Асли нафийи сабил ва иззати исломий. (1) ( қисмати 16)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(16- қисмат)
Холо ек мусалмон бо кофари пеймон мебандадки барояш кор кунад. ин мусалмон танхо дар сурати метавон барои кофари кор кунадки се шарт дошта бошад:
1-Худи кор халол бошад ва бо каромати мўъминин мунофот надошта бошад.
2-Кори набошадки ба муслимин ва дорул ислом зарар бирасонад. Мисли жосусий кардан ё кор кардан дар бахшхойи низомий ва таблиғий ва илмий ва ……дорул куфрхо бар алайхи дорул ислом ва хиёнати мўъминин ва дорул ислом.
3-Кори набошадки боиси зиллат ва хўрийи мусалмон шавад мисли пазироий кардан бо гушти хук ё шароб ва …….
Холо:
- -Агар мусалмони бо кофари пеймон баст ва мутаважжих шуд еки аз ин шурут риоят нашуда аст,
Ё кофари шурути ғейри шаръий гузошта бошад,
-Ё мусалмони бо куффори пеймон баст ва намедонистки ин шурутро бояд риоят кунад.
Ба махзи огохий ва бартараф шудани жахлиш метавонад ба сурати екжониба пеймон ва муомалайи худишро фисх ва ботил кунад чун аз руйи жахл муртакиби кори мамнуъ шудайи шуда аст ва доройи еки аз узрхойи мўътабари шаръий мебошад, ё фариб хурда аст ва унсури фариб дар хар муомала ва пеймон боиси фисх шудани муомала мегардад.
Дар масалайи муомалайи иқтисодий хам боз мебинемки дар хиярул ғубун ( зарар): фурушанда ё муштарий дар муомалайи колойи зарари зиёдий ба у ворид мешавадки аз расм ва урфи шаръий хориж аст дар чанини холати шахси фариб хурда аст ва ба далили жахл аз қиймати аслий мутахаммили зарари зиёдий шуда аст ва ихтиёр дорадки колоро нигахдорад ё муомаларо фисх намояд. Дар ихтиёри тадлис ( фарби додан) дар муомала хам боз қоида хамин аст; дар хенгоми хиёнат ва дуруғ ва ғаш дар муомала ё вужуди айб хам боз пас аз бастани қарордод метавон муомаларо фисх кард.
(идома дорад……..)
