وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(34- қисм)

Уларни кофир калимаси билан аташда уламолари билан уларга эргашганларни ўртасида фарқ қўйилмайди. Уларни хаммаси кофирларни мажмуъаси хисобланиб уларни ўзлари хам шу орқали ўзларини танишади, истелох бўйича куфр жамияти ё кофирлар жамияти,деймиз. Масалан улардан  бири мен насронийман,дейди ёки бошқа бири мен яхудийман,дейди ё бошқа бири мен секуляристман дейди; мана бу холатда биз уларни олимини хам, ёки уларга эргашганларни хам, худди ўзлари ўзларини таништирганларидек кофирлар дастаси деб хисоблаймиз,

«شَهِدُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ»

Бизлар хам уларни ўзларини гувохликларига биноан, уларни хеч қайси бирига узр келтирмаймиз. Чунки биз аслида уларни қайси бири аслий кофир ва қайси бири эргашган кимса ё уларни тўдасидан эканини ёки уларни қайси бири аслан иймон келтирмаган ёки уларни қайси бири иймон келтириши мумкин эканини билмаймиз. Демак, уларни гувохликларига биноан

«شَهِدُوا عَلَیأَنْفُسِهِمْأَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ»

биз хам уларни хеч қайси бирига узр келтирмаймиз.

Энди,нима учун кофирларга узр келтирилмайди ва ахли фитратни дунё ва қиёматдаги жойгохи қандай бўлиши хақида “узр ба жахл”да батафсил сухбатлашганмиз, буни мутолаа қилишни хохлаган дўстларимиз мана бу китобга мурожаъат қилишлари мумкин.

Аммо “мужмал” ва “умумий” суратда исломни қабул қилган  ва ислом доирасига кирган,лекин исломга алоқадор бўлган хар қандай ишларда баъзи далилларга кўра хатоларга дучор бўлаётган киши, ўзига хос имтиёзларга эга бўлади, уни жиноятини исбот қилгандан сўнг ,учинчи ва тўртинчи мархалада такфирни шартларини ва такфирни монеъликларини мана бу шахсни устида риоя қилиниши керак, росулуллох салллалоху алайхи васалламни равишлари бўйича уни устида иқомайи хужжат қилиниши лозим, яъни сахих далиллар унга очиқ- ойдин,мубхам бўлмаган холда унга етказилиши керак. Бу ердаги мухим нарса, мана бу далил ва хужжатлар шахс тушунадиган тилда етказилиши лозим, шахс сизни нима деяётганингизни фахмлаши керак. Энди мана бу далил ва хужжатларни қачон етказилиши хам мухим, бир шахс хато қилгандан сўнг, уни хатосини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тарафидан ёки исломий хукуматга тегишли ташкилотлар томонидан тўғриланиши мумкин, ёки исломий хукуматни ва унга тегишли ташкилотларни ва раббоний уламоларни  мавжуд бўлмаганлиги боис, мана бу далил унга кеч етиб бориши хам мумкин ёки хатто мана бу мусулмонлар шундай хатолар билан бирга ўлиб кетишлари хам мумкин. Уни қилган хатолари нима бўлишидан қатъий назар, мана бу шахс барибир мусулмон хисобланади.

Диққат қилинг дўстлар, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асридаги мусулмонлар хам диндаги умумий нарсаларни  олишлари  ва умумий диндаги нарсаларни баробарида таслим бўлишларига қарамасдан, мана бу борада очиқ хатоларга дучор бўлишарди, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан ё исломий хукумат ва унга хоким шўро тарафидан ислох бўлишарди. Демак, шахсга ошкор,маълум,комилан равшан бўлмаган холатда ақидадаги хатоларга дучор  бўлиши ,  қочиб қутулиб бўлмайдиган ишдир. Яъни хар қандай масалада мусулмонлар хатога,инхирофларга дучор бўлишлари мумкин, махсусан ақида масаласида шахс тақлид қила  олмайди ва шахсни ўзи тахқиқ қилиб изланиши ва тахқиқ қилган суратда қўлга киритиши лозим.

Агар сиз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хар бир мусулмон бўлган кишини ўтиргизиб олиб ақидани ипидан игнасигача  таълим берардилар,деб тасаввур қилган бўлсангиз хато қиласиз. Балки сахобалар аста-секинлик билан огох бўлиб боришарди, хатто бу нарсалар қайси заминада бўлишини хам фарқи йўқ эди.(давоми бор………

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(34- قیسم)

اوُلَرنِی کافِر کَلِیمَه سِی بِیلَن اَتَشدَه اوُلَمالَرِی بِیلَن اوُلَرگه اِیرگشگنلَرنِی اوُرتَه سِیدَه فَرق قوُیِیلمَیدِی. اوُلَرنِی هَمَّه سِی کافِرلَرنِی مَجمُوعَه سِی حِسابلَه نِیب اوُلَرنِی اوُزلَرِی هَم شوُ آرقَه لِی اوُزلَرِینِی تَنِیشَه دِی، اِصطِلاح بوُیِیچَه کُفر جَمِیعیَتِی یا کافِرلَر جَمِیعیَتِی، دِییمِیز. مَثَلاً اوُلَردَن بِیرِی مِین نَصرانِیمَن، دِییدِی یاکِی باشقَه بِیرِی مِین یَهُودِیمَن، دِییدِی یا باشقَه بِیرِی مِین سِکوُلارِیستمَن دِییدِی؛ مَنَه بُو حالَتدَه بِیز اوُلَرنِی عالِمِینِی هَم یاکِی اوُلَرگه اِیرگشگنلَرنِی هَم، حوُددِی اوُزلَرِی اوُزلَرِینِی تَنِیشتِیرگنلَرِیدِیک کافِرلَر دَستَه سِی دِیب حِسابلَیمِیز،   ” شَهِدُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ”  بِیزلَر هَم اوُلَرنِی اوُزلَرِینِی گوُواهلِیکلَرِیگه بِنائاً،اوُلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِیگه عُذر کِیلتِیرمَیمِیز. چوُنکِی بِیز اَصلِیدَه اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی اَصلِی کافِر وَ قَیسِی بِیرِی اِیرگشگن کِیمسَه  یا اوُلَرنِی توُدَه سِیدَن اِیکَه نِینِی یاکِی اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی اَصلاً اِیمان کِیلتِیرمَه گن یاکِی اوُلَرنِی قَیسِی بِیرِی اِیمان کِیلتِیرِیشِی موُمکِین اِیکَه نِینِی بِیلمَیمِیز. دِیمَک، اوُلَرنِی گوُواهلِیکلَرِیگه بِنائاً  «شَهِدُوا عَلَیأَنْفُسِهِمْأَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ»  بِیز هَم اوُلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِیگه عُذر کِیلتِیرمَیمِیز.

اِیندِی، نِیمَه اوُچُون کافِرلَرگه عُذر کِیلتِیرِیلمَیدِی وَ اَهلِی فِطرَتنِی دُنیا وَ قِیامَتدَگِی جایگاهِی قَندَی بوُلِیشِی حَقِیدَه “عُذر بَه جَهل” دَه بَتَفصِیل صُحبَتلَشگنمِیز، بوُنِی مُطالَعَه قِیلِیشنِی هاحلَه گن دوُستلَرِیمِیز مَنَه بُو کِتابگه مُراجَعَت قِیلِیشلَرِی موُمکِین.

