Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(65- қисмат)
Холо агар каси ин масирро биравад аллох таоло ба у ваъдайи хидоят ва рохёбийи ба тамоми роххойи мунтахий ба аллохро дода аст:
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (عنکبوت/69)
Касоники дар рохи мо жиход кунанд, ононро дар роххойи мунтахийи ба худ рохнамуд мекунем.
Ва агар уммат ва жамоат даст аз қитол ва жиход бикашанд аллох таоло хори ва заллатро бар онон хоким мекунад то замоники дубора ба жиход баргарданд:
إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ، وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ، وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ، وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ، سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ[1]
Замоники ба сурати айний муомала кардид ва думи говхоро гирифта ( ба кишоварзи машғул шудид) ва ба кошт ва кор дилхуш намуда, ва жиходро тарк кардид, худованд зиллатро бар шумо чийра хохад кард, ва то замоники ба динитон бознагардид онро аз шумо барнамедорад” дар инжо бозгашт ба жиходро бозгашт ба дин маърифий мекунад, чун бидуни жиход замоники куффор бар муслимин хокимият пейдо мекунанд дини исломро ё мисли Андалус куллан аз муслимин мегиранд ё инки исломро аз он чохор мафхуми худиш тухий ва холий карданд, ва иники дар замони залилий ва тасаллути куффор доранд ғейри аз они астки бояд дошта бошанд.
Ба хамин далил росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди касики қасди мулхақ шудани ба корвони мужохидинро надошта бошад – то монеъи ворид шудани ин азоб ва залилий бар муслимин бишавад ё муслиминро аз чанин азоб ва зиллати нажот бидихад – хукми нифоқ дода аст ва мефармояд:
مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ “[2]
Касики бимирад ва ғазза ва жанги мусаллахона накунад ва дар бораи жанги мусаллахона бо худ замзама накарда бошад ( дар дил қасди онро надошта бошад) бар шохайи аз нифоқ мурда аст” чун танхо мунофиқин ва секулярзадахо дар миёни муслимин хастандки ба тухий шудани дин аз мафохими чохоргонайи он рози хастанд ва залилий мўъмининро мехоханд ва бо бахонахойи авомфарибона аз жангидан дар рохи дин тифра мераванд.
Холо дар миёни ин умматики ташкил шуда аст росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд он даста ва тоифайи бархақ хастандки дар баробари ин тахожумоти мусаллахонайи секуляристхо маши мусаллахонаро интихоб мекунанд ва мефармояд:
«لَا تَزَالُ عِصَابَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى أَمْرِ اللَّهِ قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى تَأْتِيَهُمْ السَّاعَةُ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ».[3]
Хамиша гурухи аз уммати ман барои барпо кардани фармони аллох ба қитол мепардозанд, бар душманонишон пируз хастанд, мухолифонишон наметавонанд ба онон зарари бирасонанд; то инки қиёмат барпо мешавад ва онон дар ин хол хастанд.
Дар инжо дигари фармони жанги хамишаги то рузи қиёмат бар алайхи секуляристхо, ва тахкими қонуни шариати аллох бар онон омада аст ва тамом шудани нест. Барои хамин аст замоники шахси меояд хидмати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва мегуяд:
: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْخَيْلَ قَدْ سُيِّبَتُ وَوُضِعَ السِّلَاحُ، وَزَعَمَ أَقْوَامٌ أَنْ لَا قِتَالَ، وَأَنْ قَدْ وَضَعَتِ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا …
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар жавоб мефармояд:
كَذَبُوا، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، وَإِنَّهُ لَا تَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أَمَةٌ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ، يَزِيغُ اللَّهُ قُلُوبَ قَوْمٍ يَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ، يُقَاتِلُونَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ[4]
“Дуруғ гуфтан, алъон вақти жанг омада аст ва хамиша аз уммати ман ; уммати, дар рохи худо қитол мекунанд, мухолифишон наметавонанд ба онон зарари бирасонанд, ва худованд қулуби қовмиро мунхариф мегардонад ва аз онон рузишон медихад, ва пейваста мубориза мекунанд то инки қиёмат фаро мерасад”.
Хамчунин: Салама мегуяд: назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шахси гуфт хамоноки ман асб ва силохи жангро гузоштам ва жанг бир сангини худро гузошт. Гуфтам: дигар жанг тамом шуд, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
:” الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، يَزْيِغُ اللهُ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، فَيُقَاتِلُونَهُمْ، وَيَرْزُقُهُمُ اللهُ مِنْهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ[5]
Балки алъон вақти жанг омада аст, хамиша тоифайи аз уммати ман бар мардум “ зохир ва ошкор “ хастанд ва худованд қулуби ақвомиро мунхариф мегардонанд ва бо онхо межанганд ва аз онхо рузишон медихад то инки амри худо меояд ва онхо бар он хастанд”.
(идома дорад……..)
[1]رواه أحمد (4987) وأبو داود (3462) وصححه الألباني في صحيح أبي داود .
[2]صحيح مسلم 3533
[3]مسلم:3550
[4]سنن کبری نسائی: 8712
[5]مسند احمد:16935
