Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(69- қисм)
Кимки жохилона хатокор мўъминларни қувиб чиқариш жиноятига қўл урадиган бўлса, мусулмонларга зарба уриш ва ахли қибланинг ошкор ва пинхон душманларига хизмат қилиш бўйича амал қилибди, шубхасиз у мушрикларнинг ва секуляристларнинг ва бошқа душманларнинг режасига мувофиқ равишда амал қилган золим инсон хисобланади. Эътибор беринглар аллох таоло нима деб мархамат қилган:
وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَیْکَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِکَ عَلَیْهِم مِّن شَیْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَکُونَ مِنَ الظَّالِمِینَ(انعام/52-53)
Эртаю кеч парвардигорларининг юзини истаб унга илтижо қиладиган зотларни (хузурингиздан) хайдаманг! Сизнинг зиммангизда уларнинг хисоб- китобларидан хеч нарса йўқдир ва сизнинг хисоб- китобингиздан уларнинг зиммаларида хеч нарса йўқдир. Бас, уларни хайдаб золимлардан бўлиб қолманг!
Бизлар душманларимиз махсусан мушрик ва секуляр душманларимиз юрган йўлдан юришга хаққимиз йўқ, балки:
وَإِذَا جَاءکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنکُمْ سُوءاً بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (انعام/54)
Қачон сизнинг олдингизга бизнинг оятларимизга иймон келтирадиган зотлар келсалар: “сизларга тинчлик бўлсин, парвардигорингиз ўз зиммасига рахмат қилишни ёзгандир. Сизлардан ким билмасдан бирон ёмонлик (гунох) қилса, сўнгра ўша ёмонлигининг кетидан тавба қилиб, (ўзини) тузатса, бас, (гунохи кечирилади), албатта ( аллох) мағфиратли, мехрибондир.” деб айтинг.
Бу ерда мана бу биродарларимизнинг ёмон ва хуник амаллари нима экани мухим эмас, мухими шуки улар бу ёмон амални жахолатни кетидан қилишган, бизнинг вазифамиз уларни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишларига кўра огохлантиришдан иборат, тоинки уларга мана бу гунохдан тавба қилиш учун шароит мухайё бўлсин, ва натижада улар ақидавий ё рафторий булғанишлардан пок бўлишсин ва мана бу ички ё зохирий касалликдан нажот топишсин.
Бизларнинг вазифамиз фақир ва бемор кишиларни оёқ-ости қилиб уларни қувиб ташлаш эмас, балки нажот бериш ва дармон қилиш шароитини уларга мухайё қилишдан иборат. Агар мусулмонларни ғайри шаръий холатда қувиб ташлаш хатосига дучор бўладиган бўлсак, ва мусулмонларни жахолатлари сабабли ўзимиздан узоқлаштириб ташласак ва уларнинг жахолатларини мана бу жохилий жамиятларда уларни узоқлаштириш ва тафарруқ учун сабаб қилган бўлсак, ва улар амалга оширган ёмон амаллар бўйича уларга узр ба жахл келтирмасак, ўзимиз вужудга келтирган мана бу вайронгар тафарруқ билан гирифтор бўлиб қолган пайтимизда аллох томонидан ким бизларни қўллаб- қувватлайди? Аллох таоло ўзини нусратидан сўнг мўъминларни нусратнинг сабабларидан деб кўрсатмаганми?
هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ .
Мўъминлар аллохни нусратидан сўнг қудратга келишни,насрни нозил бўлишини,ғалабани энг катта сабабларидан хисобланади, бизлар жахолатлари сабабли ёмон амалларга дучор бўлган мана бу жохил мусулмонларни баробарида уламойи суъ варрувайбизани ва аимматул музиллинни, дуату ала абваби жаханнамни канали бўйича амал қилмаймиз ва душманларимизни режаси бўйича уларни узоқлаштириш ва тафарруқни ижод қилиш йўлидан юрмаймиз, балки мана бу бемор ва булғанган биродарларимизни ислох қилишда ва вахдатимизни хифз қилишда мухим тактика ва қурол бўлмиш сабрдан фойдаланамиз, бўлиб хам сабр жуда содда нарса эмас. Махсусан хозирги мавжуд вазиятда, аммо қилиниши керак бўлган қоида шу.
رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ(اعراف/126)
Бизлар ёмон амаллар ва хатоларга дучор бўлган мусулмон бародарларимиз ва опа-сингилларимизга муомала қилиш бўйича, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг сахобаларини равишига кўра бирдан бошлаб то 70 тагача узр ва бахоналар келтирамиз. 70 та дегани бу жуда хам кўп, яъни қўлимиздан келганича. Энди агар биз келтирган мана бу узрлар хам кифоя қилмайдиган бўлса, балким бизлар хабардор бўлмаган бошқа узри бордир,деймиз. Мана бу бошқа бир мусулмоннинг хатосини баробарида қилиниши керак бўлган бошқа бир мусулмоннинг услуби хисобланади. Бўлиб хам бу ишлар қайси жамиятда қилинган ? Сахобаларни ва хулафойи рошидинни жамиятида. Энди тоғутий хукуматлар ва мунофиқлар, секулярзадалар, уламойи суъ варрувайбиза ташқи босқинчи кофирларни ва ана ўшанча спутник ахборот воситаларини, ижтимоъий ва таълим-тарбиявий каналларни химояси билан мана шунча касалликлар, булғанишлар вужудга келтирилган бу бемор,жохил жамиятда, мусулмонлар учун қанча шаръий узр келтиришимиз керак бўлади?
Баъзи биродарларимиз хатога йўл қўяётган нуқталардан бири шуки, улар шахснинг қилган жиноят амали билан бу шахсни ўзини ўртасига фарқ қўймайдилар. Улар худди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Усома ибни Зайд ва Холид ибни Валидни қилган хатоларига нисбатан қилганларидек, ёмон амалга эга бўлган мусулмонларга бундай муносабатда бўлиша олишмайди. Бизлар биродаримизни ё опа-синглимизни ўзидан эмас, фақат қилган амалидан бароат қилишимиз керак. Биз мусулмон биродаримиз ва опа-синглимизнинг ёмон, гумрох амал қилганини кўрган пайтимизда, уларни мутлақо гумрох бўлди деб хисобламаслигимиз керак. Балки ўша мавзуда уларни жохил ва гумрох деб биламиз. Бу худди Холид ибни Валидга ё Усома ибни Зайдга ё Миқдодга ё махсулини алмаштириш бўйича Билол бошидан кечирган ходисаларга ўхшайди.
(давоми бор……..)