Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(5- қисм)
Энди шундай инсонлар хам борки, мана бу қалб саломатлигини ва тўғри йўлни аллохни шариатидаги қонунлардан эмас, бошқа жойдан топишни хохлашади ва шундай осон суратда шодлик ва оромишни қўлга киритиш йўлини танлашда хато қилишади, ва мана бу нотўғри йўл уларни нотўғри танловга олиб боради, улар хаётларини кайфиятини яхшилашни ва оромишни қўлга киритишни ўрнига ғам-ташвиш ботқоғига ботиб кетишади, улар оромишни ижод қилиш асбобларидан ғофил бўлишади ва бир вақтни ўзида бир ўлчам бўйича харакат қилишади; кўриб турганимиздек осойиш ва моддият назаридан кундан – кунга уларни имкониятлари кенгайиб боради, турли- туман нарсалар ва янги имкониятларга эга бўлишади, яъни бошқача истелох билан айтганда ўзлари учун осойиш воситаларини мухайё қилишади, лекин бу осойишга муносиб суратда уларни шодлиги,хурсандчилиги,оромиши таъмин бўлмайди.
Бугунги кунда шундай кишиларни кўрамизки, улар шод ва хурсанд эмаслар, оромишлари йўқ, лекин зохирда улар осойишда ва моддий жихатдан комил имкониятлар билан хаёт кечиришади, аммо улар бу хаётдан лаззатланишмайди, ўзларини ва атрофларидаги кишиларни хаётида шодликни , оромишни топа олишмайди; агарчи улар ўтмишдаги моддий имкониятлардан махрум холдаги хаётларига рози бўлишмаса хам, аммо аксар холатда улар ўтмишдаги имкониятларга эга бўлмаган оромишга эга шод хаётларини хасрат билан эслашади, гўёки улар қоронғиликда саргардон бўлиб қолишган ва ўша оромишни қидириб юришибди, лекин бу оромишни аллохни шариатидаги қонунга эргашиш билангина вужудга келтирса бўлади ва уни жойи хам қалбдадир:
أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِّن رَّبِّهِ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ (زمر/22)
Ахир аллох кўксини ислом учун кенг қилиб қўйган, бас ўзи парвардигори томонидан бир нур – хидоят устида бўлган киши (куфр зулматларида адашиб- улоқиб юрган кимса билан баробар бўлурми)?! Бас, диллари аллохни эслашдан қотиб қолган (яъни аллохни эслашни тарк қилган) кимсаларга халокат бўлгай! Улар очиқ залолатдадирлар!
اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتَاباً مُّتَشَابِهاً مَّثَانِیَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِینُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَى ذِکْرِ اللَّهِ ذَلِکَ هُدَى اللَّهِ یَهْدِی بِهِ مَنْ یَشَاءُ وَمَن یُضْلِلْ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ (زمر/23)
Аллох энг гўзал сўзни (оятларни фасохат ва балоғатда) бир- бирига ўхшаган, (ичидаги хукмлари) такрор – такрор қилгувчи бир китоб – қуръон нозил қилдики, ( ундаги аллохнинг азоби хақидаги оятларни тиловат қилганларида) парвардигорларидан қўрқадиган зотларнинг терилари титраб кетар, диллари хам аллохнинг зикрига юмшар – мойил бўлур. Мана шу (китоб) аллохнинг хидоятидурки, унга ўзи хохлаган кишиларни хидоят қилур. Ва кимни аллох йўлдан оздирса, бас, унинг учун бирон хидоят қилгувчи бўлмас.
Мана бундай шароитда мусулмонлар ўзларига келиб, ўзларига бир савол бериб кўрсинларчи: ўтган даврдаги мусулмонларда нима бор эдики, бу нарса улар учун оромишни,шодликни манбаъсини келтирган эди, нима учун улар бугунги кунда бу нарсадан махрум бўлиб қолишган, шодлик хам ана ўшанча нарсалар билан бирга жуда кўп мусулмонлар учун йўқолиб қолганми?
Бугунги кунда мусулмонлар аллохни у зотнинг қонунларини, дунёвий ва ухровий дастурларини бир четга сураб қўйиш, хамда динни тўрт мафхумидан қўлларини тортиш орқали унутиб қўйишган, улар шу шаклда “аллохни зикри”дан ғофил бўлиб қолишган ва аксар холларда “секуляризм динидаги қонунларни зикр қилиш ва демократияни зикр қилиш ва турли-хил мактабларни зикр қилиш ва секуляризм динидаги рахбарларни зикр қилиш ва иртидодга сабаб бўладиган секуляристик ахзобларни зикр қилиш” билан машғурдурлар, улар материализм ва индивидуализмни турли-хил касалликларига, изтиробга, қалбий ва зехний зўриқишларга, бундан бошқа мушриклар ва секуляристларга хос бўлган касалликларга мубтало бўлишган, мана бу тарзда уларни диллари бемор бўлиб қолган. Ўртадаги йўқолиб қолган халқа шу ерда. Дил бемор бўлгач инсондаги хамма нарсани фасодга ботириб ташлайди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:
أَلا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، أَلا وَهِيَ الْقَلْبُ [1]آ
Огох бўлингизким, жисмда бир парча гўшт бор, агар у тўғриланса, жасадни хаммаси тўғри ва солих бўлади ва агар у фасод бўлса жасадни хаммаси фасодланади ва билингларки у қалбдур.
Бу ердаги қалбни ислох бўлиши бу яъни амални ислох бўлишидур, амални фасодланиб ғайри шаръий бўлиши бизларга қалбнинг фасодланиб бузилганини билдиради. Ёлғончилар, мунофиқлар ва секулярзадаларни кўрганмисизлар, улар хар қандай ғайри шаръий ишни яъни намоз ўқимаслик ва шароб ичишлик кабиларни қилишади, лекин улар мана бу ишларнинг ғайри шаръий, харом эканини яхши билишади,аммо айтишадики: бизларни қалбимиз пок, шуни ўзи кифоя қилади, шу тарзда улар гунох ва жиноятларида қайсарлик қилиб туриб олишади ва қалбни ислох бўлиши ё амални ислох бўлишига мойиллик хам билдиришмайди:
أُوْلَئِکَ الَّذِینَ لَمْ یُرِدِ اللّهُ أَن یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَلَهُمْ فِی الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمٌ (مائدة/ 41)
Улар аллох кўнгилларини поклашни истамаган кимсалардир. Улар учун дунёда расволик, охиратда эса улуғ азоб бордир.
Сен намоз ўқимаганингдан сўнг, шундай бир паст, фосид, беарзишсанки, сени жиноятинг хар қандай зинокордан, шаробхўрдан, қиморбоздан, ўғри ва хоиндан баттарроқ хисобланади. Бундан кўра баттарроқ ва бунга етадиган бошқа жиноят топилмайди, шундай бўлгач уялмасдан,сурбетлик билан мени қалбим пок,деб иддао қиласанми?
(давоми бор……..)
[1] متفق علیه : رواه البخاري في كتاب الإيمان، باب فضل من استبرأ لدينه 1/ 28 [52]، ومسلم في كتاب البيوع، باب أخذ الحلال وترك الشبهات 3/ 1219 [1599].