Усули хоким бар равобити бейни дорул ислом бо дорул куфр.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(4- қисмат)
Асл ва стротежики тўвхид ва даъват.
Дар равобити хорижийи исломий ва сийрайи росули хотам саллаллоху алайхи васаллам асли даъват бо михварияти тўвхид еки аз усули асосийи мовриди таъкид ва зербаноий ва еки аз стротежийхойи асосийи манхажи исломий ва еки аз мабонийи равобити хорижийи дорул ислом ва довлат ва хукумати исломий аст. “Даъват” яъни дархости пазириши ислом аз ғейри мусалмон.
Аллох таоло ба унвони ек амри вужубий амр мекунад:
ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ –
мардумонро бо суханони устувор ва бажо ва хакимона ва мустадиллона ва огохона ва пандхойи нику ва зебо ба рохи парвардигорит фарохон,
وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ –
ва бо ишон ба шева хар чи никутар ва бехтар гуфтагу ва мужодала кун;
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( نحل/ ۱۲۵) –
( эй пайғамбар!) чироки бегумон парвардигорит огохтар ба холи касони астки аз рохи у мунхариф ва гумрох мешаванд ва огохтар ба холи касони астки рохнамуд ва рохёб мегарданд.
- قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي
Бигу: ин рохи ман астки ман ( мардумонро) бо огохий ва биниш ва басират ба суйи худо мехонам ва пейравони ман хам ( чанин мебошанд)
وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (یوسف/ ۱۰۸)
Ва худоро пок ва муназзах медонам, ва аз замрайи секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) намебошам.
فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ
- Ту нез мардумонро ба суйи он ( ислом даъват кун) ва онгунаки ба ту фармон дода шуда аст истодагий кун ва истиқомат дошта бош
- وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ (شوری/ 15) [1]
Ва аз хостхо ва хавасхойи ишон пейравий макун.
Бар ин асос росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба фармондахони худ сифориш мекард
« اغْزُوا باسْمِ الله في سَبيلِ الله، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِالله،»
ба номи худо дар рохи худо бижангид ва бо касоники ( бо радди охарин шариатиш) ба аллох куфр карданд бижангид,……… дар идомайи хадис омада аст баъди аз рубару шудани бо душманон ибтидо:
ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ [2]
Ононро ба пазириши ислом фарохўн. Агар ба ту посухи мусбат доданд аз ишон бипазир ва даст аз ишон бидор.
Аз Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху хам нақл шудаки фармуд: ” пайғамбар маро ба Яман фристод ва фармуд: ё Али бо хеч каси жанг макун, магар инки аввал уро ба ислом даъват карда боши.” .[3]
Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “даъват” ро ба унвони стротежийи ироя медихад аз кужо шуруъ мекард? Аз куфр ба тоғут ( ла илаха) ва иймон ба аллох ( иллаллох) онхам аз коноли “Мухаммад росулуллох” саллаллоху алайхи васаллам. Ва ин яъни тўвхид. Холо агар дар ин масир муслимин мисли баччайики тоза забон боз карда дучори иштибохоти хам шаванд ба тадриж ислох мешавад. Мухим ин астки ба ин шикл шахс вориди доирайи ислом ва тўвхид шуда аст ва ин исломи худишро хам бо барпойи доштани намоз ва додани закот дар зохир нишон медихад.
(идома дорад……..)
[1] و آیات مشابه دیگر ( آیاتی چون : فرقان / ۵۲؛ مائده/۹۹؛ نمل /۳۵؛ نور/۵۴؛ عنکبوت/۱۸؛ یاسین/ ۱۷ و …)
[2] أخرجه مسلم (1731)، والترمذي (1617)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (8765)، وابن ماجه (2858) واللفظ له، وأحمد (23030) ابی داود 2612
[3] حسینعلی منتظری ، فقه الدولة الاسلامیه ، قم، دارالفکر، 1411 ،ص ۷۱۱٫