Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(27- қисмат)
Пас бояд хавосит бошад куффори жахоний ин хамма хазинайи муфт барои шабакахойи мохвораий ва фазойи мажозий ва ғейрих намекунанд ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи дохилий хам ин хамма хазинайи алакий намекунанд балки пушти ин миллиярдхо доллор ва дирхамики харж мекунанд ахдофиро дунбол мекунанд.
Агар шайтон ва ёронишро бо ек шабакайи мохвораий ба дохили хонат даъват кардаид бояд мунтазири самароти фожиа бори жанги нарм ва равонийи онхо дар қалб ва зохири худит ва хонувода ва мужтамаъит бошид.
Ин табиий астки хар чи бикори хамонро бардошт мекуни ва аллох таоло дар синайи ек мард ду то қалб қарор надодаки еки барои аллох таоло бошад ва дигари хам барои шайтон ва ёрониш.
مَّا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِّن قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ (احزاب/4)
Худованд ду дилро дар даруни марди қарор надода аст. Дар инжо лозим аст гуфта бишавадки хонимхо замоники хомила мешаванд мумкин аст ду то қалбро дар даруни худ дошта бошанд ба хамин далил дар оя исми мард оварда шудаки дар нафс будан бо зан ексон аст ва хукми оя шомили хар ду мешавад.
Дар ин мовриди хосси хабаргирий ва хабардехий мисли соири маворид аллох таоло моро ба табаъият аз дастури худиш фаро хонда ва шайтон ва ёрониш хам ба табаъият аз ахбор ва барнома ва дастуроти худишон. Холо шумо дастур хар кудомро анжом додид дар воқеъ хамонро ибодат кардаид. Аллох таоло мо ва шуморо ба ибодати худиш даъват мекунад ва мунхарифин нез ба ибодати шайтон ва худишон.
Шайтон ва ёрониш ба сабкхойи мухталифи аъмоли зидди исломийи фариб хурдахоро бо исмхойи фарибандайи ровшанфикрий ва ба руз будан ва мод ва озодийи шахсий ва озодийи баён ва модернита ва демокрасий ва баробарий ва соири шуорхойи масмум ва чанд пахлавий ба зохири зебо ва ранг омизий шуда дар ин масир ибодати худишон мекашонанд:
: « تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ »(نحل/63)
Ба худо сўганд! Мо ( пайғамбарони) ба суйи миллатхойи пеш аз ту фристодаем ва шайтон корхойи ( зишти) ишонро дар назаришон зийнат дод ва имруз шайтон сарпарасти ишон аст ва азоби дардноки доранд.
Ва ин занги хатари астки шояд битавонад хоби ошуфта жохилонро бипаронад. Адий ибни Хотам нақл мекунад: замоники вай салиби нуқраий дар гардан дошт росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин ояро хонд:
: اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ.(توبه/31)
Адий гуфт: ба пайғамбар гуфтамки онхо уламо ва рохбонишонро ибодат намекунанд. Пас росулуллох фармуд: на чанин астки ибодат накунанд балки онхо ончиро аз халол ва харом ( хуб ва бад, озод ва мамнуъ)ки ахбор ва рохбон тажвиз мекунанд онхо мепазиранд, гуфтам оре, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт: ва ибодати ахбор ва рохбони шумо хамин новъ аст ва то абад мафхуми “ ибодат” ро мушаххас ва доманайи онро таъриф кард.
Холо шумо ибодати кудом екиро интихоб мекуни? Шайтон ва ёрониш ё аллох таоло ва қавонин ва мухиббонишро? Рохи севуми вужуд надорад. Аллох таоло дар мовриди касоники қасд доранд аз ислом ва ғейри ислом чизхойи таркибий ва жадидий ба вужуд биёваранд мефармояд:
: وَیقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَن یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً (نساء/150)
Ва мегуяндки ба бархи иймон дорем ва ба бархи дигар иймон надорем, ва мехоханд миёни он ( куфр ва иймон) рохи баргузинанд.
أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَاباً مُّهِیناً (نساء/151)
Онон хаммагий бегумон кофаранд, ва мо барои кофарон азоби хоркунандайи фарохам овардаем.
Пас дар ин заминайи хосси хабардехий ва хабаргирий ва мубориза бо жанги сард ва равонийи душман хам ё дастури аллох таоло ва пейравий аз улил амри еки аз “ се абзори” бартарро интихоб мекунид ва бо ин кор хам ибодати аллохро кардид ва хам ба даруни худит оромиш ва сукун ва итминон додид, ё инки худитро меспори дасти шайтон ва ёрониш ва бо саргардон кардани худит ибодати онхоро мекуни.
Пас мувозиб бошки рохи севуми вужуд надорад. Ва аллох таоло бандагонишро мухотоб қарор дода аст ва мефармояд:
- قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ (یونس/108)
Бигу эй инсонхо, аз суйи парвардигоритон, хақ ( ки қуръон) ба суйи шумо омада аст. Хар касики рохёб гардад, бегумон ба суди худ рохёб мешавад ва хар касики гумрох ва саргашта шавад, ба зиёни худ гумрох ва саргашта мешавад ва ман вакили шумо нестам.
مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى (اسراء/15)
Хар каси хидоят ёбад, рохёбияш ба суди худиш аст, ва хар каси гумрох шавад, гумрохият ба зиёни худиш аст. Ва хеч каси бори гунохи дигариро бар душ намекашад.
(идома дорад……..)