اَمّا “مُجمَل” وَ “عُمُومِی” صُورَتدَه اِسلامنِی قَبوُل قِیلگن وَ اِسلام دائِرَه سِیگه کِیرگن، لِیکِن اِسلامگه عَلاقَه دار بوُلگن هَر قَندَی اِیشلَردَه بَعضِی دَلِیللَرگه کوُرَه خَطالَرگه دوُچار بوُلَه یاتگن کِیشِی اوُزِیگه خاص اِیمتِیازلَرگه اِیگه بوُلَه دِی، اوُنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلگندَن سوُنگ، اوُچِینچِی وَ توُرتِینچِی مَرحَلَه دَه تَکفِیرنِی شَرطلَرِی وَ تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِینِی مَنَه بُو شَخصنِی اوُستِیدَه رِعایَه قِیلِینِیشِی کِیرَک، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِی بُویِیچَه اوُنِی اوُستِیدَه اِقامَه یِی حُجَّت قِیلِینِیشِی لازِم، یَعنِی صَحِیح دَلِیللَر اوُنگه آچِیق- آیدِین، مُبهَم بوُلمَه گن حالدَه اوُنگه یِیتکَه زِیلِیشِی کِیرَک. بوُ یِیردَگِی مُهِم نَرسَه، مَنَه بُو دَلِیل وَ حُجَّتلَر شَخص توُشوُنَه دِیگن تِیلدَه یِیتکَه زِیلِیشِی لازِم، شَخص سِیزنِی نِیمَه دِییَه یاتگه نِینگِیزنِی فَهملَه شِی کِیرَک. اِیندِی مَنَه بُو دَلِیل وَ حُجَّتلَرنِی قَچان یِیتکَه زِیلِیشِی هَم مُهِم، بِیر شَخص خَطا قِیلگندَن سُونگ، اوُنِی خَطاسِینِی رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم طَرَفِیدَن یاکِی اِسلامِی حُکوُمَتگه تِیگِیشلِی تَشکِلاتلَر تامانِیدَن توُغرِیلَه نِیشِی موُمکِین یاکِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ اوُنگه تِیکِیشلِی تَشکِلاتلَرنِی وَ رَبّانِی اوُلَمالَرنِی مَوجُود بُولمَه گنلِیگِی بائِث، مَنَه بُو دَلِیل اوُنگه کِیچ یِیتِیب بارِیشِی موُمکِین یاکِی حَتَّی مَنَه بُو مُسُلمانلَر شوُندَی خَطالَر بِیلَن بِیرگه اوُلِیب کِیتِیشلَرِی هَم موُمکِین. اوُنِی قِیلگن خَطالَرِی نِیمَه بوُلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر، مَنَه بُو شَخص بَرِیبِیر مُسُلمان حِسابلَه نَدِی.

دِققَت قِیلِینگلَر دُوستلَر، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی عَصرِیدَگِی مُسُلمانلَر هَم دِیندَگِی عُمُومِی نَرسَه لَرنِی آلِیشلَرِی وَعُمُومِی دِیندَگِی نَرسَه لَرنِی بَرابَرِیدَه تَسلِیم بُولِیشلَرِیگه قَرَمَسدَن، مَنَه بُو بارَه دَه آچِیق خَطالَرگه دوُچار بوُلِیشَردِی، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم تامانِیدَن یا اِسلامِی حُکوُمَت وَ اوُنگه حاکِم شوُرا طَرَفِیدَن اِصلاح بوُلِیشَردِی. دِیمَک، شَخصگه آشکار، مَعلوُم، کامِلاً رَوشَن بوُلمَه گن حالَتدَه عَقِیدَه دَگِی خَطالَرگه دوُچار بوُلِیشِی، قاچِیب قوُتوُلِیب بوُلمَیدِیگن اِیشدِیر. یَعنِی هَر قَندَی مَسَلَه دَه مُسُلمانلَر خَطاگه، اِنحِرافلَرگه دوُچار بوُلِیشلَرِی موُمکِین، مَخصُوصاً عَقِیدَه مَسَلَه سِیدَه شَخص تَقلِید قِیلَه آلمَیدِی وَ شَخصنِی اوُزِی تَحقِیق قِیلِیب اِیزلَه نِیشِی وَ تَحقِیق قِیلگن صُورَتدَه قوُلگه کِیرِیتِیشِی لازِم.

اَگر سِیز رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم هَر بِیر مُسُلمان بُولگن کِیشِینِی اوُتِیرگِیزِیب آلِیب عَقِیدَه نِی اِیپِیدَن اِیگنَه سِیگه چَه تَعلِیم بِیرَردِیلَر، دِیب تَصَوُّر قِیلگن بُولسَنگِیز خَطا قِیلَه سِیز. بَلکِی صَحابَه لَر اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن آگاه بوُلِیب بارِیشَردِی، حَتَّی بُو نَرسَه لَر قَیسِی زَمِینَه دَه بوُلِیشِینِی هَم فَرقِی یوُق اِیدِی. [1]

(دوامی بار……)

---

[1] فکر کنم در درس چهارم به اشتباهات رایجی که مسلمین ممکن است در زمینه ی عقاید و سایر زمینه ها مرتکب شوند نمونه های کافی را از قرآن و سنت صحیح آورده ایم و در اینجا نیازی به تکرار نیست.

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(34- قسمت)

در اطلاق کلمه ی کافر بر این ها فرقی میان علماء و مقلدین آن ها وجود ندارد. همه جزو یک مجموعه از کفار هستند که خودشان را با آن می شناسانند، و به اصطلاح میگوییم جامعه ی کفر یا جامعه ی کفار. مثلاً یکی می گوید من نصرانی هستم، یا یکی می گوید من یهودی هستم، یا یکی می گوید من سکولاریست هستم؛ در این صورت، ما عالم و مقلدشان را جزو همان دسته ای از کفار حساب می کنیم که خودشان می گویند ما جزو همان ها هستیم «شَهِدُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ» و ما هم طبق شهادت خودشان، هیچ عذری برای هیچ کدام از آنان قائل نیستیم. چون اصلاً نمی دانیم کدام یک از این ها کافر اصلی است و کدام یک مقلد و دارودسته ی آن ها هستند، کدام یک هستند که اصلاً ایمان نمی آورند و کدام یک از آن ها هستند که ممکن است ایمان بیاورد. پس، طبق شهادت خودشان «شَهِدُوا عَلَیأَنْفُسِهِمْأَنَّهُمْ کَانُوا کَافِرِینَ» و ما هم، عذری برای هیچ کدام از آنان قائل نیستیم.

اینکه چرا کفار عذر ندارند و جایگاه اهل فتره در دنیا و قیامت چگونه است در کتاب «عذر به جهل» به آن پرداختیم و دوستانی که تمایل به مطالعه ی بیشتر دارند می توانند به این کتاب مراجعه کنند.

اما، کسی که به صورت «مجمل» و «کلی» اسلام را پذیرفته و وارد دایره ی مسلمین شده ولی به دلایلی دچار اشتباهاتی در هر امری مربوط به اسلام می شود، چنین مسلمانی از امتیازات خاصی برخوردار است و باید پس از اثبات جرم در مرحله ی سوم و چهارم، شروط تکفیر و موانع تکفیر را در مورد این شخص رعایت کرد، و باید به شیوه ی رسول الله صلی الله علیه وسلم برایش اقامه ی حجت نبوی شود، یعنی دلیلِ صحیح به روشنی، آشکارا و بدون ابهام به او برسد. مهم، رساندن دلیل و حجت به زبانی است که آن شخص متوجه می شود و می تواند تشخیص دهد که تو چه می گویی. حالا، این دلیل و حجت کی می رسد هم مهم است، ممکن است کسی به محض اشتباه، زود اشتباهش از طرف رسول الله صلی الله علیه وسلم یا نهادهای مرتبط با حکومت اسلامی رفع شود، و ممکن است به دلیل نبود حکومت اسلامی و نهادهای تحت پوشش آن و نبود علمای ربانی این دلیل خیلی دیر به او برسد یا حتی ممکن است چنین مسلمانی با چنین اشتباهات و خطاهائی هم بمیرد. این شخص باز هم مسلمان است، با این که خطای او هر چه می خواسته باشد.

