Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(103- қисмат)
Нуктайи дигарики мумкин аст иддайи аз бародарони номезон ва номутаодили моро аз пейвастан ба шўрохойи бузургтар манъ кунад нодида гирифтани амал, ва таъкиди сирфи онхо бар гуфтори мурдагони шўройи мухолиф, ё хатто бар гуфтори зиндахойи онхостки дар шароити хос онхам барои мовқеиятхойи хос гуфта шуда ё мумкин аст далили дигари дошта бошадки мо надонем.
Агар ба унвони мисол ба корномайи яхуд дар қуръон нигох кунем ва агар ба сейри тадрижий бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин душмани шумора ек нигох кунем, ё агар ба корномайи сиёхи мунофиқин диққат кунем ва равиши росулуллох саллаллоху алайхи васалламро бо онхо баррасий кунем,мебинем қоидайи куллий илова бар ақида ва гуфтор “ амали” онхо буд, ин дар мовриди куффори ошкор ва пинхони дохилий аст, дар мовриди ек шўройи мужохидини мўъмини ахли қибла чист?
Имруза ва дар ин холати изтирорийки барои хаммайи муслимин пеш омада аст иддайи ровшанфикрномойи дарсхонда ва мардумони дунболаруйи шабакахойи мохвораий, ва иддайи аз бародарони номутаодил ва номезони худимон хам танхо гуфтор ва харфхоро меъёр қарор доданд. Мегуянд фалон фард ё жамоат ва хизб ва мазхаб бад аст. Бипурси чиро? Мегуянд: магар надидики дар фалон китобишон дар фалон қарн чи гуфтанд? Магар нашаниди чи гуфт? Магар нахонди чи невишта буд? Ва хеч узри барои мусалмон дар ин холати изтирорий қоил нестанд. Дар холики мумкин аст ба унвони мисол хийли аз ин гуфторхо ва сухбатхо тавассути касони чун Наъим ибни Масъуд розиаллоху анху гуфта шавадки атрофиёни онхо дар холати жанги ахзоб қарор гирифта бошанд, ё мумкин аст ба даххо далили дигар бошадки мо иттилоъ надошта бошем.
Дар ин бурхаки душманони мо миллиярдхо доллор барои жанги равоний ва сард ва нарм бар алайхи мо харж мекунанд, ижоди жанги равоний мо бар алайхи онхо наметавонад ажиб бошад; ажиб ин астки ек мусалмон надонадки чиро росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба Наъим ибни Масъуд розиаллоху анху фармуд:
:«الْحَرْبُ خُدْعَةٌ»
Жанг фариб аст ва агар мусалмони аз он истефода кард зуд ба анвоъи барчасбхо муттахам бишавад.
Қоида ин астки бар асоси
«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»
Мо ба дур аз тамоми беморихойики мумкин аст дар қазоват ва ё дар нишон додани рох пеш биёяд, манобеъи шаръиймонро бар фахми шўройи зи салохимон ироя медихем, агар шахс дар қазоватхояш иштибох кунад раъйи вохиди шўро метавонад онро баргардонад аммо агар ин шўройи кучак худиш дучори иштибох бишавад онвақт астки ё даржо мезанад ё ба ақаб бармегардад ё жаниники қарор аст ба такомулиш бирасадро сиқт мекунанд ва ба тадриж коркарди шаръийи худишонро аз даст медиханд. Аксари иштибохоти шўрохойи кучак хам ба беморихойи кибр ва табъият аз хавохойи нафсоний ва адами дарки марохили рушд ва такомул ва марги мутаъаддиди шўрохо бармегардад.
Меъёри санжиши мо мезони рағбати онхо дар наздик шудан ба ташкили шўрохойи бузургтар ва ташкили хукумати мужрийи қавонини шариати аллох, ё дур шудан аз сафи вохиди астки аллох ба он рози астро дар мубориза чироғи рохи худ қарор медихем, ва тамоми жамоатхоро дар мезони наздик ё дур шудан аз ташкили жамоати муттахид ва муваххидики худо онхоро дуст дорад:
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ.
Бо хамин меъёри собит мегуемки ин шахс ё жамоат ё шўро дар масири сахих қарор дорад ё на ва масирро дорад иштибох меравад? Ё хатто бо таважжух ба ек ояйи қабли аз ин метавонем бигуемки ин гурух ва жамоат дар иддаояш ростгуйе ё жузъви онхойи астки дигаронро ба вахдат даъват мекунанд аммо худишон масири тафарруқ ва залилийро мераванд ва жузви онони хастандки аллох таоло дар мовридишон мефармоянд:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ.
Эй касоники иймон овардаид чиро чизи мегуйидки анжом намедихид?
Яъни инхо ба хар андоза дар масири такомули худ аз фард ба жамоат ва шўройи кучак ва аз жамоат ва шўройи кучак ба шўрохойи бузургтар ва жамоатхойи бузургтар ва дар нихоят ба самти мажлиси шўройи мужохидин ё хукумат ва шўройи вохид ва жамоати вохид ва уммати вохид ба сурати ғейри мунқотиъ ба пеш бираванд онхоро муфид барои хадаф медонем ва ростгуйи дар иддаохойишон медонем, ва хар чанд аъмолишонро аз ин масир мунхариф бидонем, онхоро музирри барои хадаф қаламдод мекунем ва мегуем инон ба хадафимон садама мезананд ва дар масири тафарруқ ва хадар додани энержийи муслимин ва саргардон кардани муслимин хастанд ва илова бар ин суханонишон бо кордоришон мухолиф аст ва намешавад ба суханонишон эътимод кард.
(идома дорад……..)