
Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (8) ( эрон исломий жумхурияти)(1)) ( 33 бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(4-қисм)
Шу ерда шиъалар хақидаги бахсимни ибни Таймия ва у кишини ақидавий шогирдларидан бўлган мамусто Крикор билан давом эттиришни муносиб деб хисоблайман, мамусто Крикор хозирги пайтда секуляристларни орасида, секуляристларни дорул куфрида сокин бўлишни қурбони бўлиб турибди. Аммо нимага бу икки киши билан бирга?
-Чунки тўрт мазхабдаги барча аиммалар ва тўрт мазхабдан бошқа ахли суннат деб маъруф бўлган бошқа мазхабдаги аиммалар шиъаларни мусулмон эканликларига умумий суратда райъ беришган, бу нарсани мамусто Крикор очиқ баён қилади.
Демак ахли суннат деб маъруф бўлган хилма-хил мазхабларни жаъфарийлар хақидаги назарларини эслатиб ўтишга хожат йўқ, агар тўртталик мазхабни аиммалари томонидан ёки тарихда ўтган бошқа мазхабларни аиммалари томонидан ташайъюни орасидаги ғуллотнинг фалончи фирқаси хақида хукм содир қилинган бўлса, худди шу хукмни ўзи балким ундан хам кўра шиддатлироқ хукм шиъалар қабул қиладиган аиммалар томонидан хам содир қилинган.
Масалан имоми Шофеъий рохимахуллох Абул Хаттобни гурухини такфир қилишни ўрнига фақат айтадики, бизлар абул хаттобни гурухидан шаходатни қабул қилмаймиз ва улар гувох сифатида қабул қилинмайди, чунки абул хаттоб ўзига эргашган кишиларга ўзларининг гурухларидаги кишиларга ёрдам бериш учун, мол-давлатга, нафсга, аёлларга боғлиқ ишлар бўйича мухолиф мазхабдагиларга қарши гувохлик беришни вожиб қилган эди. Аммо имоми Жаъфар Содиқ рохимахуллох ва у кишидан кейинги аиммалардан ташайъюга мансуб бўлган ғуллот фирқалари хақида ривоят қилиниб айтишадики: абул хаттоб фосиқ, кофир ва аллохни душманидир. Шу шаклда жаъфарий шиъалари уларни хам такфир қилишган ва улардан бароат қилишларини эълон қилишган. [1][2][3]
Мана шу шаклда хаттобия фирқасидаги фикрлардан ўнлаб бошқа ғолий фирқалари ажралиб чиқишган ва муғийра ибни саъад хам жаъфарий шиъаларини мазхабидаги қабул қилинган аиммаларни райъларида абул хаттобга ўхшаш ўринга эга, у хам ўнлаб ғуллот фирқаларини вужудга келишига сабаб бўлади, афсуски баъзи мақсадга эга бўлган огох кимсалар ўзига хос ғайри шаръий мақсадлар йўлида мана бу ғуллотларнинг ташайъю борасидаги назарларини истинод қилган холда умумий суратда хамла қилишади.
-Чунки ибни Таймия тўрт имомдан кейин ташайъюни ақида ва ишончлари хақида ўзини асригача энг кўп илмга эга киши хисобланган,албатта ташайъю ўша замондан буён хозирги давргача инкор қилиб бўлмайдиган тараққиётга эришган, улар ўзларини китобларидаги ғуллот томонидан вужудга келтирилган ривоятларни, ғуллотларни фикрларини кўпини тозалаб ташлашди.
-Чунки бугунги кунда хам ўзларини ибни Таймияга нисбатлайдиган ва ибни Таймияни номи билан фаолият олиб бораётган дасталар, хақиқатда ташайъюга нисбатан қандай муносабатда бўлиш масаласида ибни Таймияга ёки бошқа ахли қиблага хеч қандай алоқалари йўқ, балки улар мухаммад ибни абдулваххобни ва нажд уламоларини йўлини босиб ўтишяпти, мана бу йўл баъзи ўринларда тўрт мазхабни имомларини хатто ибни Таймияни, у кишини ибни Қоййим, ибни Касирга ўхшаган шогирдларига очиқдан – очиқ мухолифдир.
(давоми бор…….)
[1] مروزی، ص۲۸۶؛ طحاوی، ج۱، صص۱۸۶-۱۸۷؛ مرشد بالله، ج۲، ص۲۳۸؛ سبکی، ج۲، ص۱۶.
[2] ابن قتیبه، ص۶۳۲؛ بلاذری؛ اشعری، سعد، ص۵۱؛ نیز: ابوبکر خوارزمی، ص۱۷۱، که دروغگویی را صفت خطابیه خوانده است.
[3] صفار، ص۵۳۶؛ کشی، ص۲۹۶؛ قاضی نعمان، ج۱، ص۵۰؛ ابن بابویه، فقیه، ج۱، ص۲۲۰.