دقت کنید دوستان، مسلمین عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم هم با گرفتن کلیات دین، و تسلیم شدن در برابر کلیات دین، به صورت تدریجی با مسائل جزئی عقیده و احکام مربوط به آن آشنا می  شدند، حتی در این زمینه دچار اشتباهات فاحشی هم می شدند که توسط رسول الله صلی علیه وسلم و پس از آن توسط حکومت اسلامی و شورای حاکم بر آن اصلاح می شدند. پس، وجود خطا و اشتباه در عقیده و سایر موارد تا زمانی که برای شخص آشکار، معلوم و کاملاً روشن نشده باشد امری اجتناب ناپذیر است. یعنی در هر مسأله ای مسلمان ممکن است دچار خطا و انحراف شود، بخصوص در مسأله ی عقیده که تقلیدی نیست و شخص خودش باید تحقیق کند و به صورت تحقیقی به آن برسد.

پس، اینکه تصور کنید رسول الله صلی الله علیه وسلم هر کسی مسلمان می شد را می نشاند و همه ی زیر و بمهای عقیده را به او آموزش می داد تصور اشتباهی است. بلکه، اصحاب به صورت تدریجی به این آگاهیها می رسیدند، حتی فرق نمی کند که در چه زمینه ای باشد.[1]

 (ادامه دارد……)

---

[1] فکر کنم در درس چهارم به اشتباهات رایجی که مسلمین ممکن است در زمینه ی عقاید و سایر زمینه ها مرتکب شوند نمونه های کافی را از قرآن و سنت صحیح آورده ایم و در اینجا نیازی به تکرار نیست.

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(11)

دا سمه ده چې ممکن په یوه ټولنه کې د مسلمانانو لومړیتوب د انحراف پر وړاندې مبارزه وي او په بله ټولنه کې بل څه وي.يا داسې فسادونه او قضيې دي چې د هر چا په منځ کې عام دي او مسلمانان بايد په دې قضيو کې د اوس لپاره ګوتې واچوي.په هرصورت، د هرې سیمې مسلمانان د خپل اوسني وضعیت سره سم خپل لومړیتوبونه ټاکي او د دوی ورځني اړتیاو ته مناسب ځواب ورکوي.اوس، که تاسو یوازې یو څو شیانو ته اړتیا لرئ چې تاسو څو ورځې مخکې یا څو میاشتې مخکې یا څو کاله مخکې اړتیا لرئ او اوس تاسو بل څه ته اړتیا لرئ او تاسو د خپلو نورو اړتیاوو څخه سترګې پټې کړې،
دلته تاسو په نامناسب تقلید سره خپله لاره ورکه کړې او د نن ورځې د اړتیاو سره سم ځان تازه نه کړئ، او دا ویل کیدی شي چې تاسو د نن ورځې او دې ټولنې سره تړاو نه لرئ،تاسو د خبرو مور یاست چې مخنیوی یې هم کوي.د بېلګې په توګه، تاسو به وګورئ چې په سعودي عربستان کې د حکومت له جوړېدو وروسته په یوه دوره کې د حکومت له جوړېدو وروسته د دوی ستونزه د مسلمانانو د تېروتنو اصلاح کول، د قبرونو زیارت، غلط توسل، د طهارت د سمو مناسکو نه پوهېدل او داسې نور وو.او دا ستونزه باید د حکومت د واک په ملاتړ سره چې دوی ترلاسه کړي او په خپل طرز سره حل کړي او دا باید تیر شي او موږ پوهیږو چې په سعودي عربستان کې له کلونو راهیسې د داسې پیښو خبر نه دی راغلی.مګر، ځینې خلک لاهم په دې شیانو نختی دي او د ټولنې اړتیاوې او د خپلې ټولنې فسادونه یې له پامه غورځولي دي.

دوی د خپل ملت لپاره د همدې شیانو د تکرار لپاره کلونه ساعتونه او حتی ورځې او کلونه وقف کړي او په دې ډګرونو کې یې په لسګونو کتابونه، تفسیرونه، غږیز او ویډیوګانې د بېلابېلو رسنیو له لارې وړاندې کړي دي.په داسې حال کې چې کلونه کلونه یو ظالم، خاین او غیر اسلامي حکومت یو ځل بیا د وحی په ځمکه حاکم شوی دی، چې پخپله د سعودي ملت د ټولو دیني، ټولنیزو، اخلاقي، اقتصادي او نورو فسادونو سرچینه ګرځېدلې ده.او دا د ټولو مسلمانانو په خاوره کې د نه منلو وړ مصیبت او د ازادۍ غوښتونکو مسلمانانو لپاره یو بنسټیز خنډ او د نړۍ د سیکولر کفارو لکه انګلستان، امریکا او نورو لپاره یو صادق خدمتګار ګرځیدلی دی.او په هر ځای کې چې یو ازادی غوښتونکی مسلمان وژل کیږی، یا د آل سعود په ګولیو د هغوی په وژلو کې لاس لری او یا د هغوی ډالر.

اوس ستاسو په اند په داسې يوه ځمکه کې د اسلام د سرغړونې تر عنوان لاندې د يو څو قضيو د حل او د نورو بنسټيزو قضيو پرېښودل د اسلام او مسلمانانو په خدمت کې دي او که له مسلمانانو سره خيانت او لويه توطيه او مسلمانانو په انحرافی چارو کې ښکېلول؟دا هماغه دسیسه ده چې کلونه کلونه یې د آل سعود د فاسد نظام په وسیله په ملت باندې ظلمونه کول او د فاسد کیدو په حال کې دي د وحی په ځمکه حمیل شوې ده. دا ملت ورځ تر بلې فاسد کوي.
اوس هم د مسلمانانو په ګڼ مېشتو ځمکو کې د اسلامي حکومت بنسټیز نعمت له دوی څخه ایستل شوی او ډېری مسلمانان له دغه نعمت څخه بې برخې دي.د دې خاورې د مسلمانانو له خوا په مجمل او عمومي کې د اسلام له منلو وروسته، د دوی اولویت او اساسي لومړیتوب د اسلامي حکومت جوړول او د طاغوتو حکومتونو له منځه وړل دي.کوم چې یوازې د وحدت او یووالي ، شورا او د تفریقی څخه د مخنیوي له لارې ترسره کیږي.
په یوه سیمه کې د اسلامي حکومت واک د ټولو هغو فسادونو د تدریجي له منځه وړلو سره برابر دی چې مسلمانان یې له پېړیو راهیسې پرې اخته او ککړ دي.
دا هغه رسۍ او لاسي ده چې مسلمانان یې له لاسه ورکولو سره هر ډول مصیبتونه ګالي.
که تاسو غواړئ چې د دې ټولو ناخوالو مخه ونیسئ او ککړتیا له منځه یوسي، نو ستاسو لومړی لومړیتوب باید دا وي چې داسې حکومت جوړ کړئ.
که تاسو غواړئ د زهرجنو اوبو د راتګ مخه ونیسئ، نو لاره یې دا ده چې اصلي بلاک وتړئ او په اسلامي ټولنو کې د طاغوتو ظالم حکومتونو له منځه یوسو.په هر حال دا مهم ټکی، دنده او لومړیتوب هم د دې لپاره یو شرط دی، چې د الله تعالی د شریعت له بنسټیزو او بنسټیزو احکامو څخه لاس وا نه خلو او هغه سناریو ته غاړه کیږدو، چې د پوهو دښمنانو او ناپوهو دوستانو له خوا د مسلمانانو لپاره را منځته شوي او مسلمانان یې په دوهمه درجه لومړیتوبونو او حتی په انحرافاتو بوخت کړي دي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(33- қисм)

