафий бўладими ёки имоми Ахмад ибни Ханбалга ўхшаган ахли хадис ва Рай ахлидан қочиб юрган шахс бўладими, буни фарқи йўқ. Мана бу кишилар ва имоми Жаъфар Содиқ ва имоми Молик ва имоми Шофеъий ва бошқа юзлаб аиммалар каби буюк шахсларни хаммаси бизларнинг солих ва тўғри иш қилган аждодларимиз саналишади.
Аммо мана бу кўз- қарашни қарама- қаршисида ўзларини бу умматнинг салафи- солихларига эргашувчилар деб биладиган баъзи бир бародарларимиз хаёлпарастликка берилиб кетишган, чунки улар умматнинг ўтмишдаги солих кишиларига эхсон билан эргашишни ўрнига оли саъуд уламоларининг андишаларини махкам ушлаб олишган, улар оли саъуднинг охирги 2-3 аср мобайнидаги “наждиятига” жиддий ва чегараланган холда ёпишиб олишганки, мана бу фикрий чизиқдан бошқа хеч нарсага сабр – тоқат қилишмайди ва улар истелохлар,бидъатли усуллар,фуруъларга ўзларини шунчалик ғарқ қилиб олишганки, агар уларни қўллари бир жойда баланд келадиган бўлса, ўзларини усулларига мухолиф бўлган ахли қиблани хеч қайси бирини қабул қилишмайди.
Бизларнинг мана бу тор назарли биродарларимиз агар қўллари баланд келмайдиган жойда бошқа мусулмонларнинг қўл остида жойлашиб қолган бўлсалар, қудратни қўлга киритишлари билан ички жангларни бошлаб юборишади, улар хатто иккита бидъий истелох бўйича ўзлари билан хамфикр бўлмаган наждийларга хам сабр -тоқат қилишмайди. Ўзларини салафий деб биладиган мана бу наждийларни орасидаги тақсимотлар ва ана ўшанча қуролли хизблар ва уларни ўртасидаги ички жанглар яшириб ўтирадиган нарса эмас, улар вужудга келтирилган бепоя ва асоссиз истелохлардан фойдаланган холда бир-бирларини гумрох,адашган ва адаштирувчи деб тамға ёпиштиришади ва нихоятда осонлик билан бир-бирларини қонини,молини ўзлари учун халол қилиб олишади.
Шуниси қизиқки, мана бу биродарларимиз қаерга борсалар хам, мана бу бепоя ва асоссиз истелохларни ривожлантириш билан одамларни мужохидлардан жудо қилишади ва хатто одамларни ўртасида маданиятлашиб кетган асрлардан буён давом этаётган жиходни хам нобуд қилиб ташлашди, бунга чечендаги жиход энг яққол мисол бўлади. Албатта алжазоирдаги, ироқдаги, шомдаги жиходларни хам намуна сифатида келтириш мумкин.
(давоми бор………)