Вазоифи мўъминин дар баробари дорул ислом.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(5- қисмат)
Баъди аз дин дар дунё зарари бузург барои мўъминин табдили хилофати исломий ба шохигарий буд ва ба дунболи он ва бадтар аз он нобуд шудани хукуматхойи бадили изтирорийи исломий ва ишғоли сарзаминхойи муслимин буда астки тейи он мо бо бадтарин фажойиъи инсоний ва моддий дар тули торихи худ мувожих шудаем.
Ба ин шикл метавонем бигуемки :
« يُتَحَمَّلُ الضَّرَرُ الْخَاصُّ لِدَفْعِ الضَّرَرِ العَامِّ»
Зиён ва зарари хос ( мисли фақр дар дорул ислом хатто дар хадди шаъби Аби Толиб ва мухосара шудани низоми тавассути ахзоб ва кишвархойи секуляр ва хамдастийи ахли китоб ва мунофиқини дохилий бо ин куффори секуляр ва ……) ба далили аз миён бардоштани зиён ва зарари умумий ва ом тахаммул мегардад. Ва бар ин асос метавонем бигуемки хижрат то руз қиёмат аз дорул куфр ба дорул ислом вужуд дорад ва қатъ намешавад чунончи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
لا تَنْقَطِعُ الهِجْرَةُ حَتَّى تَنْقَطِعَ التَّوْبَةُ، وَلا تَنْقَطِعُ التَّوْبَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا.
“хижрат қатъ намешавад то замоники тўвба қатъ нашавад ва тўвба қатъ намешавад то инки хуршид аз мағриб тулуъ кунад”.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.