Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(8-қисмат)
Секуляристхойи қурайш замоники ин андоза қотиъияти росулуллох саллаллоху алайхи васалламро мушохада намуданд ба тури комил ноумид нашуданд, балки бо ками ақабнишиний ва танозул, аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хостандки баъзи аз қавонин ва дастуротики оварда астро таъдил кунад ва гуфтанд:
« … ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ…»
Қуръони жуз ин қуръон биёвар ё хамин қуръонро тағйир биде.
Аммо боз ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармон мерасадки бо қотиъият дар жавобишон бигуядки:
«قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ» (یونس/ 15)
Бигу: маро нарасадки худсорона ва ба мейли худ онро тағйир дихам. Ман жуз ба дунболи чизи намеравам ва жуз чизиро намегуямки бар ман вахий гардад. Агар аз фармони парвардигорам тахаттий кунам, аз азоби рузи бузурги метарсам.
Куффори секуляри ( мушрик) ахли созиш ва мудохина бо шариатгароён хастанд:
و َدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ( قلم /9)
Ишон дуст медорандки нармиш ва созиш нишон дихи, то онон хам нармиш ва созиш кунанд.
Ахли тўвхид набояд бо онхо созиш кунанд. Аллох таоло қотиъона ба тамоми инс ва жин фахмонидки тағйир ва табдил ва кам ва зиёд кардани қонун ва хукми аллох ва тағйир дар рафтори ақидатийи муслимин хостайи секуляристхост, аммо анжоми ин кор, хориж аз қаламруйи ихтиёроти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва соири бандагон аст, ва харгуна тахриф ва аваз намудани қонуни шариати аллох ва дастуроти дин ва созгор кардани шариати аллох бо хостахойи секуляристхо ва соири куффор гунохи нобахшуданий ва дар пей дорандайи азоби ухравий аст, ва хеч кас, хатто пайғамбар, дар сурати сарпичий аз фармонхойи худо аз азоби ухравий дар амон нестанд.
Секуляристхо чунончи ба Абу Толиб гуфта буданд хозир буданд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро ба унвони хокими худ қарор диханд. Яъни масалайи намояндагий ва узвият дар порламони дорун надва ва ё додани масулияти идорий ва визорати он замон мисли хижобат ( калиддорийи каъба) ,ливоъ ( парчамдорий дар жангхо) , рифодат ( пазироий аз хужжож) ва сиқоят ( об додан ба хужжож) ва ғейрих матрах набуд балки рахбариятро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сифориш доданд ба шартики ё ек сол бар асоси қавонини онхо амал кунад ва соли хам бар асоси қавонини шариати аллох ё инки баъзи аз қавонини шариати аллохро ижро накунад ва чизхойи дигариро ба жойи онхо қарор дихад. Аммо аллох таоло бо тахдид ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً *
Наздик буд кофарон( бо нейрангхойи гуногун) туро аз ( хукм) ончи ба ту вахий кардам мунсариф гардонанд то жуз қуръонро ба мо нисбат дихи, ва он гох туро ба дусти гиранд
وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً *
Агар мо туро устувор ва побаржойи ( бар хақ) намедоштем, дур набудки ба миқдори ночиз ва андаки бидонон бигаройи
إِذاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا(اسراء / 73-75)
Ва ( ва агар чанин мекарди) дар ин сурат азоби дунё ва азоби охират ( ту) ро чандин баробар ( месохтем ва ) ба ту мечошондем. Сипас дар баробари мо ёр ва ёвари намеёфти ( то азоби моро аз ту ба дур дорад)……
(идома дорад……..)