Иккинчи даста ўзлари билмаган холатда мана бу мавжуд вазиятни химоя қиладиган мусулмонлардир. Мана бу дастадаги мусулмонлар мавжуд вазиятни ўзгартириш ва мусулмонларни уйғотиш учун харакат қилаётган кишилар бўлиб, аммо улар уйғотишни шаръий йўлларини,равишини билмаганликлари боис, жохил ахли қиблага нисбатан ноўрин қўполликларни кўрсатишади ва мусулмонларни устида  қўрқув хоким бўладиган фазонинг хукмрон бўлишига  сабаб бўлишади, хеч ким мана буларни ўткир тиллари сабабли олдинга қадам ташлай олмайди. Чунки мана бу дўстларимиз ўша лахзада такфир қилиб юборишади ва мана бу жохил мусулмонларни хатто уларни ўлиб кетган аждодларини устида хам ўлим хукмини содир қилишади.

Хақиқатда эса хар иккала гурухни берган самараси,натижаси яъни тоғутлар тўдаси билан аслида тоғутларга қарши бўлган жохилларни самараси мана бу борада мусумонлар учун бир хил. Қўрқув,вахшат ижод қилиш ва мусулмонларни илгари харакат қилишлари сари уйғонишларини олдини олиш, шундай бир содда равиш билан ўзлари билмаган холда, аммо тоғутлар билан бир хил кўринишда, хар икки томон ўзини равиши билан мусулмонларни жохилликдан илм сари харакатланишларига тўсиқ бўлишади ва мусулмонлар ўзларини ақидаларини ишонч билан қўлга киритишларига рухсат беришмайди ва ақида бўйича уларни шак,гумон,тақлид томонга тортиб кетишади.

Шубхасиз баъзи мусулмонлар мунофиқларни касалликларига мубтало бўлишади ва ислом мана шу булғанган мусулмонлар сабабли мунофиқларни мусулмонларни жумласидан деб хисоблайди, шу равиш сабабли баъзи мусулмонлар баъзи далилларга кўра кофирларга хос бўлган сўзларни айтишлари ёки амалларни қилишлари мумкин, бу кўринишда нима қилиши керак?

Хар бир мусулмон агар таклиф ёшига етган бўлса, унга таклиф вожиб бўлади,у  даражама-даража суратда тахқиқ қилиб изланган холда ақидасини таълим олиши ва олдинга харакат қилиши  вожиб бўлади, жохилликдан илм сари ёки жахолатдан ислом сари  қилинган мана бу харакат тақлидий,меърос олиш кўринишида бўла олмайди. Чунки, агар меърос бўлиб қолганда эди уни харакат қилишига хам хожат бўлмаган бўлар эди, шахс қадди,терисини ранги ва бошқа нажодга оид белгиларга ўхшаб уни онасини қорнидан ўзи билан бирга бу дунёга олиб келарди. Аммо хаммамиз бундай бўлмаслигини яхши биламиз. Демак, жуда кўп уламоларни наздида қайтиш ва иртидод масаласи олдинга харакат қилган ва изланган холда ислом қабул қилган, меърос қилиб олмаган  кишиларга кўндаланг қилинади. Бу ерда хукм чиқариш ўзига хос мураккабликларга эга бўлиб, хеч қайси иш мана бу даражада мураккаб ва тақдирни хал қилувчи бўла олмайди.

Чунки шуни яхши биламизки, жуда кўп мусулмонлар исломларини меърос олган,тақлидий кўринишда қўлга киритишган, жуда кўп вақтларда шахс аслида исломда бўлмаган нарсаларни ислом номи билан қабул қилган ёки исломни юзлаб хурофотларга қўшиб қабул қилган, энди мана бу касалларни,фақир кишиларга ўлим хукмини содир қилиб ўлдириб юбориш керакми? Уларни такфир қилиб ташлаш керакми? Ёки бўлмасам уларни дармон қилиш учун касалхоналар ва фақирликларини, бечораликларини  йўқотиш учун  йўллар мавжудми?

Бирга илгари харакат қилишимизга ва биргалашиб жавобни қўлга киритишимизга рухсат берасизлар:

Буни биламизки, охирги элчи юборилгандан ва қуръон нозил бўлгандан буён, бизлар мусулмон бўлмаган кишиларни кофирларни жамиятидан деб хисоблаймиз, энди улар ахли китобни кофири ёки шибхи ахли китобни кофири ёки кофир мушрик бўлиши мумкин.  Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни келишлари ва қуръонни нозил бўлиши улар учун хужжат қоим бўлганини ифодалайди  ва такфир қилиш шартларини,такфирни монеъликларини, бошқа мархалаларни  риоя қилмасдан туриб уларни кофирларни ўша дастасидан деб хисоблай оламиз, уларни кофир деб биламиз ва кофирлар жамияти деймиз. Қуръонни айтишича, кофирлар жохилликка эга бўлган жохилдирлар, аммо уларни жохилликлари уларга кофир дея олмаслигимизга боис бўлмайди.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(33- قیسم)

اِیککِینچِی دَستَه اوُزلَرِی بِیلمَه گن حالَتدَه مَنَه بُو مَوجُود وَضِیعیَتنِی حِمایَه قِیلَه دِیگن مُسُلمانلَردِیر. مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُسُلمانلَر مَوجُود وَضِیعیَتنِی اوُزگرتِیرِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اوُیغاتِیش اوُچُون حَرَکَت قِیلَه یاتگن کِیشِیلَر بوُلِیب، اَمّا اوُلَر اوُیغاتِیشنِی شَرعِی یُوللَرِینِی، رَوِیشِینِی بِیلمَه گنلِیکلَرِی بائِث،جاهِل اَهلِی قِبلَه گه نِسبَتاً نااوُرِین قوُپاللِیکلَرنِی کوُرسَه تِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه قوُرقوُو حاکِم بوُلَه دِیگن فَضانِینگ حُکمران بوُلِیشِیگه سَبَب بوُلِیشَه دِی،هِیچ کِیم مَنَه بوُلَرنِی اوِتکِیر تِیللَرِی سَبَبلِی آلدِینگه قَدَم تَشلَی  آلمَیدِی. چوُنکِی مَنَه بُو دوُستلَرِیمِیز اوُشَه لَهظَه دَه تَکفِیر قِیلِیب یُوبارِیشَه دِی وَ مَنَه بُو جاهِل مُسُلمانلَرنِی حَتَّی اوُلَرنِی اوُلِیب کِیتگن اَجدادلَرِینِی اوُستِیدَه هَم اوُلِیم حُکمِینِی صادِر قِیلِیشَه دِی.

