Еттинчи муқаддамот дарслари / шаръий манбаълардаги бидъатни мухтасар таниб олиш.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(6- қисм)
Мана бундай шахсларга ана бу ишларни ахли дейилади ва то вақтики улар ана бу ишларни ахли бўлар эканлар, бу жиноятлари сабабли қилган тавбалари қабул бўлмайди. Улар мусулмонларни ўринсиз такфир қилишдан қўлларини тортмас эканлар, бу борада қилган тавбалари қабул бўлмайди, улар маст қилувчи ичимликларни истемол қилишдан ўзларини тиймас эканлар, минг марта тавба қилдим десалар хам, бу борада уларни тавбалари қабул қилинмайди, биринчи бўлиб улар қилаётган жиноятларини тарк қилишлари лозим,ана бундан сўнг бу борада уларни қилган тавбаси қабул бўлади, модомики улар бу гунохларни давом эттирар эканлар бу ўринларда қилган тавбалари қабул қилинмайди.
Бундан ташқари росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бундай жиноятчилар ва хатто бу жиноятчилар бидъатларини, жиноятларини давом эттиришлари учун уларга панох берадиган, хамда уларга ёрдам берадиган кимсалар борасида мархамат қиладиларки:
«مَن احدَثَ فِیهَا او آوی مُحدثا فَعَلَیه لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَةِ و النَّاسِ اجْمَعِینَ»،
Бидъатни йўлга қўйган ва бидъатчиларга панох берган кимсага аллохни ва фаришталарни ва барча инсонларни лаънати бўлсин. [1]
Мана бундай холатда, имоми Молик рохимахуллохни сўзига кўра кимки исломда яхши бидъат бор ,деб иддао қилса, албатта у Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам ўзларини рисолатларига хиёнат қилибди,деб иддао қилган бўлади, у киши қуйидаги оятни истидлол қилиб мархамат қиладиларки: [2]
«الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإسْلامَ دِينًا»(مائده/3)،
Бугун сизларга динингизни комил қилдим, неъматимни бенуқсон,тўкис қилиб бердим ва сизлар учун (фақат) исломни дин қилиб танладим. Имоми Молик сўзларида давом этиб айтадилар: демак, ўша замонда дин бўлмаган нарсаларни хаммаси бугунги кунда хам дин бўла олмайди.” [3]
Бундан ташқари исломда исломни ғайри ислом билан қилинган таркибини қабул қилинмайди:
«أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ» (زمر/3)،
шу сабабли хам, ислом дини бир кишининг аллохни шариатидаги қонун билан ахли бидъатни орасида ўртачилик қилишини қабул қилмайди ёки ўртача бўлишни, мўътадил бўлиш ё шунга ўхшаган бошқа нарсаларни, икки йўлни ўртасида харакат қилишни ва ўртада бир йўлни вужудга келтиришни қабул қилмайди.
Шахс ё очиқ ва ойдин аллохни шариатидаги қонунлар билан бирга бўлиши керак ёки ахли фисқ ва бидъат билан бирга бўлиши керак. Бизлар шариатда рост билан ёлғонни аралашмасига эга эмасмиз, ёки тараф рост бўлади ё ёлғон. Рост билан ёлғонни ва хақ билан ботилни ўртасида харакат қилишлик айни нифоқни ўзи хисобланади. Шунинг учун хам, имоми Авзоий рохимахуллохга бир киши ахли суннат билан ахли бидъатни ўртасида ўртачилик қилмоқчи бўлаётгани хақида хабар беришган пайтида, у киши айтган эдилар: ” ундан эхтиёт бўлинглар”. Мана бу эхтиёт бўлишлик ички душманларга ёки ана ўша мунофиқ ва секулярзадаларга тегишли эканини хаммамиз яхши биламиз, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:
«هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ» (منافقون/4)،
Улар душмандурлар. Бас, улардан эхтиёт бўлинг! Уларни аллох лаънатлагай! Қандай адашмоқдалар-а!
