Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(74- қисм)
Шундай эканига қарамасдан, мусулмонлар эга бўлган асрлар давомидаги тажрибаларга,бечорагарчиликларга эга бўлсакда, бугунги кунда хам мусулмонлар яшайдиган диёрлардаги баъзи исломий жамоатларни орасида жуда кўп нуқталарда, хануз шундай ходисалар содир бўладики, унда кўпчилик фирқалар ва тафсирлар ўзларининг ички тушунчаларини ва сиёсатларини бошқа тафсирлар ва йўналишларга мажбурлаб юклашни қасд қилишади ва уларга босим ўтказишади ва уларнинг шахсий ва якка холдаги ишларига хам дахолат қилишади. Нима учун? Чунки мана бу тафсирлар нихоятда жузъий бўлган ва ахли қибланинг хозирги кундаги муштарак масалаларига алоқаси бўлмаган уларнинг ички ва якка сиёсатларини қабул қилишни хохлашмайди.
Албатта бизларнинг мусулмон миллатимиз хам мана бу қоидадан мустасно эмаслар, улар хам аччиқ тажрибаларга эга. Аммо бизларнинг улил амр шўро томонга харакат қилаётган харакатимиз ва бизларнинг нубувват манхажига асосланган исломий хукумат сари харакатланаётган харакатимиз, уч абзор билан бирга “шўровий ирода”га ўхшаш онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг олди заминаларини риоят қилган холда, бутун жахон улил амр шўросини ташкил қилинишини ва вохид умматни хамда вохид жамоатни яна қайтадан вужудга келишини замонат қилади. Ва у фирқа ясовчи,фирқапараст ва вахдатни зидди бўлган унсурларни ортига яхшилаб тепди ва захарли,мувозанатсиз, меъзонсиз тафаккуротларни,андишаларни ўзидан узоқлаштирди ва бир четга улоқтириб ташлади. Чунки хозирги даврга келиб ўтмишдаги дахшатли ва аччиқ бир неча тажрибаларга эга бўлганимиз сабабли, исломий уйғониш харакати ва мусулмонларни шўроси учун бунга сабр-тоқат қилишлик жуда оғир нарса бўлиб қолган.
Турли-хил тафсирлар,мазхаблар, жамоатлар ва йўналишлар “уч абзорни” панохида муштарак холда, хаммани эътиборидаги мухим масалалар борасида, вохид шўрода келишувга эришишган муштарак хулосалар асосида қарор қабул қилишлари ва амал қилишлари керак. Фақат мана бу суратдагина ирода вахдатини ва амал вахдатини замонат қилса бўлади.
Шўрога тобеъ бўлган хар қандай жамоат ва гурух ва тафсирлар биродар йўналишларга нисбатан муносабатларида зехнигарликка мубтало бўлмасликлари ва ўзбошимчалик билан хукм қилмасликлари керак, бирор бир тафсир ўзининг шахсий иши бўйича уларнинг сўзларига қулоқ солмайдиган бўлса, у тафсирларнинг ислом динидаги бошқа таъвиллари, назарлари борасида олдиндан хукм чиқаришмасин,чунки бу ахли қибланинг “шўровий иродасига” зарба уради.
Шўрога тобеъ бўлган хар қандай жамоат ва гурух ва тафсир учун биродар тафсирларнинг рафтори ва ишлари масалан фақат уларнинг назари билан мувофиқ бўлмаганлиги сабабли, исломга зид деб талқин қилишлари жоиз эмас. Шунингдек шахсий ва жузъий масалаларни бир қисмида мустақил ўринни тутган биродар тафсирлар ва йўналишларга нисбатан хаво ва хавас юзасидан лақаб қўйишлари хам жоиз бўлмайди. Баъзилар эса вахдат талаб жараёни бўлмиш мусулмонларнинг шўровий харакатига, хамда баъзи тафсирларга хавориж, такфирий, рофизий, муржиъа, сўфийга ўхшаган ёрлиқларни ёпиштиришади, аммо буларни хаммаси бекорчи сўзлар холос. Олдинги душманларни даражаларга ажратиш дарсимизда уни иллати ва бу ёрлиқларнинг нима учун пайдо бўлганлиги хақида ишора қилиб ўтдик.
Мана бу холатда, вахдат сари харакат қилаётган ва шўроларни такомуллашиши сари харакат қилаётган бу харакат, исломнинг бутун жахон улил амр шўроси ва вохид ижмоъ ва вохид уммат ва вохид жамоат қатъий равишда фақатгина исломий изтирорий бадал хукуматнинг шаръий абзорини ё мужохидлар шўросининг мажлисидаги абзорини химояси остидаги “ислом” ва “шўровий ирода”ни дифоъ қилади. Шу йўлда биз мусулмонлар адашган кўз-қарашларга ва ранго-ранг назарларга қарши оёққа турдик ва уларга қарши жиход қилиб мубораза қиламиз.
Шўрога тобеъ бўлган хар қандай жамоат ва гурух ва тафсир хаддан ошириб юбормаслиги керак, улар ўзларини бажарадиган амалларни хаммасинигина тўғри деб санамасликлари, аммо бошқалар бажараётган амалларни эса нотўғри деб хисобламасликлари лозим. Муштарак амр учун жиход ва мубороза қилаётган мужохидларни ўртасида мана бундай нишона ва белгиларга тоқат қилинмайди. Бутун жахон мусулмонларининг хаммаларини йўлбошчиси қуръон ва сахих суннат ва бутун жахон вохид улил амр шўроси хисобланади.
Бунга қўшимча ривишда, исломда бутун жахон улил амр шўросини мавжуд эмаслиги сабабли ва мана бу шўродан келиб чиқадиган вохид ижмоъни йўқлиги сабабли, улар кам ё кўп миқдорда жузъий у ёки бу масалалар борасида турли-хил тафсирларга эга бўлишлари мумкин. Лекин бу борада хам бир-бирларига нисбатан хусни зон билан муносабатда бўлишлари ва масалаларни муштарак холда содиқона ўртага ташлашлари ва бирдамлик учун захмат чекиб харакат қилишлари лозим бўлади. Бундай рафтор аслида диний бир вазифа хисобланиб, барча мусулмонлар бир-бирларига нисбатан шаръий “уч абзорни” қўл остидаги “шўровий иродани” химоя қилиш учун уни риоят қилишлари зарур бўлади.
Бизлар хеч кимга тарафдорлик қилиш ниятида эмасмиз. Агар бир киши биздан кимни тарафидасиз, деб сўраса? Бунга жавобан айтамизки: биз исломни ўрнини ва исломий жиходни ўрнини ва шаръий уч абзорни каналидаги бутун жахон улил амр шўросини,вохид умматни, вохид жамоатни ташкил бўлиши сари қилинаётган харакатни тарафдоримиз ва бизлар шу нарсага ишонамизки, шўро ва “шўровий ирода”даги бир хил ва баробар бир сиёсат хеч қачон тушунчаларни ва тафсирларни хилма- хиллигини инкор қилмайди.
(давоми бор……….)