حَقِیقَتدَه اِیسَه هَر اِیککَه لَه گوُرُوهنِی بِیرگن ثَمَرَه سِی، نَتِیجَه سِی یَعنِی طاغوُتلَر توُدَه سِی بِیلَن اَصلِیدَه طاغوُتلَرگه قَرشِی بوُلگن جاهِللَر ثَمَرَه سِی مَنَه بُو بارَه دَه مُسُلمانلَر اوُجُون بِیر هِیل. قوُرقوُو وَحشَت اِیجاد قِیلِیش وَ مُسُلمانلَرنِی اِیلگه رِی حَرَکَت قِیلِیشلَرِی سَرِی اوُیغانِیشلَرِینِی آلدِینِی آلِیش، شوُندَی بِیر ساددَه رَوِیش بِیلَن اوُزلَرِی بِیلمَه گن حالدَه،اَمّا طاغوُتلَر بِیلَن بِیر هِیل کوُرِینِیشدَه، هَر اِیککِی تامان اوُزِینِی رَوِیشِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِی جاهِللِیکدَن عِلم سَرِی حَرَکَتلَه نِیشلَرِیگه توُسِیق بوُلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی عَقِیدَه لَرِینِی اِیشانچ بِیلَن قوُلگه کِیرِیتِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرِیشمَیدِی وَ عَقِیدَه بُویِیچَه اوُلَرنِی شَک، گوُمان، تَقلِید تامانگه تارتِیب کِیتِیشَه دِی.

شُبهَه سِیز بَعضِی مُسُلمانلَر مُنافِقلَرنِی کَسَللِیکلَرگه مُبتَلا بوُلِیشَه دِی وَ اِسلام مَنَه شُو بوُلغَنگن مُسُلمانلَر سَبَبلِی مُنافِقلَرنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَیدِی، شُو رَوِیش سَبَبلِی بَعضِی مُسُلمانلَر بَعضِی دَلِیللَرگه کوُرَه کافِرلرگه خاص بوُلگن سوُزلَرنِی اَیتِیشلَرِی یاکِی عَمَللَرنِی قِیلِیشلَرِی موُمکِین، بُو کوُرِینِیشدَه نِیمَه قِیلِیشِی کِیرَک؟

   هَر بِیر مُسُلمان اَگر تَکلِیف یاشِیگه یِیتگن بوُلسَه اوُنگه تَکلِیف واجِب بوُلَه دِی، اوُ دَرَجَه مَه – دَرَجَه صوُرَتدَه تَحقِیق قِیلِیب اِیزلَنگن حالدَه عَقِیدَه سِینِی تَعلِیم آلِیشِی وَ آلدِینگه حَرَکَت قِیلِیشِی واجِب بوُلَه دِی، جاهِللِیکدَن عِلم سَرِی یاکِی جَهالَتدَن اِسلام سَرِی قِیلِینگن مَنَه بُو حَرَکَت تَقلِیدِی، مِعراث آلِیش کوُرِینِیشِیدَه بُولَه آلمَیدِی. چوُنکِی اَگر مِعراث بُولِیب قالگندَه اِیندِی اوُنِی حَرَکَت قِیلِیشِیگه حاجَت بوُلمَه گن بوُلَر اِیدِی، شَخص قَددِی، تِیرِیسِینِی رَنگِی وَ باشقَه نَجادگه آئِد بِیلگِیلَرگه اوُحشَب اوُنِی آنَه سِینِی قارنِیدَن اوُزِی بِیلَن بِیرگه بُو دُنیاگه آلِیب کِیلَردِی. اَمّا هَمَّه مِیز بوُندَی بُولمَسلِیگِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز. دِیمَک، جُودَه کوُپ اوُلَمالَرنِی نَزدِیدَه قَیتِیش وَ اِرتِداد مَسَلَه سِی آلدِینگه حَرَکَت قِیلگن وَ اِیزلَنگن حالدَه اِسلام قَبوُل قِیلگن، مِعراث قِیلِیب آلمَه گن کِیشِیلَرگه کوُندَه لَنگ قِیلِینَه دِی. بُو یِیردَه حُکم چِیقَه رِیش اوُزِیگه خاص مُرَکَّبلِیکلَرگه اِیگه بُولِیب، هِیچ قَیسِی اِیش مَنَه بُو دَرَجَه دَه مُرَکَّب وَ تَقدِیرنِی حَل قِیلوُچِی بوُلَه آلمَیدِی.

چوُنکِی شوُنِی یَحشِی بِیلَه مِیزکِی، جُودَه کوُپ مُسُلمانلَر اِسلاملَرِینِی مِعراث آلگن، تَقلِیدِی کوُرِینِیشدَه قوُلگه کِیرِیتِیشگن، جوُدَه کوُپ وَقتلَردَن شَخص اَصلِیدَه اسلامدَه بُولمَه گن نَرسَه لَرنِی اِسلام نامِی بِیلَن قَبوُل قِیلگن یاکِی اِسلامنِی یوُزلَب خُرافاتلَرگه قوُشِیب قَبُول قِیلگن، اِیندِی مَنَه بُو کَسَللِیکلَرنِی، فَقِیر کِیشِیلَرگه اوُلِیم حُکمِینِی صادِر قِیلِیب اوُلدِیرِیب یُوبارِیش کِیرَکمِی؟ اوُلَرنِی تَکفِیر قِیلِیب تَشلَش کِیرَکمِی؟ یاکِی بُولمَه سَم اوُلَرنِی دَرمان قِیلِیش اوُچُون شِفاخانَه لَر وَ فَقِیرلِیکلَرِینِی، بِیجارَه لِیکلَرِینِی یُوقاتِیش اوُچُون یوُللَر مَوجُودمِی؟

بِیرگه اِیلگه رِی حَرَکَت قِیلِیشِیمِیز وَ بِیرگه لَه شِیب جَوابنِی قوُلگه کِیرِیتِیشِیمِیزگه رُحصَت بِیرَه سِیزلَر:

بوُنِی بِیلَه مِیزکِی،آخِیرگِی اِیلچِی یُوبارِیلگندَن وَ قُرآن نازِل بوُلگندَن بوُیان، بِیزلَر مُسُلمان بُولمَه گن کِیشِیلَرنِی کافِرلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن دِیب حِسابلَیمِیز، اِیندِی اوُلَر اَهلِی کِتابنِی کافِرِی یاکِی شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرِی یاکِی کافِر مُشرِک بوُلِیشِی موُمکِین. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی کِیلِیشلَرِی وَ قُرآننِی نازِل بوُلِیشِی اوُلَر اوُچُون حُجَّت قائِم بُولگه نِینِی اِفادَه لَیدِی وَ تَکفِیر قِیلِیش شَرطلَرِینِی، تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِینِی، باشقَه مَرحَلَه لَرنِی رِعایَه قِیلمَسدَن توُرِیب اوُلَرنِی کافِرلَرنِی اوُشَه دَستَه سِیدَن دِیب حِسابلَی آلَه مِیز،اوُلَرنِی کافِر دِیب بِیلَه مِیز وَ کافِرلَر جَمِیعیَتِی دِییمِیز. قُرآننِی اَیتِیشِیچَه  کافِرلَر جاهِللِیککَه اِیگه بُولگن جاهِلدوُرلَر. اَمّا اوُلَرنِی جاهِللِیکلَرِی اوُلَرگه کافِر دِییَه آلمَسلِیگِیمِیزگه بائِث بوُلمَیدِی.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(33- قسمت)

دسته ی دیگر هم مسلمینی هستند که ناخواسته از این وضع موجود محافظت می کنند. این دسته از مسلمین برای تغییر وضع موجود و بیدار کردن مسلمین در حال تلاش اند، اما چون شیوه های شرعی بیدارگری را بلد نیستند، با خشونت بی جایی که نسبت به اهل قبله ی جاهل از خود نشان می دهند، باز چنان فضائی را فراهم کرده اند که دوباره ترس بر مسلمین حاکم شود، و کسی جرأت نداشته باشد از تیغ تیز زبان این ها قدمی به سمت جلو بردارد. چون این دوستان ما همان لحظه دست به تکفیر می شوند، و در واقع حکم قتل این ها و حتی اجداد مرده ی این ها را هم صادر می کنند.

