Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(77- қисм)
Шубхасиз мана бу адашишларни,булғанишларни булоғини,манбаъсини икки жойдан излаш керак бўлади:
– Уларни бири мунофиқ ва секулярзадаларни орасида бўлиб, баъзи бир мусулмонлар хам бу билан булғанишган ва мана бу адашишларни ўзлари билан бирга олиб келишган.
– Иккинчиси ўзларининг хамрохларини ўртасида танқид усулини таълим беришни ва ўз-ўзини танқид қилишни маданиятлилаштириш бўйича жамоатлардаги шўроларини камчилигидур.
Мана шу кичик шўролар баъзи ўринларда жохил ахзоблар ва гурухларга ўхшаб мужохидлар ва муборизларнинг арзимас эътирозларига хам зўравонлик, қўрқитувчи, тахдидли равишлар билан жавоб беришган, оқибатда бу ишлар кўпинча мужохидларнинг кўнглини совуб кетишига, бир четга чиқиб олишига ёки тафарруққа, жудо бўлишга, назарни текширилишига, ёлғон чегараларни вужудга келишига, хамда ана ўша кичик шўроларнинг номуносиб намунага айланишига олиб келди ва нотўғри суннатларга пойдевор бўлишди, натижада “шўровий ирода”га ва бу минтақадаги шўрони хамма жараёнига, уни қўл остидаги мажмуъаларга жуда катта зарбалар урилди ва хатто мана бу шўролардан ташқаридаги мусулмонларни хам фожеъаларга дучор қилди ва нихоят ўзининг табиий ўсиши йўлида қадам ташлаб кетаётган ва келажакда қудратманд,кучли инсонга айланиши керак бўлган гўдакни нобуд қилишди.
Кичик жамоатлардаги шўрони камчилигига тегишли бўлган бошқа бир ўрин шуки, мана бу шўроларга ва “шўровий ирода”га ўзини тобеъ қилган мусулмон, аслида худди янги дунёга келган ва парваришга,эхтиёт қилишга, ўсиш ва ривожланиш асбобларини мухайё қилишга эхтиёжи бор, “ ўзига эътимод қилишга” ва касалликни, заифликни сабабларидан узоқлашишга мухтож бўлган ва натижада осойиш вазифаларига амал қилишга ниёзи бор гўдакка ўхшайди. “Ўзига эътимод қилиш” ақидадан кейинги рахбариятни барча шаклларида, танзимотда, амалда ва шўронинг қўл остидаги мажмуъаларда вахдатнинг энг катта омилларидан ва зохирий абзорларидан хисобланади.
Шўро вахдатни ва “шўровий ирода”ни хифз қилишлик ва уни сақлаб туриш учун уч абзордан бирини панохида керакли материалларни жиддий суратда мухайё қилиши лозим, амалий таълимотлар ва таълим бериш корхоналари орқали тажрибий холатда, вахдатни ва “шўровий ирода”ни хифз қилишнинг зарурлигига ўзини қўл остидаги мажмуъаларни тарғиб қилиши ва вахдатни, “шўровий ирода”ни хифз қилиш учун химоя қилувчи чораларга қўл уриши керак.
Сабиқунлар,рахбарлар ва турли-хил шўролар бугунги кунда бошқа даврларга қараганда шаръий уч абзорни панохидаги иттиходга,муштарак амалларга ва “шўровий ирода”га янада кўпроқ эхтиёжлари бор, шу нарсани уларга эслатиб ўтиш лозимки, янада кўпроқ тафарруққа, ахли қиблани ва уларни паймондошларини ўртасидаги бир неча дасталикка сабаб бўладиган улар томонидан амалга оширилган хар қандай камчиликлар, дархақиқат жохилият жибхасини мустахкамлаш билан бирга барча мусулмонларни заифлаштириб ташлайди.
Сабиқунлар, рахбарлар ва турли- хил шўролар шу нарсани унутмасликлари керакки, жохилий жамиятдаги ғолиб тафаккур ва маданият жохилиятга,нодонликка суянган, мубораза қилувчилар турли- хил йўллар орқали мана бу жохилиятни,нодонликни бир қисмини ўзлари билан бирга олиб келган бўлишлари мумкин, уларнинг кўпчилиги мана бу жохилий сифатларга эга бўлишлари хам аслида табиий бир холат, бундан хам кўра табиийроғи шуки, хатолар ва ақидавий,маданий нотўғри фикрлар, ақидавий ва фикрий сахих далилларни, хужжатларни ироя бериш орқали аста-секинлик билан узоқ муддат давомида бартараф қилинади. Мана бу жохилий сифатларни бартараф бўлиш муддати ва кофирларга,мунофиқларга,секулярзадаларга хос бўлган булғанишларнинг покланиш муддати, шахснинг ихлосига,садоқатига, даркига ва фахмига боғлиқ нарса.
Шунинг учун хам мана бу даста айтилган сифатлардан,булғанишлардан қутулиши учун замонга, даражама- даража мархалага ва ундан хам мухимроғи эса танқид қилиш ва исломий сахих ўзини танқид қилиш учун очиқ, озод, табиий фазога эхтиёжи бор. Чунки мана бу лойихани ва аниқ,мунсажим дастурни ижро қилмасдан, бу йўлни босиб ўтмасдан туриб, ёлғон жудо бўлишларни ва ғайри шаръий чегараларни йўқотиб бўлмайди ва натижада шаръий уч абзорни панохидаги ахли қибланинг “шўровий иродаси”га зарба урилади, чунки мана бундан бошқа холатда, тафарруқ учун нусха ёзишлик,
« فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ»،
муваффақиятсизликка,мусибатга,залилликка боис бўлади. Улар бизларнинг бемор, булғанган биродарларимиздурлар, уларни аста-секинлик билан ва тавхид,аллохни шариатидаги қонунлар, дилсўзлик билан режалаштирилган холда, “шўровий иродани” хифз қилган ва тафарруқдан пархез қилган суратда шаръий уч абзорни панохида дармон қилишимиз керак.
(давоми бор………)
