Дарси панжум муқаддамотий / душманшиносийи шаръий (5) даража бандийи шаръийи душманон.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
Бисмиллах валхамдулиллах.
(1-қисмат)
“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч кас наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч кас наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи ба жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”
“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.
” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”
“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.
Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.
Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
Имруз ва дар идомаи дарсхои муқаддамотимон , аз дарси панжум дар мовриди душман шиносий шаръий мерасем ба бахши панжуми ин дарски ба даража банди душманони мепардоземки дар чохор бахши гузашта онхоро ба тафсил тўвзих додем.
Дар дарси шиносоий мушрикин ё хамин секуляристхои имрузин тўвзих додемки секуляристхо бо куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб мутафовут хастанд ва хар ек аз инхо қавонини хосси худишонро доранд, ва хамчунин арз кардемки мажмуъайи мушрикин ё секуляристхо хам екдаст нестанд, аммо хаммаи онхо ин амр бо хам муштарак хастандки қонун набояд қонуни шариати аллох бошад.
Онхо қабул намекунандки қонунгузорий аз инсон гирифта бишавад ва тамоман дар ихтиёри аллох гузошта шавад, барои хамин , руйи муборазаи бо қавонини шариати аллох бо хам муттахид буданд, ва алъон хам бо диктотури хашн, тамомият хох, берахм ва созмон ёфтаи мусаллахики ба рох андохтанд, дар мубораза бо қавонини шариати аллох бо хам муттахид хастанд ва бо шадидтарин важх мумкин ба қалъи ва қамхи харгуна тахаррукики бихохад қонуни шариати аллохро ижро кунад машғул хастанд.
Аллох таоло дар тақсим бандики дар душманшиносий ва даража банди душманон ироя медихад ин секуляристхоро ба хамрохи яхудиён, душманони шимора ек муслимин мешносанд, ва насороро бо далоилики меоварад дар даражоти пойинтар қарор дода аст ва мефармоянд :
فرمایند :لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ قَالُوَاْ إِنَّا نَصَارَى (مائده /۸۲)
( эй пайғамбар !) хохи дидки душмантарин мардум барои мўъминон, яхудиён ва мушриконанд, ( диққат кунид бародарон : яхудиён ва мушриконанд ) ва мехохид дидки мехрабонтарин мардум барои мўъминон, касонияндки худро насроний меноманд.
Дар инжо, яхуд ва мушрикин дар радифи душмани шумораи ек боқий мемонанд, хамин мушрикин ва секуляристхо дар хамон дўвра Маккий хам душмани шумора ек муслимин буданд ва дар дўвра Маданий ва касби қудрат ва хукумат тавассути муслимин хам боз душмани шумора ек буданд, ва бо тасвиби қуръон то рузи қиёмат душмани шумора ек муслимин боқий мемонанд, ва танхо мовқеият ва мезони қудрати муслимин ва равиши бархурди онхостки таъйин мекунад хам пеймон бошанд ё душмани жангий. Чун ба сурати умум ва куллий ва бидуни дар назар гирифтани истисноот то рузи қиёмат дипломосий ва забони гуфтагуйи секуляристхо бо муслимин забони жанг ва аслахаст то замоники муслимин даст аз он 4 мафхум ва маъни ва мухтавойи дин бикашандки қудрат ва хокимият, қонун ва шариат, итоат пазирий аз ин қонун ва хукумат ва дар нихоят мужозот ва подош бар мабнойи ин қонун ва шариат астки аз қонун ва шариати аллох мунбаъис мешавад.
وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ .
Инхо то замоники мо тобеъ хукумат ва қонун ва системи мужозот ва подоши онхо нашавем ва аз онхо итоат накунем бо мо хоханд жангид. Замоники даст аз қудрати хукумати исломий ва қонуни шариати аллох ва итоат кардан аз қонуни шариати аллох ва мужозот ва подош додан бар асоси қонуни шариати аллох кашидем онвақт астки даст аз жанг бо мо мекашанд. Чун моро чизи мисли худишон карданд ва тобеъи хукумат ва қонуни худишон карданд ва ек исломи ту холи бароимон жо гузоштанд.
(идома дорад……..)