در واقع، ثمره و نتیجه ی هر دو گروه، یعنی دارودسته ی طاغوتها و مخالفین جاهلی که علیه طاغوتها هستند، باز برای مسلمین در این زمینه یکی است. ایجاد ترس و وحشت، جلوگیری کردن از حرکت به جلو و بیدار شدن مسلمینِ دربندِ طاغوتها، و به همین سادگی و ناخواسته اما هماهنگ، هر یک به شیوه ی خودشان مانعی در برابر حرکتِ از جهل به علمِ مسلمین می شوند و اجازه نمی دهند مسلمین عقایدشان را یقینی به دست بیاورند و آن ها را به سمت و سوی ظن و گمان و تقلید در عقاید می کشانند.  

شکی نیست، همچنانکه بعضی از مسلمین به بیماری منافقین آلوده می شوند و اسلام به خاطر همین مسلمین آلوده منافقین را جزو مسلمین حساب می کند، به همین شیوه عده ای از مسلمین ممکن است به دلایلی، مرتکب قول یا عملی شوند که مختص کفار است، در این صورت چه باید کرد؟

این را می دانیم که هر مسلمانی تا به سن تکلیف می رسد و تکالیفی بر او واجب می شود به تدریج و به صورت تحقیقی باید عقایدش را یاد بگیرد و به پیش برود و این پیشرفت از جهل به آگاهی، از جهالت به اسلام نمی تواند ارثی و تقلیدی باشد. چون، اگر ارثی بود دیگر حرکتی وجود ندارد و شخص مثل قد، رنگ پوست و سایر ویژگیهای نژادی آن را از شکم مادرش با خود به دنیای کنونی می آورد. اما، همه می دانیم که اینگونه نیست. پس، نزد بسیاری از علماء مسأله ی برگشت و ارتداد برای کسی مطرح است که به جلو حرکت کرده باشد و به صورت تحقیقی اسلام را پذیرفته باشد نه به صورت ارثی و تقلیدی. اینجا، دادن حکم از پیچیدگی خاصی برخوردار است که شاید هیچ امری تا این اندازه پیچیده و سرنوشت ساز نباشد.

چون، همه این را می دانیم که خیلی از مسلمین اسلامشان را به صورت ارثی و تقلیدی دریافت کرده اند و بسیاری از اوقات شخص چیزهائی را به نام اسلام به خوردش داده اند که اسلام نیست، یا مخلوطی از اسلام و صدها خرافه ی دیگراست، حالا، آیا باید این مریضها و فقرا را کشت و حکم مرگشان را صادر کرد و آن ها را تکفیر کرد؟ یا بیمارستانهائی برای درمان، و راههایی برای رفع فقر و بیچارگی آن ها وجود دارد؟   

اجازه دهید با هم جلو برویم و جواب را با هم به دست بیاوریم:

می دانیم پس از آمدن آخرین فرستاده و نزول قرآن، ما همه ی غیر مسلمین را جزو جامعه ی کفار حساب می کنیم، حالا یک کافر اهل کتاب یا یک کافر شبه اهل کتاب یا یک کافر مشرک. و آمدن رسول الله صلی الله علیه و سلم و قرآن برای آن ها اقامه ی حجت محسوب می شود، و بدون رعایت شروط تکفیر، موانع تکفیر و دیگر مراحل، این ها را جزو همان دسته ای از کفار قرار می دهیم که در آن هستند و آن ها را کافر میدانیم و می گوییم جامعه ی کفار. قرآن می گوید کفار، جاهل هستند و جهل دارند اما، جهلشان مانع از آن نمی شود که به آن ها نگوییم کافر.

(ادامه دارد…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(32- қисм)

Ғайри мукаллаф бўлган бир инсонни нима яхши ва нима ёмон эканини тушунадиган даражага етказади, яна қайтадан ғайри мукаллаф янги насл вужудга келади ва улар хам даражама-даража кўринишда мустақил равишда ўзлари ақидаларини қўлга киритишлари лозим ва аста- секинлик билан жохилликдан илм сари харакат қилишлари керак, энг камида улар исломи хукмий ва исломи мужмални, исломи умумийни ўрганишади, лекин исломи  хукмийни тахким қилиш йўлида хам турли- хил хатоларга дучор бўлишади, имтихондан ўтишади, шу холатда янада кўпроқ илмни қўлга киритишади ва аллох таоло мусулмонлардан талаб қилган ишончга етиб боришади. Мана бу айланма харакат хамиша бир хилда давом этади ва тугамайди. Чунки инсонларни хаммаси бир хил ёшда эмас, хар дақиқада хар сонияда бир киши мукаллаф бўлади ва бир инсон туғилади. Сизлар таклиф ёшига етгунингизча, жохилликдан илм томонга харакатланадиган бу лойихани  босиб ўтасизлар, буни кетидан  фарзандларингиз сўнгра фарзандингизни болалари ва шу тарзда бу йўналиш қиёмат кунигача давом этади, шу сабабли  даъват хам  қиёмат кунигача давом этади.

Мана бу мусулмон жамиятининг тирик эканлигини белгисидир. Мана бу харакат ва кураш мусулмонларнинг  ижтимоъий тартибини ўрни эмас,балки хаётбахш бўлган ва агарда тўхтаб қоладиган бўлса ижтимоъий айнишга,тартибсизликларга боис бўладиган сув хисобланади. Тирик жамият ўзини ақидаларини қўрқмасдан такомуллашиш сари олиб боради , агар шахс мана бу йўлда хатоларга дучор бўлса жамият уни химоя қилади,яъни уни химоя қилиб йўл кўрсатади ва хатоларини йўқотилади; бу ақида масалаларида ва бошқа ахкомлар бўйича  таълим олиш,ўрганиш, ишончни касб қилиш лойихасидаги хавфсизликни таъмин қилинишидир.

Агар мана бундай хавфсизликни таъминлайдиган исломий хукумат мавжуд бўладиган бўлса, шахс хеч нарсадан қўрқмасдан йўлида давом этади ва агарда хатоларга дучор бўладиган бўлса дилсўзлик билан унга ёрдам берадиганлар,уни хақорат қилмайдиганлар,йўлни кейинги қисмида унга ёрдам берадиганлар, уни хатоларини кўрсатиш билан бирга уни рухлантирадиганлар мавжудлиги учун хотиржам бўлади, шу тарзда жамият кундан- кунга ривожланади ва кундан- кунга собит қадам мўъмин инсонлар жамиятда вужудга келишади.

Аммо агар мана бундай фазо мухайё бўлмаса ва мусулмонлар қилган хатолари сабабли такфир қилинишса (яъни ўлдириб юборилса) бу пайтда шахс қўрқувга тушади ва илгари харакат қилишга журъат хам қилмайди, чунки яна хатога дучор бўлишдан сўнгра эса уни ўлдиришларидан қўрқади. Шунинг учун хам ислом ва ақида, тахқиқ қилиш,изланиш,илм холатидан меърос бўлиб  қоладиган,тақлидий кўринишга ўтади ва жохиллик хам харгиз йўқолмайди,нима учун? Чунки орада ишонч эмас, гумон,шак хоким бўлиб олган:

«إَنَّ الظَّنَّ لاَ یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً».

