Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(73- қисм)
Хўп, мана бу шаръий кўз- қараш билан хозирги мавжуд вазиятда, агарчи бизлар исломий изтирорий бадал хукуматга эга бўлсак хам ё бу неъматдан махрум бўлсак хам, ё мужохидлар шўросига эга бўлсак хам, хар икки холатда хам, мана бу икки абзорнинг хокимияти остидаги шўрони ичида, қимматли бир тарихий тажриба сифатида, амалий ахамият берилиши керак бўлган нуқталардан бири, ва бундан ташқари рахбариятни қўллаб-қувватлашни ёнида учталик абзорларни йўли орқали онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг муқаддамотлари ва олди эхтиёжларидан бири сифатида “шўровий иродани” таъминлаш лавозимларидан бири хисобланган нарса, ўзларининг шахсий ишлари бўйича исломий тафсирлар ва мазхабларнинг “гурухни ичидаги истиқлоли” бўлади.
Вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни қўлга киритишгунича, мусулмонлар ўзларининг мазхабий,тафсирий йўлларида ўзлари чегараланган фикрий истиқлолга суянишлари, исломий харакатнинг мухим масалаларидан хисобланади. Исломий диндаги барча тафсирий ва фиқхий йўналишларнинг истиқлоли замонат қилинган пайтдагина, хар қандай фирқа ва мазхаб ва гурух ё хизб,иттиход йўлида исломий тўфонли харакатга ёрдам беради ва аллохнинг ваъдалари рўёбга чиқиши ва нусрат,ғалаба нозил бўлишини тезлаштиради.
Шўрони чорчўпидаги фикрга эга бўлган истиқлол ва баёндаги озодлик ва “шўровий иродани” хифз қилишлик, хар бир исломий йўналишларнинг хурмат қилинадиган ва дахлсиз хаққи хисобланади, бунга тўсқинлик қилишга хеч кимнинг хаққи йўқ. Хар бир тафсир ўзини улушига кўра бошқа исломий тафсирларнинг истиқлолини хурмат қилиши, унинг вазифасидур. Шўрони чорчўпидаги фикрга эга бўлган истиқлолни ва баёндаги озодликни хурмат қилишлик, мусулмонларнинг бирдамлигидаги “шўровий иродани” муқаддам ва асосий шартларидан ва уларни ўртасидаги хамкорлик саналади, биродар тафсирларни орасидаги бирдамлик ва хамкорлик иши, шундай холатда хақиқатан ихтиёрий ,доимий ва самимий бўла оладики, унда барча тафсирлар ва мазхабий йўналишлар ўзаро бир-бирларининг истиқлолини риоят қилиши керак. Агар мана бу асосий аслни оёқ- ости қилинадиган бўлса, биродар тафсирларни ўртасида зиддиятли муаммолар вужудга келади. Натижада эса исломий харакатнинг “шўровий иродаси” ва бирдамлиги нобуд бўлади ва уч абзор ва уч канал хисобланмиш нубувват манхажига асосланган исломий хукуматдан ёки исломий изтирорий бадал хукуматдан ёки мужохидлар шўросининг мажлисидан бўлган олдинга сари харакат қилаётган исломий уйғониш харакатини йўлида жиддий мушкилотлар туғилади.
Хозирги бизлар яшаб турган йилларда ва бундан олдин ўтган бир неча йил мобайнида,ёки охирги ўтган асрда десак хам тўғри бўлади, исломий харакатларда исломий тафсирларни ўртасида мана бу аслни оёқ- ости қилинди. Шу сабабли хам исломий миллатлараро,хатто минтақавий харакатларда зиддиятли муаммолар зохир бўлди ва биродар фирқалар ва тафсирларнинг ўртасида бирдамликни рўёбга чиқариш йўлида жиддий тўсиқлар вужудга келди, “шўровий иродани” ва исломий изтирорий хукуматни ёки мужохидлар шўросини мажлисини каналлари ва абзорларини инкор қилиб бўлмайдиган ички ва ташқи хатарларни қаршисида заиф,нотавон ва хатто суст ва убухатсиз қилиб қўйди, хамда душманни мусулмонларни диёрларига нисбатан тажовузлари ва жиноятларини кенгайишига сабаб бўлди.
Учталик каналга нисбатан улкан душманларнинг баробаридаги йирик қудрат абзори сифатида эътиқодга эга бўлган исломий йўналишларни ва тафсирларни хаммаси, “шўровий иродани” онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг эхтиёжларидан бири сифатида хурмат қилишлари, хамда бунга қўшимча бир-бирларини ўзаро хурмат қилишлари шарт, ва мана бу йўналишда “хамма учун баробар хуқуқлар ўрнини” эгаллашлари керак, яъни улар ўзлари учун раво кўрган хақларни бошқа ахли қибла учун раво кўришлари лозим, хамма худди пўлатдан ясалган девор сингари баробар хуқуқ билан исломга ёрдам беришлари керак бўлади.
Бу ерда ана ўшанча фирқалар, тафсирлар, суннатий ва замонавий мазхаблар мавжуд бўлиши билан бирга, мусулмонларнинг ишлар ва рафторлар бўйича ягона йўлловчиси ислом эканини тушуниб еткан бўлсак керак. Ва мусулмонлар шўросини сиёсати хам ислом ахлоқини ишга солиш асосида, мана бу шўронинг фаолият майдонидаги хос шароитларини хам назарга олган холда танзим қилинган. Бизлар учун мана бундан бошқа идеология, кўз- қараш, рахбарий теория мавжуд эмас.
Шўронинг ахамияти ва шаръий уч абзордан бирини панохидаги “шўровий иродани” шаръий жойгохини тушуниб етган мўъминлар, бошқа тафсирлар ва биродар йўналишларга нисбатан хаддан ошган рафторларни қилишларига ва ўзларини тафсирларини ва фикрларини бошқа фирқаларга мажбурлаб юклашга хақлари йўқ ва бошқа тафсир ва йўналишларнинг тафсирларини,йўналишини босим остига олиш хуқуқига эга эмаслар , бошқачароқ қилиб айтганда уларнинг ички ишларига дахолат қила олишмайди, чунки уларнинг иродасига тобеъ эмаслар ва уларнинг хос тафсирларига эргашишмайди.
(давоми бор……..)
