درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(73- قسمت)

خوب، با این نگرش شرعی، حالا در وضع موجود، چه ما از قدرت حکومت بدیل اضطراری اسلامی برخوردار باشیم و چه از این نعمت محروم باشیم و مجلس شورای مجاهدین داشته باشیم، در هر دو حالت نکته ای که لازم است در داخل شورای تحت حاکمیت این دو ابزار به عنوان یک تجربه ی تاریخی ارزشمند به آن اهمیت عملی داده بشود که از لوازم تأمین «اراده ی شورائی» به عنوان یکی دیگر از پیش نیازها و مقدمات وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی در کنار تقویت و پشتیبانی از رهبریت از طریق یکی از ابزارهای سه گانه مطرح می شود، «استقلال درون گروهی» تفاسیر ومذاهب اسلامی در امور شخصی خودشان است .

تا زمان رسیدن به اجماع واحد و امت واحد و جماعت واحد مسلمین تكيه كردن گرايشهاي مذهبي و تفسيري بر استقلال فكري محدود خودشان يكي از مسائل مهم جنبش اسلامی است. تنها زمانی كه استقلال كليه گرايشهاي تفسيري و فقهی از دين اسلام تضمين بشود، آن زمان است که هر فرقه و مذهب و گروه و يا حزبیمی توانددر روند اتحاد با خيزش توفنده اسلامي ياري برساند و به تحقق وعده های الله و نزول نصرت و پيروزي سرعت ببخشد.

استقلال در انديشه و آزادي در بيان در چارچوب شورا و حفظ «اراده ی شورائی»حق قابل احترام و  خدشه ناپذير هر يك از گرايشهاي اسلامي است و هيچ كس حق ندارد به آن تعرض كند. هر تفسيري هم به سهم خودش مؤظفه به استقلال ساير تفاسير اسلامي احترام بگذارد. احترام گذاشتن به استقلال در انديشه و آزادي در بيان در چارچوب شورا شرط مقدم و مبناي «اراده ی شورائی»،يكپارچگي مسلمين و همكاري بين آنهاست، امر يكپارچگي و همكاري بين تفاسير برادر فقط زمانی مي تواند واقعاً اختياري، پايدار و صميمانه باشد كه كلية تفاسير و گرايشهاي مذهبي متقابلاً استقلال يكديگر رارعايت كنند. اگر اين اصل اساسي زير پا گذاشته بشود مسائل بغرنجي بين تفاسير برادر بوجود مي آيد. و «اراده ی شورائی» ويكپارچگي جنبش اسلامي از بين می رود، و مشكلات جدي بر سر راه جنبش پيشرونده بيداري اسلامي از آن سه ابزار و سه کانال شرعی حکومت اسلامی علی منهاج نبوه یا حکومت بدیل اضطراری اسلامی یا مجلس شورای مجاهدین به وجود می آید .

در همین سالهایی که در آن هستیم و در چند سال گذشته و شايد هم بشود گفت و قطعاً درست است، در قرنهاي اخير در جنبش اسلامي اين اصل در روابط بين تفاسير اسلامي زيرپا گذاشته شده است. برای همین درجنبش بين المللي و حتي منطقه اي اسلامي مسائل بغرنجي ظاهر شده، و موانع جدي بر سر راه تحقق بخشيدن به امر يكپارچگي فرق و تفاسير برادر بوجود آمده است، و مستقیما «اراده ی شورائی» و کانالها و ابزارهای حکومت اضطراری اسلامی یا مجلس شورای مجاهدین را در برابر خطرات داخلی و خارجی غیر قابل انکار، ضعیف، ناتوان و حتی سست و بی ابهت کرده، و محرک دشمنان برای گسترش جنایات و تجاوزاتشان بر سرزمینهای مسلمین شده است .

كليه گرايشات و تفاسير اسلامی که به کانالهای سه گانه به عنوان تنها ابزارهای قدرت عمده در برابر دشمنان عمده اعتقاد و یقین دارندبايد به عنوان یک پیشنیاز وحدت آگاهانه و هدفمند حرکتی به «اراده ی شورائی» و متقابلاً به همدیگراحترام بگذارند، و در اين راستا «موضع  تساوي حقوق» بگيرند، یعنی آنها حقی را که برای خودشان روا می دانند، برای سایر اهل قبله هم روا بدانند، و همه با حقوقي يكسان همچون دیواری پولادین به  اسلام ياري برسانند.

در اینجا و با وجود اینهمه فرقه و تفسیر و مذاهب سنتی و مدرن باید فهمیده باشیم که تنها راهنماي كردار و رفتار مسلمين اسلام است. و خط مشي و سياست شورای مسلمین بر اساس كاربرد خلاق  اسلام با در نظر گرفتن شرايط خاص حوزه ی فعالیت این شورا تنظيم شده است. جز اين، براي ما ايدئولوژي، جهانبيني و تئوري رهبري دیگری نمي تواند وجود داشته باشد.

مومنینی که به اهمیت شورا و جایگاه شرعی «اراده ی شورائی» در پناه یکی از سه ابزار شرعی  پی برده اند، حق ندارند نسبت به دیگر تفاسير و گرايشات برادر رفتارهای اغراق آميز داشته باشند، و تفاسیر و انديشه هاي خودشان را بر ساير فرق تحميل کنند، و یا گرايش و تفسير ساير تفاسير و گرايشات را تحت فشار قراربدهند، يا اينكه در امور داخلي آنها دخالت کنند، چون تابع اراده آنان نيستند و از تفسیر خاص آنها پيروي نمي كنند.

(ادامه دارد…….)