мана бу нарса асрлардан буён мусулмонларни диёрларига хоким бўлиб олганига гувох бўлиб турибмиз. Қани сизлар мархамат қилиб айтингларчи, мана бу вазиятдан ким рози бўлади ва бу вазиятни ким химоя қилади? Мана бу вазиятни давом этиши кимларга фойда келтиради?

Хозирда мана бу вазиятни сақлаб қолиш учун икки тоифа қўлдан келганча харакат қилади,улар мана бу холатни ўзлари истаган ё истамаган тарзда  шу шаклда ушлаб туришни хохлашади. Биринчи даста тоғутлар,тоғутларни хукуматлари, фосид уламолар, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдаси бўлиб, мана бундай системаларда хатарли микробларга ўхшаб ўзларини хаётларини давом эттиришади, хар қандай курашни ва тавхид илмини,уйғонишни ўзларини зарарига деб билишади ва турли-хил рухий ,таблиғий жангларни йўлга қўйиш ва хилма-хил шубхаларни вужудга келтириш, турли-туман тахдидларни йўлга қўйиш орқали мана бу вазиятни, мана бу жахолатни  сақлаб қолишга харакат қилишади, бўлиб хам қандай тахдидлар қилишади: зиндонга ташлаш, қийноқлар, сургунга жўнатиш ва хатто ўлдириб юбориш.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(32- قیسم)

غَیرِی مُکَلَّف بوُلگن اِنساننِی نِیمَه یَحشِی وَ نِیمَه یامان اِیکَه نِینِی توُشوُنَه دِیگن دَرَجَه گه یِیتکَه زَه دِی، یَنَه قَیتَه دَن غَیرِی مُکَلَّف یَنگِی نَسل وُجُودگه کِیلَه دِی وَ اوُلَر هَم دَرَجَه مَه- دَرَجَه کوُرِینِیشدَه مُستَقِیل رَوِیشدَه اوُزلَرِینِی عَقِیدَه لَرِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشلَرِی لازِم وَ اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن جاهِللِیکدَن عِلم سَرِی حَرَکَت قِیلِیشلَرِی کِیرَک، اِینگ کَمِیدَه اوُلَر اِسلامِی حُکمِی وَ اِسلامِی مُجمَلنِی، اِسلامِی عُمُومِینِی اوُرگه نِیشَه دِی، لِیکِن اِسلامِی حُکمِینِی تَحکِیم قِیلِیش یوُلِیدَه هَم توُرلِی- هِیل خَطالَرگه دُوچار بوُلِیشَه دِی، اِمتِحاندَن اوُتِیشَه دِی،شوُ حالَتدَه یَنَدَه کوُپراق عِلمنِی قوُلگه کِیرِیتِیشَه دِی وَ اَلله تَعالَی مُسُلمانلَردَن طَلَب قِیلگن اِیشانچگه یِیتِیب بارِیشَه دِی. مَنَه بُو اَیلَنمَه حَرَکَت هَمِیشَه بِیر هِیلدَه دَوام اِیتَه دِی وَ توُگه مَیدِی. چوُنکِی اِنسانلَرنِی هَمَّه سِی بِیر هِیل یاشدَه اِیمَس، هَر دَقِیقَه دَه هَر ثانِیَه دَه بِیر کِیشِی مُکَلَّف بوُلَه دِی وَ بِیر اِنسان توُغِیلَه دِی. سِیزلَر تَکلِیف یاشِیگه یِیتگوُنِینگِیزچَه، جاهِللِیکدَن عِلم تامانگه حَرَکَتلَه نَه دِیگن بُو لایِیحَه نِی باسِیب اوُتَه سِیزلَر، بوُنِی کِیتِیدَن فَرزَندلَرِینگِیز سوُنگرَه فَرزَندِینگِیزنِی بالَه لَرِی وَ شُو طَرزدَه بُو یُونَه لِیش قِیامَت کوُنِیگه چَه دَوام اِیتَه دِی، شُو سَبَبلِی  دَعوَت هَم قِیامَت کوُنِیگه چَه دَوام اِیتَه دِی، شُو سَبَبلِی دَعوَت هَم قِیامَت کوُنِیگه چَه دَوام اِیتَه دِی.

مَنَه بُو مُسُلمان جَمِیعیَتِینِینگ تِیرِیک اِیکَنلِیگِینِی  بِیلگِیسِیدِیر. مَنَه بُو حَرَکَت وَ کوُرَش مُسُلمانلَرنِینگ اِجتِمائِی تَرتِیبِینِی اوُرنِی اِیمَس، بَلکِی حَیاتبَخش بوُلگن وَ اَگردَه توُحتَب قالَه دِیگن بوُلسَه، اِجتِمائِی اَینِیشگه، تَرتِیبسِیزلِیکلَرگه بائِث بوُلَه دِیگن سُوو حِسابلَه نَدِی. تِیرِیک جَمِیعیَت اوُزِینِی عَقِیدَه لَرِینِی قوُرقمَسدَن تَکاموُلَّه شِیش سَرِی آلِیب بارَه دِی،اَگر شَخص مَنَه بُو یوُلدَه خَطالَرگه دوُچار بُولسَه جَمِیعیَت اوُنِی حِمایَه قِیلَه دِی، یَعنِی اوُنِی حِمایَه قِیلِیب یوُل کوُرسَه تَه دِی وَ خَطالَرِینِی یُوقاتِیلَه دِی؛ بُو عَقِیدَه مَسَلَه لَرِیدَه وَ باشقَه اَحکاملَر بُویِیچَه تَعلِیم آلِیش، اوُرگه نِیش، اِیشانچنِی کَسب قِیلِیش لایِیحَه سِیدَگِی خَوفسِیزلِیکنِی تَعمِین قِیلِینِیشِیدِیر.

اَگر مَنَه بُوندَی خَوفسِیزلِیکنِی تَعمِینلَیدِیگن اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بُولَه دِیگن بُولسَه، شَخص هِیچ نَرسَه دَن قوُرقمَسدَن یوُلِیدَه دَوام اِیتَه دِی وَ اَگردَه خَطالَرگه دوُچار بُولَه دِیگن بُولسَه دِیلسُوزلِیک بِیلَن اوُنگه یاردَم بِیرَه دِیگنلَر، اوُنِی حَقارَت قِیلمَیدِیگنلَر، یوُلنِی کِییِینگِی قِیسمِیدَه اوُنگه یاردَم بِیرَه دِیگنلَر، اوُنِی خَطالَرِینِی کوُرسَه تِیش بِیلَن بِیرگه اوُنِی رُوحلَنتِیرَه دِیگنلَر مَوجُودلِیگِی اوُچُون خاطِرجَم بُولَه دِی، شُو طَرزدَه جَمِیعیَت کوُندَن – کوُنگه رِواجلَه نَه دِی وَ کوُندَن – کوُنگه ثابِت قَدَم مُؤمِن اِنسانلَر جَمِیعیَتدَه وُجوُدگه کِیلِیشَه دِی.

