
“ Татаррус” истелохи жихати касби маслахатий “ зарурий, қатъий, ва куллий”; ё абзори жихати тўвжихи “ инхироф” ва “ жиноят” (1)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(1-қисмат)
Аллох таоло мефармояд:
فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ(
( дар рохи худо бижанг )( хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъули худ нести )
وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ
( ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) тарғиб ва тахрик кун.)
عَسَى اللَّـهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ
( умид астки аллох қудрати кофаронро боз гирад ва аз қудрати кофарон жиловгирий кунад)
وَاللَّـهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنكِيلًا (نسا/۸۴)
Ва қудрати худо бештар ва мужозоти у сахттар аст.
-Дар ин росто ва дар лаббайк ба ин дастури аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
لا تَزَالُ
- عِصَابَةٌ مِن أُمَّتي يُقَاتِلُونَ علَى أَمْرِ اللهِ، قَاهِرِينَ لِعَدُوِّهِمْ، لا يَضُرُّهُمْ مَن خَالَفَهُمْ، حتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ وَهُمْ علَى ذلكَ.[1]
–Гурухи аз умматам “ хамвора” ва пейваста ва хамиша ба дастури худованд межанганд дар холики бар душманонишон ғолиб хастанд ва мухолифати дигарон ба ишон зарар мезананд, инон то рузи қиёмат, бар ин холат хастанд.
-Жобир ибни Абдуллох розиаллоху анху нез мегуяд: шанидамки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
لا تَزالُ طائِفَةٌ مِن أُمَّتي يُقاتِلُونَ علَى الحَقِّ ظاهِرِينَ إلى يَومِ القِيامَةِ[2]
Хамиша ва “ пейваста” гурухи аз уммати ман, то рузи қиёмат, ба хотири хақ межанганд ва хаммагон зохиранд ва пийруз хоханд буд.
Хамчунин аз Жобир ибни Самра розиаллоху анху аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят астки фармуд:
لَنْ يَبْرَحَ هذا الدِّينُ قائِمًا، يُقاتِلُ عليه عِصابَةٌ مِنَ المُسْلِمِينَ، حتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ.[3]
Ин дин “ хамвора” побаржост, гурухи аз мусалмонон ба хотири он межанганд, то инки қиёмат барпо шавад.
Абу Нужайд Умрон ибни Хусайн розиаллоху анху аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят карда астки фармуда аст:
«لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ عَلَى مَنْ نَاوَأَهُمْ، حَتَّى يُقَاتِلَ آخِرُهُمُ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ»[4]
Мураттабан ва пейваста қисмати аз умматам бар асоси хақ межанганд ва бар мухолифонишон чийранд; токи охаринишон бо дажжол жанг мекунад.
Салма ибни Нуқайл розиаллоху анху мегуяд: назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нишаста будамки шахси гуфт: эй росулуллох! Мардум асбхоро хор карда ва бидонхо тўвхин намуданд ва аслахахоро бар замин гузоштанд ; мегуянд: жиходи нест! Жанг ба поён расида аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у ру кард ва фармуд:
كَذَبُوا، الْآنَ؟، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ،
( дуруғ мегуянд. Алъон? Хам акнун жанг фарорасида аст.)
وَلَا يَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أُمَّةٌ يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ،
( хамвора ва хамиша аз уммати ман “ уммати” барои хақ жанги мусаллахона мекунанд;)
وَيُزِيغُ اللَّهُ لَهُمْ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، وَيَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، وَحَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ، [5]
Ва аллох дили гурухиро дар муқобили онон мунхариф мекунад ва аллох аз онон ин гурухи жангжуйи мўъминро рузи медихад токи қиёмат барпо гардад ва ваъдайи аллох мухаққақ шавад.
(идома дорад……..)
[1] صحیح مسلم 1924
[2] صحیح مسلم 156
[3] صحیح مسلم 1922 // كنز العمّال : 34495
[4] احمد 19934 / الألباني: صحيح الجامع7294
[5] صحيح النسائي 3563 / شعيب الأرناؤوط: تخريج صحيح ابن حبان 7307 / ابن جرير الطبري: مسند عمر2/826 / كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ج، فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَذَالَ النَّاسُ الْخَيْلَ، وَوَضَعُوا السِّلَاحَ، وَقَالُوا: لَا جِهَادَ قَدْ وَضَعَتِ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا، فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ ج بِوَجْهِهِ، وَقَالَ: كَذَبُوا الْآنَ، الْآنَ جَاءَ الْقِتَالُ، وَلَا يَزَالُ مِنْ أُمَّتِي أُمَّةٌ يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ، وَيُزِيغُ اللَّهُ لَهُمْ قُلُوبَ أَقْوَامٍ، وَيَرْزُقُهُمْ مِنْهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، وَحَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ، وَالْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَهُوَ يُوحَى إِلَيَّ أَنِّي مَقْبُوض غَيْرَ مُلَبَّثٍ، وَأَنْتُمْ تَتَّبِعُونِي أَفْنَادًا، يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ، وَعُقْرُ دَارِ الْمُؤْمِنِينَ الشَّامُ