Бу дин комил бўлган ва унга бир нарсани қўшишни кераги йўқ, у то қиёмат кунигача башариятни хаммаси учун етарли ва муносибдур, чунки хотамул анбиё бўлмиш пайғамбар хам то қиёмат кунигача хамма одамлар учун юборилган ва у кишининг мана бу қонунлари хам қиёмат кунигача хамма учун муносиб ва комил қилинган, уни бошқа қонунга ё бошқа программага эхтиёжи йўқ, агар бири киши “огохона ва хеч қандай шаръий узрсиз” бидъатни йўлига қадам қўйса, хақиқатда у шу ўринда бидъатни аллох ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўрнига ўзига пешво қилиб олган бўлади ва у аллохни шариатидаги қонунларни, аллох ва росулини дастурини бир четга суриб қўйган, хамда янги бидъат қонунини ва дастурини уни ўрнига қўйиб олган, мана бундай жиноятни аллох таоло харгиз кечирмайди ва шахсни қилган жиноятига яраша жазолайди.
Аммо “мавжуд вазиятда” мусулмонларнинг кундалик, биринчи даражали эхтиёжларига муносиб холда, албатта басират билан даъват қилишдан ва мусулмонларга росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига кўра яхшилик қилишдан ташқари, фосиқ ва иймони ноқис мусулмонларнинг иймонини андозаси, даражаси билан ўзимизни машғул қилишлик ва ахли бидъатнинг хатоларини пайдо қилиш, хамда уларнинг жаханнам ахли эканини ва уларни жаханнам оловида қанчалик чуқурроқ ботиб кетишларини исбот қилиш учун харакат қилишлик, бу кўпроқ
«أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ»
ни ва мусулмонларнинг бугунги кундаги мавжуд вазиятини, эхтиёжларини, ишларининг даражасини тушуниб етган кишиларни эмас, балки бемор ва тафрақа солувчи кимсаларни ,душманни, уламойи суъ варрувайбизани ишидур.
Мана бу ахли бидъат, хар қандай холатда хам мусулмон жомеъани жумласидан хисобланади ва бизларни уларга нисбатан вазифаларимиз бор, бу нарсаларни бизларнинг жуда кўп биродарларимиз ва опа-сингилларимиз унутиб қўйишган. Барча бидъатларни, амалий ва рафторий фасодларни нобуд қилиш учун хозирги пайтдаги бизларнинг энг катта вазифамиз, улил амр шўросини йўлига кўра вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилишга харакат қилишдан иборат, чунки фақат ва фақат уни воситасида “уч абзор” вужудга келади.
Бу бизларнинг асосий вазифамиз, бу бизларнинг асосий ва биринчи даражали вазифамиз хисобланади, агар бу вазифани амалга оширилса, бошқа минглаб булғанишлар нобуд бўлиб кетади, худди шунга ўхшаб нубувват манхажига асосланган исломий хилофатни қўлдан бой берилгандан сўнг, мусулмонларга минглаб булғанишлар, фасодлар келиб қўшилди, энди исломий изтирорий бадал хукуматни хам қўлдан бой берилгандан сўнг эса, диёрларда ана бу булғанишлар янада кўпайди, исломий шўронинг вохид мажлиси хам қўлдан кетгач эса, ана ўша булғанишлар янада кўпайиб кетди.
Мана бу булғанишларни йўқотиш учун хозирги пайтдаги асосий ва биринчи даражали вазифамиз, “уч абзордан” бирини ташкил қилишдан иборат. Ўзининг вохид ижмоъси билан қозилик ролини бажарадиган вохид умматни ва вохид улил амр шўросини ташкил қилиш керак , уни хукми энг охирги хукм саналади, уни ижмоъси энг охирги хукмдир ва у ўзини ана ўша вохид ижмоъси билан вохид жамоатни вужудга келтиради ва хозирги кунда биз кўриб турган тарқоқ умматлар ва тарқоқ жамоатлар хам ўртадан йўқотилади.
(давоми бор……..)
[1]– بخاری و مسلم و دیگران آن را روایت کردهاند و حدیث متواتر و عام است؛ فتح الباری، ج ۱۳، ص ۲۸۱
[2]– نَقَلَ ذَلِكَ الْعَلَّامَةُ الشَّاطِبِيُّ فِي عِدَّةِ مَوَاضِعَ مِنْ كِتَابِ الِاعْتِصَامِ، ص 167، ج 1و 198، ج 2
[3]– الاعتصام ـ للشاطبى، ج 1، ص 49؛الإحكام في أصول الأحكام لابن حزم الأندلسي، ج 6، ص 791