اَمّا اَگر مَنَه بُوندَی فَضا مُهَیّا بُولمَسَه وَ مُسُلمانلَر قِیلگن خَطالَرِی سَبَبلِی تَکفِیر قِیلِینِیشسَه ( یَعنِی اوُلدِیرِیلِیب یُوبارِیلسَه) بُو پَیتدَه شَخص قوُرقوُوگه توُشَه دِی وَ اِیلگه رِی حَرَکَت قِیلِیشگه جُرعَت هَم قِیلمَیدِی، چُونکِی یَنَه خَطاگه دُوچار بُولِیشدَن سُونگرَه اِیسَه اوُنِی اوُلدِیرِیشلَرِیدَن قوُرقَه دِی. شُونِینگ اوُچُون هَم اِسلام وَ عَقِیدَه ، تَحقِیق قِیلِیش، اِیزلَه نِیش، عِلم حالَتِیدَن مِعراث بوُلِیب قالَه دِیگن، تَقلِیدِی کوُرِینِیشگه اوُتَه دِی وَ جاهِللِیک هَم هَرگِیز یُوقالمَیدِی، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی آرَه دَه اِیشانچ اِیمَس،گوُمان، شَک حاکِم بوُلِیب آلگن:  «إَنَّ الظَّنَّ لاَ یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً». مَنَه بُو نَرسَه عَصرلَردَن بوُیان مُسُلمانلَرنِی دِیارلَرِیگه حاکِم بوُلِیب آلگه نِیگه گوُواه بُولِیب توُرِیبمِیز. قَنِی سِیزلَر مَرحَمَت قِیلِیب اَیتِینگلَرچِی، مَنَه بُو وَضِیعیَتدَن کِیم راضِی بوُلَه دِی وَ بُو وَضِیعیَتنِی کِیم حِمایَه قِیلَه دِی؟ مَنَه بُو وَضِیعیَتنِی دَوام اِیتِیشِی کِیملَرگه فایدَه کِیلتِیرَه دِی؟

حاضِردَه مَنَه بُو وَضِیعیَتنِی سَقلَب قالِیش اوُچُون اِیککِی طائِفَه قوُلدَن کِیلگنچَه حَرَکَت قِیلَه دِی، اوُلَر مَنَه بُو حالَتنِی اوُزلَرِی اِیستَه گن یا اِیستَه مَه گن طَرزدَه شُو شَکلدَه اوُشلَب توُرِیشنِی هاحلَه شَه دِی. بِیرِینچِی دَستَه طاغوُتلَر، طاغوُتلَرنِی حُکوُمَتلَرِی، فاسِد اوُلَمالَر، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِی بوُلِیب، مَنَه بوُندَی سِیستِیمَه لَردَه خَطَرلِی مِکرابلَرگه اوُحشَب اوُزلَرِینِی حَیاتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَه دِی، هَر قَندَی کوُرَشنِی وَ تَوحِید عِلمِینِی، اوُیغانِیشنِی اوُزلَرِینِی ضَرَرِیگه دِیب بِیلِیشَه دِی. توُرلِی- هِیل رُوحِی، تَبلِیغِی جَنگلَرنِی یوُلگه قوُیِیش وَهِیلمَه – هِیل شُبهَه لَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش، توُرلِی- توُمَن تَحدِیدلَرنِی یُولگه قوُیِیش آرقَه لِی مَنَه بُو وَضِیعیَتنِی، مَنَه بُو جَهالَتنِی سَقلَب قالِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَه دِی، بوُلِیب هَم قَندَی تَحدِیدلَر قِیلِیشَه دِی: زِندانگه تَشلَش، قِییناقلَر، سُورگوُنگه جوُنَه تِش وَ حَتَّی اوُلدِیرِیب یُوبارِیش.

( دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(32- قسمت)

 تا یک انسان غیر مکلفی را به این درجه می رساند که متوجه شود چه چیزی خوب و چه چیزی بد است، دوباره یک نسل دیگری غیر مکلف و جاهل تولید شدند که این ها هم باید، به صورت تدریجی و مستقل خودشان عقاید خود را بگیرند و به صورت تدریجی از جهل به سوی علم حرکت کنند، و حداقلش این است که این ها اسلام حُکمی و اسلام کلی و مجمل رایاد گرفته اند، باز در مسیر تحکیم این اسلام حکمی هم دچار انواع اشتباهات، آزمایش و خطا شوند تا به علم بیشتری دست پیدا کنند و به یقینی که الله تعالی از مسلمین خواسته برسند.این حلقه ی دورانی، همیشه در حال جریان است و تمام شدنی نیست. چون انسانها همه در یک سن نیستند، هر ثانیه و هر دقیقه یکی مکلف می شود و یکی متولد می گردد. شما تا به سن تکلیف می رسید این پروسه ی حرکت از جهل به سوی علم را طی می کنید، بعد فرزندان شما این مسیر را طی می کنند و بعد فرزندان فرزندان شما و تا قیامت این روند ادامه دارد، به همین دلیل تا قیامت هم دعوت ادامه دارد.

این نماد زنده بودن جامعه ی مسلمین است. این تکاپو و تلاش، مخلّ نظم اجتماعی مسلمین نیست، بلکه حیات بخش به آبی است که رکود و سکون در آن باعث گندیدگی و اغتشاش اجتماعی می شود. جامعه ی زنده، جامعه ای است که بدون ترس بتواند عقاید خودش را به سوی تکامل به پیش ببرد، و چنان چه شخص در این مسیر هم دچار اشتباهاتی شد جامعه از او حمایت کند و از او حمایت شده و راهنمائی شود و اشتباهاتش رفع گردد؛ و این یعنی تأمین امنیت در پروسه ی آموزش، یادگیری و کسب یقین در مسأله ی عقیده و سایر احکام دیگر.

 اگر حکومتی اسلامی باشد که چنان امنیتی را تأمین کند که شخص بدون ترس به مسیرش ادامه دهد و مطمئن باشد اگر اشتباه کرد کسانی هستند که دلسوزانه به او کمک می کنند و به او توهین نمی کنند و در ادامه ی راه به او کمک می کنند و با نشان دادن اشتباهش او را تشویق می نمایند، جامعه روز به روز در حال پیشرفت است، و روز به روز انسانهای مؤمن ثابت قدم بیشتری در این جامعه تولید می شوند.

اما، اگر چنین فضائی فراهم نباشد و مسلمین به خاطر اشتباهاتشان تکفیر شوند (یعنی در واقع کشته شوند) آنوقت ترس بر شخص  حاکم می شود و جرأت نمی کند به پیش برود، چون می ترسد دچار اشتباه شود و بعد او را بکشند. برای همین، اسلام و عقیده از حالت تحقیقی و علمی، تبدیل می شود به اسلامی ارثی و تقلیدی، و جهل هم هرگز از بین نمی رود، چرا؟ چون ظن و گمان حاکم است نه یقین:«إَنَّ الظَّنَّ لاَ یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً». چیزی که قرنهاست در سرزمینهای مسلمان نشین شاهد آن هستیم. حالا شما بفرمائید چه کسانی هستند که به این وضع راضی بوده و از چنین وضعی حمایت می کنند؟ و ادامه ی این وضع به نفع کیست؟

هم اکنون، دو طبقه در حفظ این وضع تلاش می کنند و سعی می کنند این وضع را به همین شیوه ای که هست نگه دارند، خواسته یا ناخواسته. یکی طاغوتها، حکومتهای طاغوتی، علمای فاسد، منافقین و سکولارزده هائی هستند که در چنین سیستمهائی همچون میکروبهای خطرناک به حیات خودشان ادامه می دهند، و هرگونه تکاپو، علم توحیدی و بیداری را به ضرر خودشان می بینند، و با به جریان انداختن انواع جنگهای روانی و تبلیغی، تولید انواع شبهات، و به راه اندختن انواع تهدیدات، آن هم چه تهدیدهایی: تهدید به زندان، شکنجه، تبعید و حتی اعدام سعی دارند از این جهالت و وضع موجود محافظت کنند، و کسی جرأت نداشته باشد از این وضع موجود، خودش را بیرون بکشد. جرأت خروج و اعتراض به خودش ندهد، جرأت نه گفتن نداشته باشد.

(ادامه دارد……)